Vrouw die zwanger werd van man in hotel mag naam van haar bedpartner niet weten

thinkstock
Negen maanden na haar verblijf in een hotel, beviel een vrouw uit het Duitse Halle van een baby. Van de mogelijke vader kende ze enkel de voornaam, maar het hotel wilde haar geen verdere informatie over zijn identiteit geven. De vrouw sleepte het hotel voor de rechter, maar kreeg uiteindelijk ongelijk.

In juni 2010 verbleef de vrouw vier dagen lang in het hotel met een "mannelijke metgezel". Ongeveer negen maanden later werd haar zoon Joel geboren. De vader van het kind is volgens haar de man met wie ze de nachten op hotel doorbracht, maar behalve zijn voornaam 'Michael', wist ze verder niets over hem: geen familienaam en geen adres.

Ze eiste daarom dat het hotel het adres en de volledige naam van 'Michael' zou vrijgeven, zodat ze bij hem kon aankloppen voor alimentatie, maar het hotel weigerde. In diezelfde periode verbleven immers nog drie andere mannen met de naam Michael in het hotel en volgens het verblijf had de vrouw geen recht op die informatie.

Rechtbank

Daarop sleepte de vrouw de hotelketen voor het gerecht in München, maar kon daar haar gelijk niet halen.

Volgens het hof primeert het recht van de man in kwestie op de bescherming van zijn privésfeer, op 'informationele zelfbeschikking' en op de bescherming van zijn huwelijk en gezin.

De rechter wees er ook op dat ze geen precedenten wilde scheppen: omdat de vrouw Michael niet nader kon omschrijven, eiste ze dat de gegevens werden bekendgemaakt van alle Michaels die in die periode in het hotel verbleven. Maar volgens het gerecht kwamen daardoor ook gegevens van de mannen die niets met de zaak te maken hebben op straat te liggen. De rechter wilde vermijden dat persoonlijke gegevens "zomaar willekeurig kunnen vrijgegeven worden". Bovendien is het volgens het gerecht niet duidelijk of Michael de echte voornaam van de man was.

Duitse privacywetgeving

Het vonnis viel al in oktober, maar werd vrijdag pas bekendgemaakt. De zaak is ondertussen gesloten: er werd geen beroep aangetekend.

De Duitse privacywetten behoren tot de strengste van Europa. Dat heeft het land deels te danken aan zijn geschiedenis: ten tijde van het nazisme en later in het communististische Oost-Duitsland was er een zeer verregaande massasurveillance die een ernstige inbreuk op de mensenrechten vormde.