Vlaamse (31) vertrekt naar Zuidpool voor 'coolste' job ter wereld: "Postbode bij de pinguïns"

RV
"Kan jij een maand niet douchen en vijf maanden samenleven met drie anderen en 2.000 stinkende pinguïns?" Met deze 'wervende' slogan zocht de 'Antarctic Heritage Trust' naar postbodes om hun kantoor op de Zuidpool te bemannen. Ondanks de primitieve omstandigheden solliciteerden duizenden avonturiers. De Vlaamse Hannelore Cuypers (31) werd uitgekozen en vertrekt volgende week.

Goudier Island. Een eiland niet groter dan een voetbalveld en dankzij 'Port Lockroy' de populairste bestemming op Antarctica. Aanvankelijk was het een onderkomen voor walvisjagers, tijdens de Tweede Wereldoorlog ook even voor het Britse leger. Nu is het een trekpleister voor jaarlijks zo'n 18.000 toeristen die hun cruiseschepen graag even verlaten voor een bezoekje aan een kolonie van dartele pinguïns. Om natuur- en erfgoedprojecten op de Zuidpool te financieren, opende de Britse organisatie Antarctic Heritage Trust (UKAHT) twintig jaar geleden een museum met postkantoor in de barakken van de historische basis. Een primitieve plek waar tijdens de zomer - hoewel dat begrip met een gemiddelde temperatuur van -15 graden rekbaar is - zo'n 80.000 kaarten vertrekken naar de hele wereld.

Want het hééft natuurlijk wel iets om vanuit het 'einde van de wereld' een ansicht in de brievenbus van je buren te mikken. Alleen is dat zo simpel nog niet. Om de post handmatig te sorteren en te verwerken, ronselen de Britten sinds vorig jaar wereldwijd avonturiers. Voor kost en inwoon en een naar omstandigheden bescheiden loon van 1.250 euro per maand, spelen zij een klein half jaar voor postbode bij de pinguïns.

En dus zit Hannelore Cuypers (31) - een Limburgse die al geruime tijd in Noorwegen woont en daar als tandarts werkt - volgende week met haar koffer vol thermisch ondergoed op een boot. Die zal haar vanuit de zuidelijke Argentijnse stad Ushuaia langs de woelige zeestraat 'Drake Passage' loodsen om na een kleine week voet aan wal te zetten bij de pinguïns. Gelukkig niet alleen, maar samen met nog drie andere vrouwelijke Britse 'facteurs': Lucy (36), Laura (37) en Adele (44). Eens aangekomen, weten Hannelore en haar collega's meteen wat gedaan. "Dan mogen we uren sneeuw scheppen om ons een weg te banen naar ons verblijf voor de volgende vijf maanden. Dat is na de winter altijd volledig ondergesneeuwd. Er staan drie hutjes op het eiland: het postkantoor en museum, ons leef- en slaapvertrek en een noodhut voor het geval dat onze keet zou afbranden. Het is allemaal heel authentiek en erg primitief. Privacy bestaat daar niet. Eten, leven en slapen gebeuren allemaal in enkele kleine ruimtes. Er is zelfs geen apart toilet, maar gewoon een emmertje. Als we aankomen zal het binnen nog vriezen, maar met een vuurtje met propaangas is het de bedoeling dat de leefruimte zal opwarmen tot een graad of veertien. Elektriciteit is er nauwelijks. Met zonnepanelen en een windturbine hopen we genoeg stroom op te wekken voor een beetje licht 's avonds en de satelliettelefoon, die we regelmatig gebruiken om contact te leggen met het hoofdkwartier in Engeland."

Lees meer over het 'coole' avontuur van Hannelore in onze Pluszone, exclusief voor abonnees. Hoe is ze door de strenge selectie gekomen en wat vindt haar familie van haar 'nieuwe job'? Proef nu vier weken  voor maar twee euro.

Helge Skodvin