David de Meulles maakte de bijzondere beelden het voorbije weekend in Churchill, een stad in het noorden van de Canadese provincie Manitoba. Een ijsbeer buigt zich over een hond en aait hem zachtjes terwijl de twee zich tegen elkaar aanvleien. "Ik had geen idee wat er ging gebeuren, en dan begon hij toch wel die hond te aaien, alsof hij een vriend was," zegt David De Meulles. "Ik heb net de video van mijn leven gemaakt".

De Meulles, die zelf opgroeide in Churchill, heeft naar eigen zeggen nooit eerder zoiets gezien. Hij werkt in de afgelegen gemeenschap als mecanicien en werkt daarnaast soms ook als tourgids voor het reisbureau van een vriend. De man bracht zaterdag twee klanten naar het domein van Brian Ladoon in de hoop er enkele ijsberen te kunnen spotten. De dieren vertoeven immers vaak in de buurt.

Maar de toeristen en hun gids kregen nog meer dan wat ze gehoopt hadden. Het leek even spannend te worden, toen een ijsbeer verscheen en naar een van de honden wandelde die er vastgeketend lag. De beer hief zijn gigantische poot op... en begon de hond dan te aaien over zijn snuit.

"Ik weet dat de beren zich soms redelijk vriendelijk kunnen gedragen tegenover de honden, maar dat een beer een hond aait zoals een mens dat zou doen is gewoonweg verbluffend", aldus De Meulles. "Het was een prachtig zicht en ik kan gewoon niet geloven dat zo'n groot dier zo'n liefde kan tonen voor een ander dier".

Brian Ladoon is zelf niet zo heel erg verbaasd. De man woont al zijn hele leven in het koude noorden en fokt op zijn domein al meer dan 40 jaar sledehonden. "Deze honden zijn als leeuwen," zegt hij. "Ze zijn primitief en onbevreesd."

Hij verschiet al lang niet meer wanneer hij de ijsberen en honden op zijn domein samen ziet, maar is wel verrast door de snelheid waarmee de dieren met elkaar vertrouwd geraakt zijn. De honden houden de "lastige" beren in het gareel, maar algemeen genomen komen ze vreemd genoeg goed overeen, merkt hij op.

Zijn honden genieten van het leven in de kille Arctische omgeving, zegt hij. "Het is zoals een kleine tuin van Eden," aldus Ladoon. "Het is een veilige plek. Ze voelen zich er gelukkig. Ze overleven.... Ze houden ervan en hey, waarom zou ik hen dan niet helpen?"