Exclusief voor abonnees

Leegte

Bram Nuytinck zei in deze krant dat hij op kerstavond was gaan fitnessen. Zijn meisje had daar vrede mee: arm wicht. Hoe bezopen moet je zijn om op kerstavond in het krachthonk te kruipen? Dat is geen professionalisme meer, dat is obsessie voor spieren. Eigenlijk schrijf je jezelf af als topper. Het trainingsbeest heeft het overgenomen van sociale gratie.

Klaarkomen in het afzien: Messi en Ronaldo moeten er niet aan denken. Zij gaan op kerstavond aan de kalkoen en een Cheval Blanc, laten het krachthonk achter zich als bevlagde galg. Cristiano is ook wel een fysieke uitslover, maar niet op feestavonden. Dan hangt hij aan de waterpijp, zoals het hoort.

Vanwaar die triomfantelijke mededeling dat de centrale verdediger van Anderlecht zich geen intiem moment ontziet voor zijn fysieke paraatheid? Het lijkt op extreem professionalisme, maar is eerder emotionele bloedarmoede. Waanzin van bodybuilders.

Leegte.
Het zegt wel iets over het hedendaagse voetbal. Stilisten zijn franje, fysiek geweld is het criterium van succes. Zelfs bij Anderlecht dat jarenlang het visitekaartje van poëtisch voetbal was en nu heeft gekozen voor beukers en marathonlopers.

Afgebladderde inherente schoonheid.
In de krant stond een foto van de vriendin van Nuytinck. Ik zag parels in haar ogen, allesbehalve op zoek naar spiermassa. Ik weet zeker dat ze die kerstavond naar liedjes over sneeuw en bevroren tongkussen had verlangd. Zou het de blinde krachtpatser zijn ontgaan?
Of was het krachthonk een vlucht voor alles wat hij voelde en niet durfde te verwoorden.
Rekken en strekken op kerstavond: ik val liever dood.     

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

  • Krijg onbeperkt toegangLees alle artikels via de site en app
  • Lees 4 weken gratisNadien slechts €6,95 per 4 weken
  • Stop wanneer je wilOok tijdens jouw proefperiode
Lees 4 weken gratis