Maîtresse treitert vrouw van multimiljonair zo fel dat de stoppen doorslaan: "Maar deze tragische afloop heb ik niet gewild"

Een Amerikaanse multimiljonair heeft de driehoeksrelatie die hij zelf opzette met zijn leven moeten bekopen. Bill Hall Jr. werd tijdens een dolle achtervolging in Texas al dan niet bewust van de baan gereden door zijn vrouw Frances (53), nadat die ontdekt had dat hij er een veel jongere maîtresse op nahield. De toen 28-jarige Bonnie Contreras gaat zelf echter ook allerminst vrijuit: zij had beelden naar Bills echtgenote gestuurd waarop onder meer te zien was hoe ze seks hadden. Toen Frances beide tortelduifjes toevallig op de baan zag passeren, sloegen de stoppen door. In eerste instantie richtte ze haar woede op haar rivale, maar uiteindelijk zou ze haar man op de motor aanrijden. Bewust of een stom ongeval? Frances werd gearresteerd, maar volgens de publieke opinie zit de verkeerde persoon nu achter de tralies. Voor het programma 'Crime Watch' geeft de moeder -in tranen vanuit de gevangenis- haar versie van de feiten. U kan het programma hier zelf in vier delen herbekijken.

Spilfiguur in de tragedie is Bill Hall, de baas van een truckbedrijf in San Antonio. Zijn eerste vrachtwagen had hij in de jaren tachtig gekocht, het begin van een succesverhaal. Zijn onderneming zou uiteindelijk meer dan 14 miljoen euro waard worden. Ook op relationeel vlak ging het hem voor de wind: met Frances was hij meer dan dertig jaar getrouwd, ze had hem ook twee kinderen geschonken.

Maar dan kwam Bonnie in zijn leven: Bill verwende haar met luxueuze uitstapjes en dure cadeaus, in drie jaar tijd werden ze onafscheidelijk. "Pas na een maand kwam ik erachter dat hij getrouwd was. Maar hij zei dat hij aan het scheiden was, dat volstond voor mij."

Bill Hall met zijn echtgenote Frances.
Facebook Bill Hall met zijn echtgenote Frances.

"Ze was hem aan het chanteren"
Van een breuk was echter geen sprake, Bill was haar gewoon aan het lijntje aan het houden. Sterker nog, eigenlijk wilde hij van Bonnie af. "Zijn beste vrienden zullen je vertellen dat dat echter geen optie was", aldus Frances' advocate Leigh Cutter. "Ze had compromitterende foto's in haar bezit en ze had zich helemaal ingewerkt in zijn leven. Eigenlijk was ze hem aan het chanteren."

De bom barstte toen Bonnie naar Frances belde en precies uitlegde wat er tussen hen allemaal gebeurd was. "Enkele uren later stuurde ze ook nog een filmpje, waarin te zien was hoe ze seks had met Bill. Dat waren zeer expliciete beelden. Ze zei ook nog dat Frances hol was vanbinnen. 'Geen wonder dat Bill niet meer bij jou wil zijn, je bent geen echte vrouw meer', klonk het."

Bill met zijn maîtresse Bonnie.
Facebook Bill met zijn maîtresse Bonnie.

"Ik heb haar inderdaad gemene woorden naar het hoofd geslingerd, maar dat deed ik om mezelf te verdedigen", reageerde Bonnie. Bills dochter Nikki gelooft er geen snars van. "Ze wilde mijn vader gewoon mee het moeras insleuren. En mijn moeder had ze intussen ook bedreigd, ze zou haar op haar werk in elkaar komen slaan."

In oktober 2013 volgt -totaal onverwacht- de ultieme confrontatie. "Frances was naar de volleybalwedstrijd van haar nicht gaan kijken", vertelt Leigh. "Aan het rode licht ziet ze Bill op zijn Harley voorbijrijden. Enkele seconden later volgt haar eigen Range Rover, met achter het stuur een vrouw die ze nog nooit eerder gezien had. Alles werd zwart voor haar ogen. Het overspel, de bedreigingen,... Ze moest en ze zou de confrontatie aangaan met haar rivale."

Bill Hall stond aan het hoofd van een truckbedrijf.
Facebook Bill Hall stond aan het hoofd van een truckbedrijf.

"Veertien keer geramd"
Frances maakte rechtsomkeer en zette de achtervolging in. Vanaf hier lopen de versies echter uiteen. "Ik voel dat iemand me langs achter aanrijdt, ik dacht eerst dat het een ongeval was", vertelt Bonnie. "Toen ik in mijn achteruitkijkspiegel keek, zag ik echter dat het Frances was. Ze heeft me wel veertien keer geramd. Bill reed voor mij en had op dat moment nog niets door. Ik gaf extra gas, maar ze bleef maar proberen om me van de baan te duwen."

Uit het kamp van Frances klinkt echter een heel ander verhaal. "Bonnie ging maar al te graag mee in dat kat-en-muisspelletje. Ze gooide geregeld alles dicht, Frances moest zelfs zo hard remmen dat haar stuur ervan begon te trillen. Net op dat moment reed Bill heel dicht bij haar. Hij trachtte haar te ontwijken, corrigeerde iets te veel en reed zo in op de achterkant van haar wagen."

