Veerle Baetens: "Vroeger was ik best een marina"

De D'Ardennen-actrice is een vrouw met veel gezichten

Greetje Van Buggenhout
Na dertien jaar acteren weet Veerle Baetens wat ze wil. Liever in het Frans acteren dan in het Engels, personages die de tweedimensionaliteit overstijgen en een huisje op de buiten. Momenteel is ze te zien in het indrukwekkende D'Ardennen, een misdaadthriller vol getunede wagens en johnny-kapsels. Een ver-van-haar-bedshow? Toch niet, onthult ze aan Goesting.

We ontmoeten Veerle op de persdag van D'Ardennen, het in­druk­­­­wekkende de­buut van Robin Pront (28). De film gaat over Dave en Kenneth (Jeroen Perceval en Kevin Janssens), twee broers die met hun getunede wagens over het foute pad scheuren. Behalve het verschroeiende johnny-kapsel van Kevin Janssens valt vooral de ingetogen vertolking van Veerle Baetens op. Ze geeft gestalte aan de atypische love interest Sylvie, een naïef meisje met een zwak voor drugs en foute mannen.   ­

Sylvie staat qua uiterlijk en achtergrond heel ver van jou. Hoe heb je deze rol aangepakt?                            
"De omgeving van Sylvie is mij niet helemaal onbekend, hoor. In mijn jeugd was er altijd wel een johnny of marina in de buurt. Sterker nog: in mijn eigen zoektocht naar identiteit heb ik daar ook nog tegen aangeleund, met mijn grote oorbellen en dubbele kuif. (schatert) Je komt in de film niet te weten uit wat voor gezin Sylvie afkomstig is. Maar dat het niet schoon is, dat voel je wel. Die achtergrond heb ik voor mezelf proberen in te vullen."

Greetje Van Buggenhout

Ik heb eerst nee gezegd tegen de rol van Sylvie, want ik vond niet dat ze het hart van de film was.

Veerle Baetens

Ben je in bepaalde milieus inspiratie gaan opdoen?
"In de film sluit Sylvie zich aan bij de NA (Narcotics Anonymous) om af te kicken van de drugs. Ik ben ter voorbereiding ook eens naar zo'n NA-meeting gegaan als bezoeker. Iedereen mag daar een stoel bijschuiven, ongeacht of je een drugsprobleem hebt of niet. De bijeenkomst vond plaats in zo'n triestig zaaltje met flets licht, maar er hing een soort sfeer... Ik snapte meteen waarom de NA wérkt voor veel mensen. Je bent er niet alleen, het groepsgevoel is er enorm groot."  

Toch heb je eerst nee gezegd tegen de rol van Sylvie.
"Het scenario was goed, alleen vond ik niet dat Sylvie het hart van de film was, zoals Robin (regisseur en co-scenarist van D'Ardennen, red.) beweerde. Ze hing er een beetje bij, als behang. Ik vind wel vaker dat mannelijke scenaristen de vrouwelijke karakters in de film niet genoeg draagkracht geven. Ik zei tegen Robin: "Als jij wil dat Sylvie het hart van jouw verhaal is, dan moet je haar dramatischer maken." Niet door haar meer scènes te geven, integendeel. Soms is het juist door dingen weg te laten, dat je een personage intenser maakt. Robin heeft het scenario wat herschreven - wat hij al van plan was - en die rol is ontzettend mooi geworden."

Greetje Van Buggenhout

In een bepaalde scène zegt Sylvie: "Ik wil gewoon fucking saai zijn. Thuiskomen om vijf uur, de patatjes opzetten, nór Blokken zien en mijn ventje vragen hoe het op 't werk was."
"Wel, die scène is bijvoorbeeld nieuw. Ik krijg er weer kippenvel van als je die zinnen uitspreekt. Op dat moment begrijp je eindelijk wie het personage is, en snap je haar volledig. Ook al weet je heel weinig van haar af."

