Exclusief voor abonnees

“Even rust, en dan knallen in 2019", Alice on the Roof, Tourist LeMC, Sergio Herman en decogoeroes Ozanna en Guillemine over hoe zij kerst vieren

Stephen Mattues
Ze krijgen pretoogjes als ze erover praten. Flashbacks naar hun kindertijd. En vooral ook een heel warm gevoel. Kerst doet wat met muzikanten Alice on the Roof en Tourist LeMC, topchef Sergio Herman en woongoeroes Ozanne en Guillemine Mertens. Ze delen hun ultieme tips, blikken terug op hun succesvolle jaar en klinken op een nog beter 2019! 

Alice on the Roof (23) en Tourist LeMC (34) : ‘Even rust, en dan knallen in 2019’

Op zijn nieuwe album maakte Johannes Faes, beter bekend als Tourist LeMC, één liedje samen met Alice on the Roof. Hij, de Antwerpse stadstroubadour die Vlaanderen aan zijn voeten heeft. Zij, de popzangeres uit Bergen met haar pijlen op Frankrijk gericht. Allebei succesvol en, zo blijkt, even dol op kerst.

Jullie brachten net allebei een nieuw album uit. Gefeliciteerd! Is het platte rust in de eindejaarsperiode voor jullie?

Johannes: “Niet voor mij. Ik heb nog een heleboel voorbereidingen te doen voor mijn concert (op 18 januari in Lotto Arena, red.). Er zijn wat try-outs en repetities. Maar ik zal toch de tijd en de plek vinden om samen te zijn met mijn familie en te chillen. Dat is belangrijk. Ik ben in september papa geworden van een tweede zoontje. Het album was net af. 2018 is een jaar om in te kaderen.”

Alice: “Ik ga het met kerst heel kalm aan doen. Ik ben superblij met mijn plaat ‘Madame’, maar het is een heel druk jaar geweest en het vergt veel energie. Bij mij gaat de knop straks uit. Het enige wat ik zal doen, is rusten en naar populaire tv-shows kijken. Ik kijk er al naar uit.”

Hoe belangrijk is kerst voor je?

Alice: “Ik woon in een klein dorpje bij Bergen, maar ik heb het geluk gehad om ooit een jaar in Amerika te wonen. Ze zijn daar gek op kerst, in feite hebben ze er een probleem mee. Het is too much. Nu ben ik een van hen.  (lacht) Het klinkt stom, maar ik ben absoluut dol op kerst. Al vanaf midden november begin ik naar kerstliedjes te luisteren, en vorig jaar stond mijn kerstboom er in april nog altijd. Vind jij Kerstmis leuk, Johannes?”

Johannes: “Enorm. Normaal wachten wij altijd tot Sinterklaas over is, maar dan halen we alles uit de kast en zetten we de boom op. Ik ben zot van de sfeer op kerstavond, met al die lichtjes. Het ene jaar vieren we het met mijn familie, het andere met de familie van mijn vrouw, die Pools is. En dat is echt een waanzinnig groot feest. Het eten is er héél belangrijk. Op één avond passeren er wel zeker twaalf gerechten de revue.”

En sloten drank?

Johannes: “Dat is een fout beeld van de Polen, dat ze veel drinken. Alleen op feest- en verjaardagen doen ze dat, maar ertussenin niet. Wij, Belgen, drinken veel meer. ’s Avonds gaan we op café of kraken we een flesje wijn thuis. Dat zit veel minder in de Poolse cultuur.”

Hoe gaat kerst er bij jou aan toe, Alice?

Alice: “We drinken ook. (lacht) En elk jaar eten we kalkoen en een buche. En elk jaar vult mijn vader de kalkoen met gehakt vlees; die traditie is onlosmakelijk met kerst verbonden. Ik heb het geluk dat mijn grootouders nog leven, dus die zijn er altijd bij. Ze figureren in een videoclip van me. Nu zijn ze beroemd in het dorp.”

Als kind zong je in een kerkkoor, Alice. Ga je naar de middernachtsmis?

Alice: “De kerk in ons dorp is dicht. Zonde, want ik zou het graag doen. Ik hou van kerkkoren. Gaan mensen in Vlaanderen nog naar de middernachtsmis?”

Johannes: “Ik heb het een paar keer gedaan toen ik klein was. Het was magisch. Enkele jaren geleden in Polen zijn we nog eens geweest, en ze hadden daar een groot koor. Ik ben niet religieus, maar zulke rituelen kan ik waarderen. Ik noem me graag spiritueel, en de katholieke traditie is nog steeds de mijne. Ik heb daar voeling mee.”

