De sp.a-wonderboy die teletubbie werd

PHOTO_NEWS
Als er over Steve Stevaert één ding gezegd kan worden, dan is het dat iedereen wel een mening over hem had. De flamboyante Limburger maakte de tongen los, zij het nu in goede of in slechte zin. Jarenlang timmert het politiek rastalent aan de weg, tot hij in 2003 als partijvoorzitter van de socialisten aan het toppunt van zijn macht staat. Een overzicht van de carrière van een van Limburgs bekendste politici.

Steve Stevaert wordt in 1954 geboren in de Limburgse gemeente Bilzen en wordt vanaf het midden van de jaren 70 een bekende café-uitbater in het Hasseltse uitgaansleven. Stevaert bouwt in totaal een tiental etablissementen uit en stapt begin jaren 80, onder andere met de steun van socialistisch kopstuk Willy Claes, in de lokale politiek, in 1982 als provincieraadslid en vanaf 1988 als gemeenteraadslid in Hasselt.

In 1989 staptt Stevaert over naar de uitvoerende macht en wordt hij als gedeputeerde verantwoordelijk voor het Limburgse jeugd- en milieubeleid. Hij wordt ook voorzitter van de Limburgse intercommunale Interelectra.

PHOTO_NEWS

Paars

Na de gemeente- en provincieraadsverkiezingen van 1994 is Stevaert de drijvende kracht achter een groot aantal paarse coalities, waarbij de christendemocratische CVP wordt buitengesloten van de macht ten voordele van coalities tussen de socialistische SP en de liberale PVV (de voorloper van de VLD). Zelf wordt Stevaert als eerste socialist burgemeester van zijn thuisstad Hasselt. Amper een paar maanden later wordt hij ook verkozen in het Vlaams parlement.

Stevaert zal uiteindelijk tien jaar aan de macht blijven in Hasselt en raakt vooral bekend voor zijn beleid van gratis openbaar vervoer. Een idee waar hij ook zijn bijnaam 'Steve Stunt' voor krijgt. Over zijn beleid zegt Stevaert zelf ook: "het socialisme zal gezellig zijn, of het zal niet zijn."

In 1998 wordt Stevaert gepromoveerd tot viceminister-president van de Vlaamse regering na het ontslag van Luc Van den Bossche. Hij wordt er verantwoordelijk voor Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening. In die periode raakt hij vooral bekend omwille van de vele afbraken van villa's zonder bouwvergunning onder zijn bewind.

Na de verkiezingen van 1999, die een afstraffing zijn voor de CVP en een succes voor de SP en de VLD, vormen de socialisten en liberalen samen een regering onder leiding van Patrick Dewael. Stevaert wordt opnieuw minister van Mobiliteit en Openbare Werken en krijgt er ook Energie bij.

Stevaert in 2006 met ex-premier Guy Verhofstadt.
PHOTO_NEWS Stevaert in 2006 met ex-premier Guy Verhofstadt.

Teletubbie

In 2003 neemt Stevaert ontslag om Patrick Janssens op te volgen als sp.a-voorzitter, een functie die hij twee jaar lang uitvoert. Het is de tijd van de 'teletubbies' bij de sp.a, de jongere generatie mediagenieke en succesvolle politici van Stevaert, Janssens, Vandenbroucke en Vande Lanotte. De sp.a is in kartel met Spirit op het toppunt van haar macht en gooit hoge ogen bij de verkiezingen. Met 600.000 voorkeursstemmen krijgt Stevaert zelfs het etiket 'God' opgeplakt. Slachtoffer daarvan is echter onder andere Groen, dat hem daarvoor met de titel 'schijnheilig paterke van Hasselt' bedankt.

In 2005 keert Stevaert terug naar het provinciale niveau. Hij verlaat de Hasseltse burgemeesterspost en wordt provinciegouverneur, als socialist opnieuw een primeur. Een jaar later verklaart Stevaert dat hartkwalen hem dwongen zich terug te trekken uit de nationale politiek. Als gouverneur is Stevaert een groot pleitbezorger van een samenwerking tussen Belgisch- en Nederlands-Limburg, twee provincies die hij steevast Oost- en West-Limburg noemt.

PHOTO_NEWS
2005. Stevaert legt de eed af als Limburgs provinciegouverneur.
PHOTO_NEWS 2005. Stevaert legt de eed af als Limburgs provinciegouverneur.

Schandalen

Op 7 juni 2009, de dag van de regionale verkiezingen, verrast Stevaert opnieuw vriend en vijand door nu ook zijn ontslag in te dienen als gouverneur. Zijn ster is dan al tanende. In de loop der jaren valt de naam Stevaert regelmatig in combinatie met politieke schandalen en gesjoemel. Zo valt zijn naam in de omstreden aankoop van de Pukkelpopweide en wordt hij genoemd in de Hazodi-affaire rond de Hasseltse politie.

Stevaert, notoir vrijmetselaar, bekleedde tijdens en na zijn actieve politieke carrière tal van bestuursmandaten bij bedrijven en intercommunales. Die leverden hem ook vaak veel kritiek op. Zo was Stevaert voorzitter van Ethias, Infrax en bestuurslid bij hoogspanningsnetbeheerder Elia. Hij was ook jaren actief in een gigantisch havenproject in Vietnam. Pas eind 2011 trekt Stevaert zich terug uit het publieke leven en neemt hij ontslag uit al zijn mandaten.

In 2011 komt Stevaert ook in het nieuws in een chantagezaak. De oud-politicus zou worden afgeperst met sekstapes met een Marokkaanse prostitué, zo beweert hij zelf. Hij zou haar 666.000 euro moeten betalen. Maar de vrouw in kwestie zegt dat er geen enkele sprake is van chantage en ontkent het bestaan van de opnames, en ze duiken ook effectief nooit op. Uiteindelijk wordt de zaak geseponeerd.

Stevaert, sinds 2004 minister van Staat, zou op 12 april 61 jaar geworden zijn.

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site zelfmoord1813.be.

Stevaert in 2010 op Rimpelrock.
PHOTO_NEWS Stevaert in 2010 op Rimpelrock.