De pot op met wanderlust, geef mij maar de Ardennen of de kust

Unsplash
Wie erbij wil horen, gaat ver op reis. Relaxen in Bali, rondrijden in Canada, op safari in Namibië of op ontdekkingstocht in Chili. Maar wat is er mis met een tripje binnen Europa, of godbetert de Ardennen? Vanwaar komt die sociale druk en bestaat er zoiets als het ras van de thuisblijvers? Wij gingen er naar op zoek.

“Ben jij nog nooit naar New York geweest?”, vroeg een collega recent. Verschillende paar ogen keken me van over de tafel verbluft aan. “Dat het een fantastische stad is, zéker een bezoekje waard.” Daar twijfel ik niet aan, en the city that never sleeps staat zeker op mijn verlanglijstje. Het is er gewoon nog niet van gekomen. De vraag op zich is ook niet zo vreemd, maar wel de stiekeme verbazing die er achter schuilt. Anno 2018 lijkt het wel alsof er een soort druk op onze schouders ligt om steeds verder en verder de wereld te verkennen.

Nog een voorbeeld. Tijdens een vrij gezellig vrijgezellenweekend waren we met een tiental dames die elkaar van toeten noch blazen kennen op stap. Het enige dat we gemeenschappelijk hadden, was de bruid in spe. Om het ijs te breken, begonnen we te polsen welke landen we hadden bezocht. Eentje was nog nooit buiten Europa geweest en gaf dit als laatste schoorvoetend toe. “Amai, en hoe komt dat dan? Heb je dan nooit zin om de wereld te zien?”, vroegen er verschillenden quasi tegelijkertijd. Het arme schaap stamelde met het schaamrood op de wangen iets onverstaanbaars, en daarmee was het gesprek snel afgerond.

Authenticiteit

De rest van het weekend was geslaagd, en zonder twijfel memorabel, maar die eerste babbel is me toch bijgebleven. Vooral omdat het zo typerend is, zeker voor onze generatie. De millennials. Ze geven liever hun zuurverdiende centen aan een trektocht dan aan een wagen of een eigen stek, zo blijkt uit een rondvraag bij meer dan 8.000 mensen uit Europa, de VS, Brazilië, Zuid-Korea en Australië door onderzoeksbureau Foresight Factory.

Nog volgens die studie moet een reis voor millennials ook authentiek zijn. Ze gaan op zoek naar exotische en vooral unieke locaties, waar ze échte ervaringen kunnen hebben en de locals kunnen ontmoeten. Want op die manier doe je aan zelfontplooïng en leer je jezelf beter kennen. Net daarom vallen Europese bestemmingen misschien minder in de smaak. Een tripje naar pakweg Barcelona of Rotterdam is wel ontspannend, maar je hebt geen origineel, straf verhaal om achteraf mee uit te pakken.

“Reizen is goed voor je brein”

Versta me niet verkeerd. Er is helemaal niets mis met (ver) reizen. Er zijn er ook die zelfs beweren dat er gezondheidsvoordelen aan verbonden zijn. Neem nu sociaal psycholoog Ap Dijksterhuis. In zijn boek ‘Wie (niet) reist, is gek’ schrijft hij dat je er gelukkig, gezond en slim van wordt. “Reizen houdt je brein lenig”, zo zei hij in een eerder interview. “Als we onderweg zijn, verwonderen we ons immers meer dan thuis. En mensen hebben veel nood aan nieuwe prikkels. Als je veel prikkels moet verwerken, word je high. Ze inspireren en zorgen voor meer creativiteit. Op reis leef je ook heel erg in het nu. Je denkt niet aan die tandartsafspraak of dat vervelende gesprek met de baas. Het is mindfulness in de praktijk.”

Daar twijfel ik ook niet aan, maar ik heb wel de indruk dat het bijna een sociale verplichting is geworden om alle uithoeken van de wereld te ontdekken. Het lijkt wel een basisbehoefte geworden te zijn als eten of drinken. Wie binnen Europa blijft, gaat zonnen aan de Belgische kust of beslist om een weekje thuis uit te rusten, wordt scheef bekeken. Sociale media spelen daar ongetwijfeld een rol in. Het bewijs is een studie van reiswebsite Expedia en onderzoeksbureau Ruigrok Netpanel bij 759 Belgische jongeren, twintigers en dertigers. Zowat de helft is wel eens jaloers bij het zien van vakantiekiekjes van een ander. Bij vrouwen stijgt dat zelfs tot 62%. Nog opvallender: 30% houdt er bij het zoeken van een vakantiebestemming rekening mee of ze interessante foto’s kunnen maken voor op sociale media.

“Is er iets verkeerd met mij?”

“Dat is typisch onze generatie. We moeten foto’s kunnen posten op Instagram en onze verhalen kunnen delen op Facebook. Maar eigenlijk wil dat zeggen dat je heel de tijd rondloopt met je smartphone in je handen. Dan vraag ik me altijd af hoe hard je nog hebt kunnen genieten van die vakantie,” reageert de 26-jarige Hannah Rothe. “Ik heb wel al reizen gemaakt binnen Europa, maar ik ga even graag naar de Ardennen. Als ik dat zeg tegen mijn collega’s vallen die precies uit de lucht. ‘Maar waarom, wat is daar dan te zien?’”

