Zo verliep het parcours van Mimi Lamote, ceo bij Mayerline: “Als je de dingen wil veranderen, heb je iedereen nodig”

Mimi Lamote
NINA Mimi Lamote
Op een dag vind je de job van je dromen, maar daar gaat vaak een hele (hobbelige) weg aan vooraf. Elke week vertelt een straffe madam over haar carrière. Van de grappigste flaters tot de meest gênante momenten en grootste successen. Deze week: Mimi Lamote (55), ceo bij Mayerline.

“Ik heb er al behoorlijk wat carrièreswitches op zitten. Tamelijk vroeg in mijn carrière werd ik general manager bij C&A, waar ik samen met alle medewerkers een serieuze omwenteling realiseerde en van verlies naar winst ging. Daardoor kwamen er veel kansen. Ik wil altijd bijleren en dus heb ik al in heel wat sectoren gewerkt, want dat houdt het boeiend. Van het Ziekenhuis Netwerk Antwerpen over Beaulieu tot Mayerline. Telkens compleet nieuwe werelden. Grote bedrijven hebben een leger personeel, gigantisch veel middelen en dus ook een resem dure consultants. Werk je voor een kleiner bedrijf zoals Mayerline, dan moet je voortdurend alert zijn voor wat er rond je gebeurt en werk je met minder middelen en mensen. Maar de drive en motivatie zijn dezelfde.” 

“Bovendien was het modemerk Mayerline in een doodlopend straatje beland en ik had zo mijn idee over hoe we het tij konden keren. In mijn werk start ik vaak op een dieptepunt en is er nood aan verandering. Maar meestal zitten weinig medewerkers daarop te wachten. De enige zekerheid die zij hebben, is hoe het vroeger was. Sommigen geven tegengas, anderen wachten af, maar als CEO weet je dat alleen verandering hen een toekomst garandeert. Het eerste jaar is altijd heel confronterend, want zelfs in je eigen team zitten er collega’s die er alles aan doen om je te laten mislukken, van leugens tot samenzweringen. Dan komt het erop aan om die mensen te vinden die in je geloven en de tegenstand stap voor stap weg te werken. De botte bijl hanteren is contraproductief, met de fluwelen handschoen verandert er te weinig, je moet een evenwicht vinden. En op een bepaald moment voel je dat die trein weer begint te bollen. Meer bezoekers, meer lovende commentaren op de collecties … Zo overtuig je ook de laatste twijfelaars. En wanneer de cijfers het succes bewijzen, is het bedrijf verenigd. Zo ging het gelukkig ook met Mayerline. Want niemand wilde nog een mooi Belgisch merk ten onder zien gaan.”

Grootste valkuil

“Ik heb lange tijd met het ‘impostersyndroom’ geworsteld; twijfelen aan mijn kunde dus en vrezen dat ik door de mand zou vallen. Ongeacht hoeveel ervaring ik ondertussen heb. Het blijkt vooral bij perfectionisten voor te komen en soms duikt het nog eens op.”

Grootste geluk

“Zelfs al ben je de bekendste CEO ter wereld, ook dan blijf je gewoon een mens. Met onzekerheden en twijfels. Dus heb je een geweldig team nodig. En ik heb er zo een bij Mayerline. Wij zijn elkaars vangnet, een veilige plek waar kwetsbaarheid niet veroordeeld wordt. In ons team vertrouwen we elkaar, en dat is onbetaalbaar.”

Grootste meevaller

“In het leven moet je ook wat geluk hebben. Ondanks mijn migraineaanvallen heb ik een goede gezondheid en ik ben fysiek en mentaal behoorlijk sterk. Dat maakt het makkelijker om ergens voor te gaan en de dingen positief te bekijken. Ook je omgeving is belangrijk. Mijn man staat altijd achter, naast of voor me en ik omring me vooral met mensen die me omhoogduwen.” 

Grootste inzicht

“Als je jong bent, heb je weinig geduld, het moet vooruitgaan. Al helemaal als je zo energiek bent als ik. Problemen pak je dus meteen aan. Ondertussen ben ik wijzer. Je moet je brein de tijd gunnen om alle info te verwerken en links te leggen. Vaak kom je na een paar dagen tot betere inzichten en doordachtere conclusies.”




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • patrick morel

    En niet iedereen wil meewerken want sommigen voelen zich bedreigd en denken dat veranderen wil zeggen dat ze het niet goed doen. Daarom zijn er bedrijven die ter plaatse blijven trappelen en zweren bij de oude cultuur en andere die rap groeien en de goede mensen kunnen aantrekken.