Exclusief voor abonnees

Draaimolen

Joost De Bock

Alle zestien Belgen in de Tour rekenen op ritwinst. Sommigen zelfs op een kleine paternoster. Greg Van Avermaet ziet vier mogelijkheden om een etappe te pakken. Misschien wel vijf. Philippe Gilbert kan niet onderdoen. En hoeveel podiummeisjes zouden er nu niet in het hoofd van Oliver Naesen rondspoken? Of van Thomas De Gendt? Tim Wellens heeft ook een en ander goed te maken.

De Tour is een draaimolen van blijde verwachtingen. Ik las ergens een oproep tot de Belgen om vooral niet tegen elkaar te rijden. Patriottisme is in tegenwoordig en sinds Donald Trump is chauvinisme zelfs een deugd. Dus het zou moeten kunnen dat de Lotto's en de jongens van Quick.Step het vaderland in gedachten hebben voor ze in de achtervolging gaan. Helaas, in een tweederangs kermiskoers zou het nog kunnen, maar niet in de Tour.

Nationale eenheid bestaat niet meer in het wielrennen. Van Avermaet gunt Gilbert geen half wiel, en omgekeerd. De sponsor gaat voor de natie, en dat kan je de renners niet kwalijk nemen. Daarom: schei uit met dat sprookje dat Belgen in de Tour vooral landgenoten zijn. Zelfs Duitsers krijg je die tricolore noblesse niet meer ingeprent. Of dacht u dat Greipel, Kittel en Degenkolb in volle sprint aan de gezellige Oktoberfeesten denken? In hun verhitte hoofden speelt maar één gedachte: erop en erover.

Geen cadeautjes in de Tour, voor niemand. De dag dat Serge Pauwels voorop rijdt, zou ik nog durven hopen op de gunfactor. Omdat hij altijd zo chic solitair is in zijn koersgedrag. Een heer, zowaar.