Exclusief voor abonnees

Kwak

afp

Van een kwak kijkt geen hond in het peloton op. Het heeft de alledaagsheid van overspel. Het hoort bij het (koers)leven zoals zonde in de biechtstoel. Maar als Peter Sagan in volle sprint een kwak uitdeelt die Mark Cavendish naar de dranghekken verwijst, wordt het ineens een morele categorie. Eerst tijd- en puntenaftrek, later verbanning uit de Tour.

Law and order muss sein.

De drastische sanctie overwoekerde de historie van de etappe Mondorf-les-Bains - Vittel. De magistrale solo van Guillaume Van Keirsbulck (190 km in de aanval, moederziel alleen) werd weggedrukt door de sensatie van het sprintincident en de daaropvolgende sanctie. Doodjammer, want in de Tour zie je nog weinig eenmansacties. Een vluchtersgroepje alla, maar ook dat is meestal geregisseerd. De solo van Van Keirsbulck was dat niet. Het was pure aanvalsdrift van een geslepen stilist. De schoonheid van rug en pedaalslag zal een esthetisch hoogtepunt blijven in deze Tour.

Maar zoals steeds legt schoonheid het af tegen sensatie. De verbanning van Sagan werd avondvullend nieuws. Van Keirsbulck alsnog figurant van zijn eigen historie. Tristesse van toeval.

Bij de beslissing van de Tourdirectie moest ik meteen aan Macron denken. In Frankrijk is niets nog vuurvast. Heilige huisjes klappen in elkaar. Macht en exhibitionisme zijn elkaars communicerende vaten. Zie mij eens moedig zijn!

De kwak van Sagan verdiende een straf. Maar verbanning gaat wel héél ver. Het ruikt zelfs naar Napoleontische pretenties à la Macron. Er gebeuren in de Tour andere misdaden tegen de broederlijkheid met mindere consequenties. Sagan slachtoffer van rituele bravoure? Ik zeg niet nee.



Video