Jullie zijn beroepshalve met muziek bezig. Zetten jullie het met kerst ook op een zingen?

Johannes: “Niet echt. We zetten vaak de radio op, maar ik ga geen nummertje opvoeren of zo.”

Alice: “Wij zingen wel, maar niet mijn liedjes. Ik heb veel neefjes en nichtjes, en dan zingen we Disneyliedjes aan de piano.”

Johannes: “Kinderen zijn heel muzikaal. Mijn oudste zoontje is nu twee jaar en tien maanden oud. Zodra hij op de radio ‘Spiegel’ (Johannes’ huidige hit met Raymond van het Groenewoud, red.), hoort, begint hij het refrein mee te zingen. Supergrappig!”

Je album ‘We begrijpen mekaar’ past eigenlijk wel bij de Christmas spirit.

Johannes: “Daar heb ik nog nooit over nagedacht, het is er alvast zeker niet om gedaan. (denkt na) Maar je hebt wel een punt. Rond Nieuwjaar denk je aan wat komen gaat, en aan al de dingen die je wil doen. Je maakt goede voornemens. Een beetje muziek op de achtergrond helpt daarbij. Het verbindt ook mensen. En met kerst draait alles om die connectie. De connectie tussen mensen, en de behoefte en de wil soms om die verbinding te vinden, ook al is het soms moeilijk.”

Naast je muzikantenleven doe je nog één à twee dagen per week sociaal werk. Beleef je kerst anders daardoor?

Johannes: “Je ziet daardoor vooral dat het voor heel veel families allesbehalve evident is om kerst te kunnen vieren, voor tal van redenen. De feestdagen zijn de periode bij uitstek om bij die dingen stil te staan, en de tijd te nemen om met je familie na te denken over de dingen die je hebt en de dingen die anderen niet hebben. Je moet je daarvan bewust zijn, en – vooral – dankbaar zijn.”

Alice: “Ik heb dat al vaak gedacht. Een paar jaar geleden nodigden mijn ouders een migrant uit voor kerst. Hij was hier helemaal alleen, en was zo gelukkig dat hij kerst kon vieren met iemand. Het deed me beseffen dat we misschien allemaal eens frustraties hebben – ikzelf zeker ook – maar toen heb ik mezelf toch even tot de orde
moeten roepen. Dat klagen moest meteen stoppen, want ik heb ongelooflijk veel geluk.”

Johannes: “Wow, Alice. Wat een hartverwarmende daad van je ouders.”

Welke kerst is jullie bijgebleven?

Alice: “Dat was toen ik in Amerika woonde. Mensen vierden er kerst in McDonald’s. Heel raar. En ik herinner me ook nog Nieuwjaar tijdens de overgang van het millennium. Ik was enorm bang, want mijn oom had me
wijsgemaakt dat er iets heel ergs zou gebeuren. En toen dat niet zo bleek, was ik heel gelukkig dat ik nog leefde. (lacht)”

Johannes: “Ik heb één herinnering die nu bovenkomt: ik was op de computer aan het gamen en toen ik naar beneden keek, zag ik de hele familie gezellig bij elkaar. Vooral dat warme gevoel blijft me bij.”

 Wat doen jullie met oudjaar?

Alice: “Ik ben nog nooit uitgegaan in een discotheek met eindejaar, dus dat wordt het. Ik wil feesten en
dansen.” (lacht)

Johannes: “Ik heb geen plannen. Met twee kleine kinderen zal het onder ons zijn. We gaan daarvan genieten, en de rest zien we wel. Volgend jaar toer ik, en dan ben ik vaak weg van huis. Het worden lange dagen. En ik heb dan alleen maar Vlaanderen en Nederland. Alice zit in het grote Frankrijk, en trekt van Parijs naar Marseille.”

Alice: “Mijn album doet het goed daar, maar het toeren moet nog beginnen. Stress heb ik niet. Vroeger was ik extreem verlegen, maar nu vind ik op het podium staan een unieke en speelse ervaring.”

Johannes: “Het is al een tijdje geleden dat ik een groot optreden gedaan heb. In de Lotto Arena staan in
januari zal toch een stressvol moment zijn. Maar ik onderga het met plezier.”

Alice: “Ik wens je alvast veel succes, en ik hoop dat je ondanks alle concertvoorbereidingen toch wat van de feestdagen kan genieten.”

Johannes: “Merci, Alice. Voor jou hetzelfde. Een mooie grote show in Vorst in maart, en mag dat het begin zijn van een mooie tour. Je bent de eerste vrouwelijke artieste met wie ik een nummer gemaakt heb. Hopelijk komt er, naast ‘Oprechte leugens’ ooit nog een duet.”