“Als ik zo’n reacties krijg, vraag ik me wel eens af of er iets verkeerd is met mij. Is dat raar dat ik niet per se ver wil reizen? Dat is eerlijk gezegd ook de grootste reden dat ik met mijn man op huwelijksreis ga naar Thailand. Wij zijn niet de types die houden van grote roadtrips en verre avonturen, maar we willen toch een poging wagen om eens te proeven van een andere cultuur.”

Unsplash

“Langs de andere kant ben ik altijd dolgelukkig als ik terug kom van de Ardennen. Die groene omgeving maakt me echt crazy blij. Misschien omdat ik altijd in een stad heb gewoond dat ik nu extra hard geniet van die rust. Nog een voordeel is dat je geen stress hebt omdat je moet vliegen. Dan moet je alles op voorhand inpakken, zien dat je koffer niet te veel weegt, op tijd op de luchthaven geraken en dan nog eens inchecken. Maar als je naar Wallonië gaat, ben je amper twee uur onderweg. Vanaf dat je in de auto zit en wat zomerse muziek opzet, heb je direct het gevoel dat je op vakantie bent.”

Staycation

Hannah is vast en zeker niet de enige die graag thuisblijft. Het fenomeen ‘staycation’wordt stilletjes aan weer hip. Steeds vaker laten mensen hun koffers op de zolder staan en worden de exotische oorden ingeruild voor de Costa del eigen achtertuin. Dat bleek eerder al uit een consumentenbarometer van zoekertjessite Kapaza. Je zou het niet verwachten, maar de thuisblijvers zijn vooral mensen jonger dan 35 jaar. Ze hebben vaak net een huis gekocht of voor gezinsuitbreiding gekozen, waardoor ze bewuster willen omgaan met hun vakantiebudget. Een van hen is de 28-jarige Rufus Verswijvel. “Mijn vrouw en ik zijn praktisch ingestelde mensen. We hebben een huis gekocht en dan moet je een beetje op safe spelen”, vertelt hij. “Dat we eeuwige twijfelaars zijn, helpt ook niet. Moeten we een lange reis dan volledig op voorhand regelen? Of moeten we gewoon onze koffers pakken en vertrekken? Dat is onbekend terrein voor ons.”

Pexels

Net zoals Hannah, krijgt Rufus wel eens verbaasde blikken als hij vertelt dat hij even graag thuis blijft. “Als ik meer dan twee dagen verlof pak, verwachten mensen onmiddellijk dat je iets gepland hebt of dat je eropuit trekt. Als je dan zegt dat dat niet het geval is, schieten alle wenkbrauwen meteen de lucht in.”

“Soms heb ik ook wel m’n twijfels. Ik ga richting tram 3, en dan vraag ik me wel eens luidop af waar ik mee bezig ben. Veel werken, dat sowieso, ook thuis. Maar ik wil ook nog dingen bereiken. Dus reizen staat zeker nog op de planning.” Welke landen er dan op zijn wishlist staan? “Ierland, Schotland, Italië en Scandinavië. Dat komt omdat ik een sterke affiniteit heb met de Europese geschiedenis. Ik heb totaal geen drang om Azië te ontdekken. Als je per se in India op een olifant wil rondrijden, be my guest, maar voor mij hoeft dat niet. Ik ga liever in mijn eigen land of dichter bij huis een rondreis maken.”

Nog uit de studie bleek dat staycation meer en meer sociaal aanvaard is. Dat past ook bij de ecovriendelijke instelling die bij veel mensen aan een opmars bezig is. Ook volgens reissite Booking.com is duurzaam reizen al een tijdje aan het boomen. Wat dat inhoudt? Slapen bij milieubewustere hotels, plekken bezoeken waar het geld van het toerisme naar de lokale economie gaat en dichter bij huis blijven. Wie het écht goed wil doen, blijft dus maar beter (je raadt het al) lekker thuis.




8 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • ringo van der pulst

    Ik ben negenenveertig jaar en heb nog niet verder geweest dan de buurlanden.Als ik dan toch verder zou gaan zou het ierland voor drie weken of meer of scandinavie worden.Ik durf zelfs niet vliegen.Maar ja ik ben maar nen duts zeker he.

  • Jos Vermeulen

    Ik ga enkel naar die landen waar ik met de Euro kan betalen, geen gedoe meer met vreemd geld.

  • Paul Verbeeck

    Ik heb huisdieren en deze verdienen het dat je er bent voor hen , zoals zij steeds voor je klaar staan om je op te beuren . Dus ga ik niet op reis , maar geniet iedere dag van een goede wandeling samen met onze viervoeter(s). En wat zou hier mis mee zijn ?

  • Remus Bogaert

    Ik ben nog nooit buiten Europa op reis geweest en het interesseert me ook niet. ik geniet aan de kust evenals in de Ardennen en als we vliegen is het naar Ijsland of Noorwegen, meer moet da niet zijn.

  • Jozef Vervloet

    Dat klopt om dan maar te zwijgen over: heb jij nog geen burn out gehad? Heb je echt plezier in uw werk?