Exclusief voor abonnees

De slimme eenvoud van Kevin

Michel Wuyts ziet Pauwels naar zijn beste vorm groeien

BELGA

Soms wou ik dat ik het leven eenvoudig zag als Kevin. Zonder overbodige bespiegelingen, geen muizenissen. Simpel als: "Goeie benen vandaag." In de klare wetenschap dat je met die staat van paraatheid maar beter wat kunt aanvangen. Hard werken tot je wint. Zonder franje, job gedaan, punt. Bij Kevin hoor je nooit: "Te rap, te droog, te warm, te veel fouten, te veel gepruts." Bij hem klinkt dat als: "'t Is voor iedereen hetzelfde." Of "Van Aert rijdt gewoon te rap voor ons." En: "Aan het eind werd ik toch wat moe." Kevin Pauwels heeft voor mensen in het excusestijdperk een onthutsende, maar hartverwarmende oprechtheid. Hij reduceert de tirades van de concurrenten tot vijfwoordzinnen. Voor Kevin is het in sportmiddens opgefokte woord 'analyse' volkomen overbodig.

Als ik hem bezig hoor, denk ik aan Erik Dekker. Die helderdenkende Nederlander zette mij en José De Cauwer op geraffineerde wijze met beide voeten op de grond. Zei Dekker na zijn spetterende solo in Parijs-Tours: "Als ik jullie tactische overwegingen aanhoor, denk ik vaak: waarom zie ik die niet? De enige waarheid was toch dat ik vandaag superbenen had." Slik. Daar sta je dan met samengeteld vijfenzeventig jaar koersvisie. Simplisme als credo in de sport. Klinkt als voer voor naïevelingen.