Tientallen meisjes aangerand tijdens Zweeds festival: "Iemand kneep in mijn achterwerk en ik voelde vingers tussen mijn benen gaan"

Alexandra Larsson.
Facebook Alexandra Larsson.
Tijdens een Zweeds muziekfestival zijn tientallen meisjes vorig weekend aangerand. De feiten deden zich voor in Karlstad, op vierhonderd kilometer van hoofdstad Stockholm. Volgens de slachtoffers werden ze gekust en betast door "buitenlandse jongeren". Het trieste tafereel doet terugdenken aan de ellendige oudejaarsnacht in Keulen.

Een 17-jarig meisje beschrijft nu openlijk wat haar vrijdagavond overkomen is tijdens Putte i Parken (feest in het park; nvdr). "Ik had er maandenlang naar uitgekeken", aldus Alexandra Larsson in de 'Daily Mail'. "In het begin was alles normaal, maar tijdens het laatste optreden van John de Sohn -om middernacht- veranderde de sfeer. Eerst werden we door de menigte tegen het podium gedrukt. Iedereen rondom ons was zich aan het misdragen. Mijn vriendinnen vroegen of het wat rustiger kon, maar toen werden ze zelf bedreigd. 'Je zal sterven, bitch', zei iemand zelfs. Daarna zou het alleen maar erger worden."

"Gelukkig droeg ik jeansbroek"
Alexandra ging met haar gezelschap iets verderop staan, maar dat bracht geen zoden aan de dijk. "Plots voelde ik iemand hard in mijn achterwerk knijpen. Ik draaide me om en zei tegen de groep jongens achter mij dat dat echt niet oké was. Ik wist door die enorme mensenzee helaas niet wie het gedaan had. Even later voelde ik vingers tussen mijn benen gaan, mijn vagina werd zelfs aangeraakt. Gelukkig had ik een jeansbroek aan."

Opnieuw vroeg Alexandra om ermee te stoppen, maar het groepje jongeren gebaarde van krommenaas. "En jawel, toen deed iemand het nog een keer. Ik heb geroepen dat die persoon een varken was. Mijn vriendinnen reageerden geschokt toen ik vertelde wat er gebeurd was, we zijn toen ook vertrokken."

Gevoel van onmacht
Wat Alexandra nog het meest frustreert, is het gevoel van onmacht. "Iemand was me aan het betasten en ik kon niet zeker weten wie het was. Ziekelijk noem ik dat. We waren naar daar gegaan om ons te amuseren, maar twintig minuten later was het alweer gedaan."

"Het begon onschuldig, met een lichte aanraking aan het achterwerk. Iets dat ook per ongeluk kan gebeuren in zo'n menigte, maar nadien werd het alleen maar erger. Ze zagen er 17 à 18 jaar uit. Ik zeg het niet graag, maar waarschijnlijk waren het allochtonen. Een vriendin die twee jaar jonger is, weende zo hard dat mijn hart bloedde. Haar was hetzelfde overkomen: een groepje tieners had naar haar achterste en haar borsten gegrabbeld. Ik ben naar de politie gestapt, maar veel heil verwacht ik daar niet van."

"Klap in het gezicht"
"Volgens mij zijn er honderden meisjes lastiggevallen geweest tijdens dat festival. Ze gaan het natuurlijk niet allemaal komen zeggen. Meisjes met een laag zelfvertrouwen gaan misschien nog denken dat het hun fout is en dat ze het zelf uitgelokt hebben. Dat is natuurlijk niet zo. Niemand mag een vrouw aanraken zonder haar toestemming."

"Ik had al wel opgevangen dat zo'n dingen gebeurden. Maar als het je zelf overkomt, komt dat aan als een klap in het gezicht. Overal rondom mij zaten meisjes te huilen. Ik weet niet of ze allemaal aangerand geweest zijn, maar de meesten allicht wel. Mij krijg je hier niet mee klein, maar wat als je bijvoorbeeld 14 bent en niet zo sterk bent? Dan kan je er compleet aan ten onder gaan. Zo'n dingen gebeuren nu constant en er is niets wat je ertegen kan doen. De daders gaan zodanig op tussen de menigte dat ze er altijd mee weg komen."

Twee verdachten opgepakt
"Naar dat festival ga ik nooit meer. Ik wil niet het risico lopen dat het me nog eens overkomt. Ik heb hier ook over gesproken tegen mijn vader en drie broers. Ze konden hun oren niet geloven."

De politie heeft intussen twee verdachten opgepakt in een asielcentrum in de buurt. Het gratis festival lokte elke dag zo'n twintigduizend bezoekers. Op het podium stonden vooral Zweedse bands.

O ironie: vorige week was de Zweedse politie net een campagne gestart tegen dit soort wanpraktijken. Speciale polsbandjes en de hashtag #tafsainte (betast niemand; nvdr) moesten de aandacht op het probleem vestigen.