CAMPS

Column | Vital

RV

Op het schenden van kleedkamergeheimen staat in de sport de doodstraf. Vooral voetballers zijn er niet van gediend en rekenen meteen af in negatie en wraak. Er komt dan ook weinig naar buiten uit deze ondergrondse.


Des te verrassend was het dat assistent-bondscoach Ruud Gullit uitpakte met een kleedkamervideo na de wedstrijd van Oranje tegen Bulgarije. Je zag de spelers halfnaakt nahijgen van een bijna wanvertoning. Gullit becommentarieerde de beelden met fluisterstem. "Fantastic game", zei hij sprekend in zijn telefooncamera met halfgoden-air van Instagram.


Grotesker kan de illustratie van de puinhoop Oranje niet zijn. Daarnaast sjokte Arjen Robben ook nog in zijn eentje langs de tribunes om het legioen te groeten en te danken. Niet één speler vergezelde hem. Oranje als bordeel, waar niets meer is, alleen nog een waarom.


Gullit was als coach een totale mislukking. Dat hij assistent van Dick Advocaat is geworden, is pure mediapolitiek. Vakmanschap doet er niet toe. Oranje is nu zijn bollenwinkel van waaruit hij de media bespeelt met commercieel cynisme.


Doe mij dan maar Vital Borkelmans. Assistent in hart en nieren die de Rode Duivels altijd in bescherming nam. Gruwelijk opzijgezet door Marc Wilmots en de KBVB en ook dan nog loyaal aan zijn verleden. Onze laatste nationale slaaf.


Geen dankwoord, geen uitzwaaiwedstrijd, geen banale merci voor alle kleedkamergeheimen die hij opspaart voor het graf. Dat is zo wrang aan het hedendaagse voetbal, gemediatiseerde vedetten mogen zich schaamteloos verrijken aan de kleedkamer en de ambachtelijke handwerker is zijn bestaan niet zeker. Wat niet mediatiek geparfumeerd is, bestaat niet.