"Ik weet nooit zeker of ik mijn rekeningen ga kunnen betalen, maar spijt van mijn beslissing heb ik niet"

Julie Van Hemelryck.
NINA Julie Van Hemelryck.
Hoewel zelfstandige worden vaak een mannenzaak is (de verhouding is nog steeds maar 60-40), zijn er toch steeds meer vrouwen die een eigen bedrijf opstarten. Elke week spreken wij met een vrouw die de sprong aandurfde. Vandaag is Julie Van Hemelryck (31) van CouleurCouleur aan het woord, die wat meer "schwung" in de stoffige stoffeerwereld wil brengen.

Pas vier maanden geleden begon Julie voltijds én zelfstandig als stoffeerder te werken. Geen evidente keuze, want de stoffeerwereld is een hopeloos verouderde mannenwereld. En het is sowieso al een beroep dat bij weinig mensen een belletje doet rinkelen. "Ik werkte hiervoor in de communicatiewereld, en ik had nooit gedacht dat ik ooit een stoffeerder zou worden, laat staan een zelfstandige," zegt Julie.

"Ik was meteen verkocht toen ik met stofferen in contact kwam"
"Mijn man komt uit Denemarken, en we hebben daar lange tijd gewoond. Maar vijf jaar geleden besloten we toch terug te keren naar België. We namen niets van interieurspullen mee, dus kregen we her en der wat oude meubelen van mensen. Niet altijd de mooiste dingen, dus wou ik graag een aantal stoelen en banken herstofferen. Het was de eerste keer dat ik met stofferen in contact kwam, en ik was eigenlijk meteen verkocht. Daarom besloot ik bij Syntra een 3-jarige avondopleiding 'Meubelstoffeerder' te volgen."

"De eerste maand verdiende ik 350 euro bruto"
Eerst deed Julie het stofferen als zelfstandige in bijberoep naast haar vaste bureaujob als communicatiemedewerker. Omdat ze steeds vaker aanvragen kreeg en ze het gevoel had dat ze eigenlijk beide jobs nog maar half aan het uitvoeren was, besloot ze op 1 januari zich voltijds bezig te houden met stofferen. "Ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn beslissing, maar financieel was het wel een enorme gok. De eerste maand verdiende ik bijvoorbeeld maar 350 euro bruto... Nu gaat het wel iets beter, maar het is nog steeds moeilijk en onzeker."

Financiële onzekerheid
"Zo heb ik voor deze week bijvoorbeeld wel al genoeg opdrachten, maar nog niets voor de weken erna. Het komt altijd wel goed op het einde, maar het boezemt me om eerlijk te zijn ook wel angst in. Ik weet nooit zeker of ik het einde van de maand wel haal, of ik mijn rekeningen ga kunnen betalen. En dat is minder erg als je piepjong bent en geen verantwoordelijkheden hebt, maar ik heb een gezin te onderhouden. Dat weegt toch wel wat door bij momenten," aldus Julie.

"Er is altijd een weg terug"
"Al mag je niet vergeten dat er altijd een weg terug is. Als het financieel echt niet meer zou lukken binnen een paar maanden, dan kan ik nog altijd terug in de communicatie gaan werken. Al geloof ik er rotsvast in dat het allemaal wel goed komt. Het is een risico natuurlijk, maar je moet er wel in blijven geloven."

Het artikel gaat verder onder de foto.

Een ontwerp van Julie Van Hemelryck.
NINA Een ontwerp van Julie Van Hemelryck.
Een ontwerp van Julie Van Hemelryck.
NINA Een ontwerp van Julie Van Hemelryck.

Makkelijker te combineren met een gezin
Het werk zelf, vindt Julie dan weer makkelijker te combineren met een gezin. "Als zelfstandige plan je je eigen dag in. Zo kan ik bijvoorbeeld elke dag mijn kinderen van school gaan halen, omdat ik mijn afspraken bijvoorbeeld altijd 's avonds of 's ochtends inplan. Al raad ik het niemand aan om dit zonder steun van je partner te doen. Mijn man staat 100% achter mij, dat is nodig. Ook financieel."

"Ik ga er echt 100% voor"
"Het grootste voordeel aan werken als zelfstandige is volgens mij dat je veel meer betrokken bent bij alles wat je doet. Ik ga er nu echt 100% voor, dat doe je toch nooit als je in loondienst van iemand anders werkt. Maandag is nu mijn favoriete dag van de week, dat was ooit wel anders. Ik hou echt van mijn job. De financiële onzekerheid is dan weer het grootste nadeel. Dat je nooit weet wat je gaat verdienen, wat er op je rekening staat. Maar zoals ik al eerder zei is niets finaal. Er is altijd een weg terug," vertelt Julie