Amanda was 11 jaar toen de incest begon, pas twee jaar later zou de nachtmerrie stoppen. Justine en Jim werden in 1996 veroordeeld tot twintig jaar cel, allebei zouden ze echter vervroegd vrijkomen.

"Jim had ontdekt hoeveel geld er te verdienen was met kinderpornografie", legt Justine uit. "Hij verplichtte mij ook om mee te doen. Hij vond het beter dat ze het begrip 'seks' zou leren kennen via iemand die haar echt graag zag. Ik heb drie maanden lang geweigerd, maar uiteindelijk gaf ik toch toe. Als ik kon, zou ik de tijd terugdraaien. Ik haat mezelf voor wat ik gedaan heb."

Amanda vermoedt echter dat haar moeder zonder al te veel morren meeging in het verhaal. "Justine had voor mijn ogen seks met mijn vader, daarmee wilde ze aantonen hoe 'lekker' het aanvoelde. Ze gaf me die eerste keer alcohol, zodat ik minder pijn zou voelen. Achteraf leek het alsof er niets gebeurd was. Ik at een dessertje, poetste mijn tanden en ging slapen."

"In de badkamer leerde ze me hoe ik moest tongzoenen. En ze beloonden me ook met dingen die ik wilde, zoals spelletjes en een trampoline. In ruil moest ik zwijgen. Als ik er ook maar iets van zou zeggen tegen iemand zou ik het huis en mijn honden nooit meer terugzien."

"Die nachtmerrie is intussen al twintig jaar geleden. Toch kan ik nog altijd moeilijk bevatten dat ze nu weer op vrije voeten zijn. Mijn moeder weigert in te zien hoe groot haar aandeel in het misbruik was. Er bestaan nochtans video's waarop duidelijk te zien is dat het niet tegen haar zin gebeurde. Ik heb de grootste moeite van de wereld om haar geen kwaad toe te wensen. En Jim heeft zelfs nooit echte spijt betuigd. Hij probeerde wel eens contact te zoeken via Facebook, maar hij kwam meteen weer manipulatief uit de hoek."

Na de trieste lijdensweg ging het met Amanda de verkeerde kant op. Ze liep constant weg, vrijde met eender wie en stortte zich op alcohol en drugs. "Als kind dacht ik dat ze het beste met me voorhadden en dat alle ouders dit deden. Het gebeurde gemiddeld één keer per week. Als ik het op voorhand wist, probeerde ik het uit te stellen zonder hen daarbij teleur te stellen. De meeste 'ontmoetingen' werden gefilmd, anders diende het toch tot niets. Ze zeiden dat het geld gebruikt zou worden om mijn studies en grote huizen later te betalen."