"Ze stopte niet eens"
Terwijl Bill tegen de grond sloeg, ging de achtervolging gewoon verder. Frances verklaarde achteraf dat ze nooit geweten had dat ze hem geraakt had, een versie die Bonnie uiteraard van tafel veegt. "Ze reed haar echtgenoot omver, een man die ze zogezegd graag zag. En toch stopt ze niet om te kijken of hij nog wel leeft? Dat ze hem niet gezien heeft, geloof ik niet. Hij zat op een motor, zij in een Cadillac Escilade. Dan heb je toch een duidelijk zicht?"

Bonnie kon uiteindelijk haar achtervolgster afschudden en keerde terug naar de plek van het ongeval. Bill lag er nog steeds te vechten voor zijn leven, hij zou later in het ziekenhuis sterven aan zijn verwondingen. Ook Frances kwam opdagen, de politie arresteerde haar meteen omdat haar achterruit aan diggelen lag.

Bonnie werd uitgespuwd door de publieke opinie vanwege haar aandeel in de tragedie.
Facebook Bonnie werd uitgespuwd door de publieke opinie vanwege haar aandeel in de tragedie.

Onweerstaanbare dwang
De rechtszaak die volgde, kreeg heel wat media-aandacht. Ondanks een emotionele getuigenis oordeelde de jury dat Frances schuldig was aan moord en zware mishandeling. Ze riskeerde levenslang, maar kwam er uiteindelijk vanaf met slechts twee jaar cel. Het argument van onweerstaanbare dwang en de twijfel die bleef bestaan over haar ware intenties hadden hun effect niet gemist.

"Elke vrouw die ik over het onderwerp interviewde, verklaarde dat zij hetzelfde zou gedaan hebben. Of misschien nog erger", aldus journaliste Elizabeth Zavala. "De meeste heren hadden echter een andere reactie. Zij vroegen zich af wanneer voor het laatst een mannelijke moordenaar de minimumstraf kreeg op basis van onweerstaanbare drang.

"Elke minuut denk ik aan hem"
Crime Watch ging Frances nu opzoeken in de gevangenis, de emoties liepen opnieuw hoog op. "In mijn cel breng ik 23 uur en veertig minuten per dag door, ik wil naar huis", verklaart ze in tranen. "Ik heb mijn echtgenoot nooit kwaad willen berokkenen. Elke dag -ja, zelfs elke minuut- denk ik aan hem. Ik zal van hem houden tot mijn dood, ik zal hem nooit vergeten."

"Ik ben schuldig voor het feit dat ik rechtsomkeer gemaakt heb en haar achtervolgd heb. Ik werd veroordeeld tot twee jaar cel, maar daar krijg ik hem niet mee terug. Ik zal hem nooit meer kunnen aanraken of zijn geur kunnen opsnuiven. Hij heeft de hoogste prijs betaald en daar moet ik mee leven. Maar diep in mijn hart weet ik dat ik hem niet met opzet geraakt heb."

"God is mijn getuige"
"Ik had het zo druk met te remmen en haar te achtervolgen dat ik zelfs niet meer aan Bill dacht. Ik ging ervan uit dat hij zich ergens geparkeerd had. Toen ik zag dat mijn ruit gebroken was, wist ik totaal niet wat er gebeurd was. God is mijn getuige. Ik heb mijn advocaten duidelijk gemaakt dat ze geen slecht woord over hem mochten vertellen. Zelfs toen hij die affaire had, bleef ik zijn nummer één. Ik zal hem altijd graag blijven zien, deze tragische afloop heb ik nooit gewild."

Bonnie houdt er een andere mening op na. "Ze voelde zich bedrogen en te kijk gezet. Begrijp ik dat? Natuurlijk, ik ben ook een vrouw. Ik snap dat iemand dan razend kan worden, maar hou jezelf dan toch in bedwang. De beslissing om mij te achtervolgen, die kwam toch van haar? Als hij de beslissing nam om te scheiden, zou ze van ons leven waarschijnlijk een hel gemaakt hebben. Maar ik was bereid om alle modder te incasseren, als ik maar bij hem kon zijn. Ik hield van deze man, nog steeds trouwens."

2,3 miljoen euro schadevergoeding
"Ik weet dat ik niets kapotgemaakt heb, die familie was al kapot vooraleer ik in zijn leven verscheen. Nu zijn we hem allebei kwijt. De kinderen hebben geen papa meer, de kleinkinderen geen opa meer. En toch is er een stukje van mij dat haar vergeeft."

Intussen blijft ze echter wel 2,5 miljoen dollar (2,3 miljoen euro) schadevergoeding eisen als gevolg van de emotionele schade die de achtervolging bij haar teweeggebracht heeft. "Soms ben ik aan het rijden en ga ik compleet over mijn toeren", legt Bonnie uit. "Dan begin ik gewoon te wenen."

Het laatste woord is voor Frances. "Ik vertel soms tegen mijn kinderen dat ik helemaal op ben. Maar ik moet er zijn voor hen, zij hebben hun vader verloren."