Exclusief voor abonnees

Onze opinie: RIP Jordy

HLN

Jordy Brouillard is gisteren gecremeerd en zijn asse werd uitgestrooid op de begraafplaats van Ninove. RIP. Hij is amper 19 geworden en stierf twee weken geleden door ontbering in een tentje in het recreatiepark Blaarmeersen in Gent. Zijn dood heeft voor veel beroering gezorgd. Er werd schande geroepen dat zoiets in Vlaanderen anno 2016 nog kon gebeuren. Het sierde ons dat we massaal geraakt werden door het onnoemelijk droevige levenseinde van de Aalsterse tiener en nog meer dat we er alles aan willen doen om dit in de toekomst te vermijden. Als de dood van Jordy nog tot iets heeft gediend, dan wel dit: hij heeft ons wakker geschud.

Er zijn echter ook mensen die het treurige lot van de jongen veralgemenen en stellen dat het met de jeugd- en zorgsector in Vlaanderen slecht gesteld is. Kort door de bocht, en intellectueel oneerlijk. Er worden jaarlijks zeer aanzienlijke budgetten geïnvesteerd in de Bijzondere Jeugdzorg. Kinderen en jongeren worden begeleid door gekwalificeerde, professionele en zeer gemotiveerde opvoeders, pedagogen, therapeuten, maatschappelijk werksters... De meesten onder hen worden gedreven door een idealisme dat in onze harde wereld zeer zeldzaam geworden is. Ook al weten ze uit ervaring én uit statistieken dat de resultaten van jarenlange begeleiding zeer vaak ontgoochelend zijn, ze blijven geloven dat het met die jongen en dat meisje misschien wel goed zal komen. Elke dag opnieuw, vaak tegen beter weten in, vechtend tegen de hopeloosheid der dingen. Het verhaal van Jordy aangrijpen om de hardwerkende begeleiders uit de Bijzondere Jeugdzorg de mantel uit te vegen, is er ver over.

Wie de sector van binnenuit écht kent, zal beamen dat het wedervaren van Jordy typisch is voor dat kleine percentage van onze samenleving dat als vogeltje voor de kat opgroeit. Driewerf helaas. Volgens kennissen was hij braaf en zeer kwetsbaar en leed hij erg aan het gebrek aan ouderliefde. Vooral dit laatste hakt er zo diep in bij kinderen dat de wonden nooit meer helen. Hij woonde 15 jaar in een instelling, maar ondanks de geruchten zijn er geen ernstige aanwijzingen dat hij daar mismeesterd werd. De tiener werd wel tureluurs van zijn verslaving. Hij inhaleerde aanstekergas, een levensgevaarlijk goedje dat je hersenen beschadigt en finaal ook een hartstilstand kan uitlokken. Op zijn 18de verliet hij de instelling, doolde rond en weigerde hij verdere hulp. Hij werd nog kort verzorgd in de psychiatrie en kreeg ook therapie in een afkickcentrum, maar hij liep telkens na een paar dagen weg. Dan mag je als hulpverlener nog tien keer zweren dat je als een velcro aan hem wil kleven, als iemand je goede zorgen écht niet wil, dan sta je voor een muur. Tenminste, als je hem nog wat vrijheid gunt en niet in een dwangbuis opsluit. Het klopt dus niet dat Jordy gestorven is in een tentje zonder dat ooit iemand naar hem heeft omgekeken. Misschien zijn er hier en daar wel fouten gemaakt (door professionelen), maar ze waren niet van die aard en omvang dat ze naar zijn somber einde hebben geleid. Gisteren werd afscheid genomen van Jordy. Een gepast moment om nu ook de onrechtvaardige aantijgingen te begraven.

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

  • Slechts €6,95 €4,95 per 4 wekenGeniet 1 jaar van deze voordelige prijs
  • Lees 4 weken gratisEn krijg onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Stop wanneer je wilOok tijdens jouw proefperiode
Lees 4 weken gratis