Chauvinisten

Je hebt mee het scenario geschreven van de nieuwe fictiereeks Tabula Rasa, waarvan de opnames deze maand beginnen. Heb je sindsdien misschien zelf meer inzicht in scenario's gekregen?
"Goh, ik wil een regisseur nooit het gevoel geven dat ik mijzelf als een scenarist beschouw. Want dat ben ik niet. Ik kan wel aanvoelen dat er iets schort aan een vertelstructuur, maar ik kan er geen oplossing voor geven. Anderzijds ben ik al dertien jaar bezig met acteren, met het inleven in karakters. Bij mijn eigen personage kan ik dus wél goed ontleden wat er anders moet. Ik vind dat een acteur daar veel toe kan bijdragen en dus dat gesprek moet kunnen aangaan met de regisseur."

Je hebt altijd in het Frans willen acteren. Intussen heb je in twee Franse films en een Franse tv-serie meegespeeld. Dat lijkt me helemaal niet evident als Vlaamse actrice.
"Dat is ook zo, Fransen zijn echte chauvinisten. Doordat Alabama Monroe (de Franse vertaling van The Broken Circle Breakdown, red.) zo goed scoorde in Frankrijk, is het me op de een of andere manier toch gelukt. Ik speel graag in het Frans, het is een prachtige taal om je in te verdiepen. Acteren in het Frans spreekt me zelfs meer aan dan in het Engels."

Ik ben al dertien jaar bezig met acteren, dus ik kan bij mijn eigen personages goed ontleden wat er anders moet.

Veerle Baetens
Greetje Van Buggenhout

Amerikaanse aanbiedingen

Je woont op het kruispunt van het Vlaamse, Brusselse en Waalse gewest. Verandert dat iets aan de manier waarop je naar België kijkt?
"Veel mensen in Vlaanderen maken een probleem van iets wat bij ons geen probleem is. In de Delhaize van Overijse wordt er in het Frans geantwoord als iemand in het Frans iets vraagt. Oké, ze zeggen hier ook: "Men gaat hier in het Nederlands naar school". Maar voor elke Franstalige die in een Vlaams dorp komt wonen, is er een Vlaming die naar de andere kant verkast. Hoe sterk is Wallonië wel niet aan het vervlaamsen, denk ik soms. Die uitwisseling, dat is toch fijn?"



Greetje Van Buggenhout

Je woont op de buiten in Overijse, maar ooit heb je eens gezegd dat je nog meer naar 'buiten' wil.
"(mysterieus) Ik ga dat ook doen. Binnenkort verhuis ik met mijn vriend en dochtertje naar Waals-Brabant. Je kan daar nog heel mooie stukjes groen vinden, en het is er goedkoper dan in Vlaanderen. Ondertussen weet ik één ding: dat ik niet meer weg wil uit deze streek. Mijn vriend woont hier al dertig jaar, en ik begrijp waarom. Ik kan zelf heel ongelukkig worden van te veel prikkels, lawaai en uitlaatgassen. In de stad wonen? Nooit meer. Voor mijn werk zit ik al zo vaak in steden. Ik heb vorige zomer twee maanden in Parijs gewoond voor opnames. Wel, voor geen geld van de wereld zou ik daar willen blijven. Geef mij dan maar een stil dorpje in het zuiden van Frankrijk."  

In elk interview krijg je wel een vraag over een mogelijke doorbraak in Amerika. Ik ga geen Hollywood-vraag stellen, hoor...
(schiet in de lach) 

... maar wat ik wel wil weten: krijg je eigenlijk concrete aanbiedingen vanuit de VS?
"Ik heb al een aantal Amerikaanse scenario's gelezen. Bij twee films was het voorstel zeer concreet en ben ik effectief gesprekken gaan voeren. Maar ik begreep het personage niet, en in het script ging daar niet veel meer aan veranderen. Dan is het voor mij een uitgemaakte zaak."

In de stad wonen? Nooit meer

Veerle Baetens
Greetje Van Buggenhout