Het ongeluk van Three Mile Island schudde wereld wakker

De kernreactoren van Three Mile Island
UNKNOWN De kernreactoren van Three Mile Island
Reeds in 1979, zeven jaar voor het drama in Tsjernobyl, schudde een ernstig ongeluk met de kerncentrale van Three Mile Island in de Amerikaanse staat Pennsylvania de wereld wakker. Het was ook het eerste incident dat zowel nationaal als internationaal echte media-aandacht kreeg. De gebeurtenis leidde tot het besef dat een zware nucleaire ramp niet meer kon uitgesloten worden. Deze inzichten zorgden in de VS voor een transformatie van de nucleaire sector, in tegenstelling tot de Russische tegenhanger waar verouderde kernreactoren de dienst bleven uitmaken.

Wat in 1979 begon als een kleine technische storing, mondde door menselijk en organisatorisch falen bijna uit in een regelrechte catastrofe. Een defect aan de waterpompen leidde tot het gedeeltelijke smelten van de reactorkern. De operatoren in de controlekamer waren niet in staat om adequaat te reageren op het ontstane probleem. Het reactorvat bleef wel intact en er kwamen slechts geringe hoeveelheden radioactieve stoffen vrij. Gelukkig vielen er ondanks de ernst van het ongeval geen doden of gewonden.

De gevolgen
Na het incident werd door de overheid besloten om de gezondheid van de bevolking in de staat Pennsylvania op te volgen. Het department van gezondheid hield gedurende achttien jaar meer dan 30.000 mensen nauwlettend in de gaten. Het register werd in 1997 afgesloten zonder enig bewijs van ongewone evoluties in de volksgezondheid. De vrijgekomen straling heeft dus geen aanwijsbare invloed gehad op de ontwikkeling van kanker, de sterftecijfers en de levensverwachting van de bevolking. De opruiming van de beschadigde nucleaire eenheid op Three Mile Island duurde ongeveer veertien jaar en kostte bijna 1 miljard dollar.

Impact op het beleid en publieke opinie
Het ongeluk in Pennsylvania heeft samen met de ramp in Tsjernobyl geleid tot een wereldwijde bewustwording van de risico's van kernenergie. Het leidde tot een strengere regelgeving en toezicht. Daarnaast kwam er meer aandacht voor stralingsbescherming.

Een tijdlang is er ook een aanzienlijke terughoudendheid ontstaan bij het bouwen van nieuwe centrales. Volgens cijfers van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA) steeg wereldwijd het aantal reactoren in aanbouw praktisch elk jaar in de periode voor het ongeval. Na het incident werden er beduidend minder kerncentrales gebouwd.

Dat kan mede verklaard worden door de negatieve impact die het ongeluk had op de publieke opinie. In het collectieve geheugen werden kerncentrales voortaan geassocieerd met gevaar. De grote veiligheidsinspanningen van de industrie konden het publieke vertrouwen niet onmiddellijk herstellen. Pas sinds 2000 is er opnieuw meer interesse voor kernenergie in de strijd tegen de opwarming van het klimaat. (kve)

Morgen besteedt Planet Watch aandacht aan de tweede grootste nucleaire ramp uit de geschiedenis in het Russische Mayak. Een tragedie zonder voorgaande, zo blijkt.