Exclusief voor abonnees

De uitgestoken tong als ritueel van bravoure

Photo News

Het leek wel of hij de wereld even tot de orde riep: Kevin De Bruyne is goed, maar ik ben er ook nog. Wat Eden Hazard in de wedstrijd tegen Everton liet zien, was van een welhaast buitenaardse superioriteit. Doelpunten, assists, soloraids door de defensie, het lukte allemaal. Ook nog met de nonchalance van een pijproker in een terraszetel. Moeiteloos. De uitgestoken tong als ritueel van bravoure.

Wat hij laat zien op Stamford Bridge zien we zelden in het Koning Boudewijnstadion. Als Rode Duivel is hij de mindere van zichzelf. Mysterie, of toch niet? Bij Chelsea is Eden de uitgesproken number one, bij het nationale elftal roept de aanvoerdersband al commotie op. Het is een raar soort paradox. Fans van de Rode Duivels worstelen met de vedettestatus van Hazard. Zij zien liever 'boerenzoon' Kevin De Bruyne in de etalage van hun dromen. Alsof Hazard niet helemaal van hen  is. Vlaamse gehuchten vinden zich niet terug in zijn tricolore navelstreng.

Ook het afgelopen weekend was er op Belgische velden geen schim te bekennen van de brille van Hazard. Niet in Brugge, niet op Anderlecht. Er is niet één speler in de Belgische competitie die er met kop en schouders bovenuit steekt. Daarom dit dwingende advies: dit jaar maar eens geen Gouden Schoen. Ruud Vormer is een leuke Hollandse aardappeleter, maar maak er aub geen kunstwerk van. Zelfs Jan Fabre zou het niet kunnen bedenken.

Tielemans en Stanciu? Nog geen splinter Hazard hebben ze in de wreef. Onze competitie is er een zonder gezicht.

Lees je graag alle artikels op HLN?

Krijg nu 1 maand onbeperkt en gratis toegang tot alle artikels.

Ik wil toegang
Digitaal abonnement HLNDigitaal abonnement HLN1ste maandgratis

Stop of pauzeer wanneer je wil

  • Onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Iedere week gratis tickets en straffe kortingen