Alice: “Whenever you want.” (lacht)

Sergio Herman (48): ‘ Al mijn hele leven gourmet op kerst’

Stephen Mattues



Hij is een culinaire legende in Vlaanderen, maar op kerst houdt Sergio Herman het verrassend eenvoudig met klassiekers. “Alles gaat terug naar mijn kindertijd.”

Sergio, 2018 was een druk jaar voor jou. Het nieuwe Japanse barconcept Blueness in Cadzand, een nieuwe Frites Atelier in Gent en met ‘Sergio’s Smaakmakers’ bracht je opnieuw een boek uit. Leef je dan toe naar kerst?

“Een mens leeft wel naar meer momenten toe, zoals vakantie of een vrije dag. Ik geniet van mijn werk en ga er voluit voor, maar soms heb ik er ook genoeg van. Iedereen zal dat soms hebben, denk ik. Maar kerst is toch speciaal. December is een magische maand en een stukje gezelligheid. Vroeger raasde ik in december door als een sneltrein – nu soms nog – maar ik ben toch bewuster van wat er gebeurt rondom me, van de seizoenen en van het moment. Zeker van het moment. Ik heb dat gevoel heel hard. Vooral die laatste maand van het jaar wil ik genieten. Ik kan het werk ook makkelijker loslaten nu. Als je op kerst aan tafel zit en je gedachten dwalen af, zit je ook maar een beetje in een tunnel. En connecteer je niet. Ik relativeer ook meer dan vroeger. Natuurlijk is het prachtig om mooie dingen neer te zetten, en dat goed proberen te doen, en mensen te laten genieten, maar aan de andere kant is er niets belangrijkers dan je gezin en familie. Dáár draait het om in het leven.”

Vorig jaar had je op privévlak een woelig jaar. Je vader is gestorven en jullie verloren ook een zoontje. Zorgt dat ervoor dat je kerst nu anders beleeft?

“Natuurlijk was vorige kerst anders dan anders. Dat is ook normaal. Die magische momenten met je papa aan tafel erbij zijn er plots niet meer. Dat was heftig, ja, maar het is niet zo dat we daar continu over bezig waren. Het was wel aanwezig. Je drinkt een glas wijn, en dan word je emotioneel. Sowieso ben ik een gevoelige man en vind ik het ook niet erg om dat te tonen. (even stil) Maar je pakt altijd de draad weer op, en probeert opnieuw om te gaan met de positieve dingen. Je koestert alles meer, zeg maar, en je probeert er zo veel mogelijk uit te halen. Dat is altijd mijn streven geweest. En tegelijk begin je te beseffen dat je meer tijd voor jezelf wil.”

Heb je spijt dat je te veel gewerkt hebt?

“Spijt is een groot woord; ik zou het wel anders aangepakt hebben. Ik weet nu welke bochten ik niet meer zou nemen of welke domme acties ik niet meer zou doen. Dat is het mooie van jong zijn, maar ook het mooie van ouder worden; je gaat veel verstandiger om met dingen. Je gaat schiften: dat doe ik wel, dat niet meer, met die mensen wil ik nog aan tafel zitten, en met die mensen niet.”

Je zei ooit dat je al je hele leven lang gourmet eet met kerst. Dit jaar ook?

“Wat mij betreft wel. In je gedachten ga je altijd terug naar je kindertijd. Mijn ouders hadden het restaurant (Oud Sluis, red.) en met kerst en nieuw sloten ze altijd. Ik ken niet beter. En op kerst was het altijd gourmet. Intussen is dat een traditie geworden, die ik graag aan mijn kinderen doorgeef. Voor mij is het ook een soort van tegenwicht, om het extreem gastronomische, waar ik het hele jaar mee bezig ben, te maskeren en louter te genieten van elkaar. Om niet altijd die focus op het eten te moeten leggen. Al is een gourmet bij ons een beetje anders dan gourmet bij de meeste mensen. Wij versnijden ons vlees zelf en maken al onze spulletjes van a tot z. De hele tafel staat vol met salades, sauzen en verse frietjes. Ik zou dat ook niet meer willen doorbreken. Ook al zou ik op kerstavond in het buitenland zitten, dan zou ik het nog doen.”

Wat eten jullie dan als dessert?

