Exclusief voor abonnees

Met de daver op het lijf

photo_news

Vanaf vandaag, zes dagen lang, bestudeert onze krant de verkeersveiligheid in Vlaanderen. De eerste aflevering belicht de meest kwetsbaren van alle weggebruikers: kinderen die zelf naar school stappen of fietsen. Vorig jaar lieten 46 van hen het leven langs de weg. Geen wonder dat drie kwart van de kinderen zich wel eens onveilig voelt in het verkeer en dat 1 op de 7 ouders zich permanent zorgen maakt. Van alle volwassen Vlamingen rijdt 84 procent vooral met de auto en vindt de helft van de chauffeurs dat het verkeersgedrag van schoolgaande kinderen niet goed is. Op de weg is de spanning tussen de veel te talrijke automobilisten en de eenzame fietsers dan ook dagelijks voelbaar. De weginfrastructuur in Vlaanderen is grotendeels fietsonvriendelijk. Ingewikkelde kruispunten met een wirwar van kronkelende fietspaden en verkeerslichten die al van een volwassen fietser een extreem hoog inschattingsvermogen vergen. Wat moet die toestand dan niet eisen van een jongetje van 12? De meeste fietspaden zijn een regelrechte ramp: te smal, plakkend aan de rijweg, weggezakte betonplaten, vuilnisbakken vol kiezel, olie en andere rotzooi. In bebouwde kommen liggen ze dan weer tussen de rijweg en parkeerstroken, waar je voortdurend op je hoede moet zijn voor openslaande deuren.

Op het platteland zie je verbetering. Hier en daar worden brede fietspaden aangelegd die van de weg gescheiden zijn door een grasberm. In de bebouwde kom zijn de wegaanpassingen voor fietsers eerder teleurstellend, wegens geen plaats meer. De enige remedie is de invoering van de zone 30 en verkeersplateaus. Het gedrag van automobilisten in deze zones moet dan ook strikt worden gecontroleerd, anders vegen de meeste chauffeurs er vierkant hun voeten aan. Nog een mogelijkheid: veel meer fietstunnels.

Los van de infrastructuur loopt het ook nog altijd grondig fout met onze mentaliteit. Veel te veel autobestuurders én fietsers zijn tijdens het rijden aan het tokkelen op hun smartphone. Op het verkeer letten ze maar met één oog. Dat is vragen om zware accidenten. Sommige fietsers zijn bij het naar school rijden ronduit schurken die geen enkel verbods- of gebodsteken bekijken, laat staan naleven. Het lijkt wel of ze geen beginsel van verkeersopvoeding hebben gekregen. Het is dus niet allemaal de schuld van autobestuurders. De politie zou de (jonge) fietsers en roekeloze voetgangers veel meer op de bon moeten slingeren. Ook van alle chauffeurs van auto's, vrachtwagens en reusachtige landbouwtractoren hopen we dat ze meer rekening houden met de kleine mens die zich langs de kant van de weg op twee wielen of schoenen voortbeweegt. Veel ouders zouden met hun kinderen ook meer als zwakke weggebruiker ervaring moeten opdoen en samen risico's inschatten. Zo zullen er van de 1,1 miljoen kinderen die vanaf nu weer naar school gaan minder slachtoffer worden van het geraas op de weg. Dit hopen we toch met z'n allen vurig voor het schooljaar 2016/2017, niet?

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

Kies hier je voordeelperiode: