Werken van 9 to 5? In zes op tien bedrijven gebeurt het niet meer

getty
Het klassieke werkschema van '9 to 5' bestaat niet meer in zes op de tien bedrijven. "Werkgevers zeggen steeds vaker: 'Als het werk maar gebeurt.'"

Beginnen rond 9 uur, naar huis gaan rond 17 uur: dat is decennialang de norm geweest. Maar werkgevers stappen hoe langer hoe meer af van vaste arbeidstijden. En die ommekeer is definitief, besluit hr-dienstenbedrijf Acerta na een bevraging van 596 werkgevers, CEO's en directieleden. 63% staat toe dat bepaalde werknemerscategorieën het precieze tijdstip van hun arbeidstijd zelf vastleggen. In zes op de tien bedrijven kunnen werknemers dus zelf hun begin- en eindtijd bepalen. "Glijdende werkroosters zijn aan een opmars bezig", zegt Sarah De Groof van Acerta. "Dat zien we in de praktijk en het wordt nu bevestigd door de cijfers. En ook waar niet officieel met glijdende uren wordt gewerkt, wordt soepel omgesprongen met begin- en eindtijden. Je kan al eens een kwartiertje later toekomen als je dan ook een kwartier langer werkt."

Werkgevers zijn volgens Acerta minder gefocust op wannéér iets gebeurt dan op wát er gebeurt. Als op het einde van de dag het werk maar gedaan is, redeneren zes op de tien bedrijfsleiders. Dat betekent ook dat vier op de tien wél nog volgens de klassieke '9 to 5' werken - en dat kan evengoed op vraag van het personeel zijn. "Sommige mensen blijven toch nood hebben aan een duidelijke grens om die balans te vinden tussen werk en privé", zegt De Groof.

E-commerce

Arbeidseconoom Stijn Baert (UGent) wijst in eerste instantie naar de wetgeving om de evolutie te verklaren. "Die is gemoderniseerd, waardoor meer flexwerk mogelijk is geworden. De regering voerde onder meer het 'werkbaar en wendbaar werk' in, met flexibele uurroosters, en breidde het systeem van flexi-jobs uit. Bovendien wordt in nieuwe sectoren vaak niet met klassieke uurroosters gewerkt: in de e-commerce gebeurt veel nachtwerk en in de deeleconomie wordt al helemaal niet van 9 tot 17 uur gewerkt. En natuurlijk is er het streven bij werkgevers en werknemers naar een gezondere werk-privébalans. Een '9-to-5'-baan leidt niet altijd tot de best mogelijke combinatie met het privéleven." (PhG)




2 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Peter Buyck

    9 to 5 is een vork met een dagnorm. Het kan ook 7 to 3 of 8 to 4 zijn (afhankelijk ook van de duur van de middagpauze). Er zal in de bedrijven altijd een 'gemene deler' zijn waarvoor het voor de klanten beschikbaar is. Tja winkelbediendes beginnen vroeger en sommige collega's komen later zodat de laatavonduren kunnen worden georganiseerd.

  • Sandra Peeters

    Voor veel kantoorbanen is geen permanentie vereist of zelfs perfect via thuiswerk mogelijk. De meeste werkgevers zitten echter nog steeds in die ouderwetse 'als ik ze niet uren zelf achter hun bureaustoel zie zitten, werken ze niet' modus. Het typische nekademen. Maar dat heeft natuurlijk niets te maken met wat iemand effectief presteert. En natuurlijk moeten er grenzen zijn, maar eerder richting de baas, dat die niet alsmaar meer en meer en meer werklading blijft geven.