(begint te lachen) “Ik ga in herhaling treden: bij ons is het altijd Viennetta (ijstaart van Ola, red.). Als die er niet is, word ik helemaal gek. Die komt uit de diepvries in de supermarkt en staat bij ons op tafel. Dat is op het randje van fout, maar daar hou ik wel van. Mensen verwachten dat niet bij mij. En je kan zoveel lullen als je wil, die ijstaart is ook gewoon lekker. Ik ga niet zeggen dat het het beste ijs is, maar hoe het is opgebouwd met die chocoladelaagjes en dan die krak als je erdoor snijdt … Voor mij bestaat er niets beters. Als kind aten we dat al, het is begonnen met oma en opa.”

Welke tradities koester je zo nog?

“Ik verplicht mijn moeder altijd om een echte kerstboom te zetten. Er heeft eens een nepboom gestaan, en dat vond ik zo belachelijk. Ik vind het belangrijk dat je ook de geur ruikt. Ik ben niet de man die hem versiert, maar ik zet er wel de piek op. Zo’n goeie ouwe boom hoort er gewoon bij, en er moet ook wel iets moois onder liggen. Ik probeer altijd iets persoonlijks te kopen, als cadeau. Meestal iets speciaals voor in huis. Het hoeft zeker niet groot of duur te zijn.”

En met wat kunnen ze jou plezieren?

“Ik ben eigenlijk supersimpel. Met een cool, zwart T-shirt ben ik al heel tevreden, want ik draag bijna niets
anders. Ik hou ook van mooie dingen rondom me, in huis. Zoals kunst, maar dat kan je moeilijk onder de kerstboom leggen. Dat wordt anders een dure grap. Maar het kan evengoed een tekeningetje zijn. Ik heb al veel werken gekregen van bekende en onbekende kunstenaars die bij mij komen eten. Onlangs kwam ik ze tegen in een kast en heb ik ze allemaal laten inlijsten. Ik ga ze een mooi plekje geven, want de dingen die ik krijg, zijn voor mij heel waardevol. Als ik thuis de koelkast opentrek, en mijn favoriete chocolade ligt erin, of de kaas die ik graag eet, vind ik dat al bijzonder. Omdat mijn vrouw aan mij gedacht heeft. Het zijn kleine domme dingetjes, maar ik word daar heel gelukkig van.”

Wat doe je op oudjaar?

“Ik ben nooit de man van oud en nieuw geweest. Zelfs toen ik nog uitging, vond ik dat al. Dan moest het of zo, en daar hou ik niet van. Tussen kerst en nieuw gaan we graag op reis. Vorig jaar was het Dubai, nu wordt het Zuid-Afrika. Op oudjaar gaan we wel altijd naar een tof restaurant, maar daarom hoef ik nog niet met een feestpetje aan tafel te zitten.”

Maakt Sergio Herman voornemens?

“Het is een cliché, maar gezondheid is een dingetje dat blijft spelen. Dus meer sporten. 2019 wordt een heel druk jaar, er staat veel te gebeuren. Zolang ik me daar gelukkig bij voel, is dat oké. Na kerst vlieg ik er weer in. Al is januari mijn slechtste maand, hoor. Zo saai. Ik heb er dan ook helemaal niets mee.”

Interieurontwerpsters Ozanne (42) en Guillemine Mertens (39): ‘Wij gaan volledig over the top’

Stephen Mattues

Ze maken het mooie weer in het woonprogramma ‘Een frisse start met vtwonen’ op Vitaya, en elk jaar halen zussen Ozanne en Guillemine Mertens ook alles uit de kast voor kerst. The more the merrier. En als de soep aanbrandt? Dan is dat maar zo.

Als de nieuwbakken interieurgoeroes van Vlaanderen, is de kerstkitsch voor jullie weggelegd?

Guillemine: “Absoluut! Ik ben zelfs totaal niet mee met die moderne kersttoestanden. Doe mij maar lekker
ouderwets. En het mag er echt over gaan. Kerst vormt niet je interieur. De basis blijft, je legt er gewoon een laagje over. Ga maar volledig wild, denk ik dan.”

Ozanne: “Dat vind ik ook. Die sfeer van Kerstmis is enorm. Direct na Sinterklaas beginnen we eraan en tot zeker eind januari blijft alle versiering hangen, zowel binnen als buiten. Als mensen mijn huis voorbijrijden, wil ik dat ze zeggen: daar is het Kerstmis. Vooral mijn kerstboom springt in het oog. Ik mix en match alles: pauwenveren, glimmende ballen …”

Guillemine: “Je hebt een zonnebril nodig om ernaar te kunnen kijken.” (lacht)

Een valse of een echte kerstboom?

Ozanne: “Jarenlang zette ik een echte kerstboom, maar daar kwam altijd ruzie van. Over de vorm. Het was de taak van mijn man om die te halen, maar hij was niet geïnteresseerd in volume en dikte maar wel in de prijs. Toen mijn schoonmoeder gestorven is, hebben we haar mooie nepboom gekregen. En al jaren hebben mijn man en ik geen ruzie meer. Het is een beetje een raar erfstuk, maar elke keer opnieuw zeggen we: oma’s boom staat hier nu.”

Guillemine: “Ik zweer nog bij een echte, omdat ik vind dat hem gaan halen al een stukje kerst is. Dan heb ik wel altijd keuzestress. Het duurt altijd even voor ik ze allemaal met elkaar vergeleken heb. En nog denk ik soms dat ik een dag vroeger had moeten komen, omdat de bomen dan misschien nog mooier waren. Ook in het versieren ben ik een controlefreak. In mijn boom moeten alle ballen mooi blinken als er een lichtje achter of naast zit.”

Nochtans is Ozanne de controlefreak, zegt ze zelf in jullie tv-programma.

Ozanne: “O, maar dat is zo. Volume steken in een kerstboom, daar kan ik me ook uren mee bezighouden, hoor.”

Guillemine: “Ik laat de kinderen helpen met het versieren, maar dan weet je dat al je bollen op één tak gaan hangen. Dat vind ik nog zijn charme hebben. Jij zou dat nooit doen.”

Ozanne: “Ik laat ze versieren, maar later hang ik de ballen wel goed.” (lacht)

Vieren jullie kerst samen?

Guillemine: “Altijd. Ook onze andere zus en onze broer zijn erbij, met hun gezin, en dan nog een nichtje en een
suikertante. In totaal tien volwassenen en twaalf kinderen. Kerst is voor ons een puur gezinsmoment.”

Ozanne: “Onze ouders zijn overleden; mama toen we vrij jong waren, papa negen jaar later. Daarom hechten we veel belang aan samenkomen met zijn allen. Als de ouders wegvallen, moet je daar meer moeite voor doen. Zeker nu we allemaal kinderen hebben die elk hun weekendactiviteiten hebben, is het niet gemakkelijk om elkaar te zien. Aan die speciale dagen houden we dus heel hard.”

Wat maakt kerst voor jullie zo speciaal?

Ozanne: “Geen van ons tweeën kan Kerstmis voorstellen zonder sfeerverlichting, een kerstboom en klassieke muziek.”

Guillemine: “We hebben altijd heel mooi kerst gevierd met onze ouders. Aan die sfeer proberen we vast te houden. Ik denk dat het soort huis dat wij vroeger hadden een klein beetje het idee dat wij van kerst hebben bepaalt. Overal kaarsjes, ‘Stille Nacht’ op de achtergrond, een goed glas wijn … Het is hoe je opgegroeid bent, dat maakt wat kerst voor iemand betekent. Er is geen toverformule.”

Ik hoorde je vóór het interview ook zeggen dat niet eens het interieur zo belangrijk is, maar wel het gezelschap dat je uitnodigt.

Guillemine: “Vanaf het moment dat je ergens binnenkomt, maak je deel uit van het interieur. Als mensen lachen en zich goed voelen, ziet je huis er sowieso al mooier uit. Het enige wat een kerst kan verprutsen in mijn ogen, is dat je ruzie maakt, of dat mensen geen moeite doen om sociaal te doen. Zoals te laat komen, of de hele tijd met hun smartphone bezig zijn.”

Ozanne: “Niet omdat je tafelschikking niet honderd procent perfect is, of omdat de soep mislukt is. Dan is dat maar zo. Als dat bij ons gebeurt, moeten wij daar eens hartelijk om lachen.”

Tot slot, waar zijn jullie dankbaar voor dit jaar?

Ozanne: “Het was een druk maar mooi jaar. We hebben net de opnames van het tv-programma afgerond en ons interieurlabel Jackie Brussels doet het goed. We hebben geen grote tegenslagen gekend. Als we al eens een mindere dag hebben, is ons grote geluk dat we het met elkaar kunnen delen.”

Guillemine: “En op persoonlijk vlak, zou ik op een iets constantere basis sportief willen zijn. Ik wens mezelf meer zelfdiscipline toe. Ik heb last van mijn rug en wil sterkere buik- en rugspieren. Maar daarvoor moet ik eerst een kamertje maken thuis.”

Ozanne: “Tegen dan zijn we drie jaar verder. We doen veel voor anderen, maar onze eigen projectjes blijven liggen.” (lacht)




Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.