Uitzonderlijk dapper: gepeste tiener toont hoe zwaar het leven voor hem is

"Zal ik ooit weten hoe het voelt om wakker te worden zonder angst, spijt of zorgen? Waarschijnlijk niet vandaag, maar misschien morgen." Zo begint de pakkende kortfilm die een gepeste veertienjarige jongen over zijn eigen leven maakte.

Ryan Wiggins lijdt aan het syndroom van Asperger, waardoor hij het lastig heeft om sociale contacten te onderhouden. Een gedroomd doelwit dus voor pestkopjes. "Op school word ik constant gepest omdat ik 'anders' ben, ik heb het nooit anders gekend", klinkt het.

Met beperkte middelen -een selfiestick, een kapot statief en de videocamera van zijn moeder- bokste Ryan nu een heftig filmpje in elkaar. De tiener uit het Britse Watford geeft zelf commentaar over hoe een doordeweekse dag er bij hem uitziet. Doel: aantonen hoe zwaar een kind er mentaal kan onder lijden, ook als de pesters niet in de buurt zijn.

"Ik walg van mezelf"
"Zal ik ooit weten wat het is om uit bed te stappen zonder mezelf afgewezen te voelen?", klinkt het bij de zwart-witte beelden. "Zal ik ooit op beide voeten kunnen staan zonder te vallen of te struikelen? Vandaag niet, inderdaad. Misschien morgen."

"Ik voel me zo beschaamd en walg van mezelf. Zal ik ooit weten hoe het voelt om voor de spiegel te staan zonder de neiging om te willen wegkijken? Waarschijnlijk niet vandaag, misschien morgen."

"Pleeg zelfmoord"
Na school rent Ryan in paniek naar huis en sluit hij zichzelf op. Huilend stort hij in, maar nog is hij niet veilig: hij ontvangt een sms van een onbekend nummer, met de boodschap om zelfmoord te plegen. "Hoeveel extra pillen moet ik slikken om hiermee om te kunnen? Zal er ooit een eind aan komen? Komt er ooit een moment dat ik eindelijk gelukkig zal kunnen zijn? Ik weet dat het vandaag niet zal gebeuren. Misschien morgen."

"Eerst mocht hij niet meespelen met andere kindjes, daarna begonnen ze hem uit te schelden en echt te pesten", aldus moeder Jo. "In de eerste school hebben ze geprobeerd om er iets aan te doen, maar zonder veel succes. Er zat dus niets anders op dan van school te veranderen, maar daar was het hetzelfde liedje. Ik kon het niet meer aanzien om mijn zoon zo te zien lijden, dus heb ik hem ook daar weggehaald."

"Te volwassen voor zijn leeftijd"
Nu lijkt Ryan enigszins zijn draai gevonden te hebben in een technische school, waar hij zich kan concentreren op fotografie, media en computers. "Ik krijg nog wel wat te verduren, maar het is bijlange niet zo erg meer. Vroeger noemden ze me 'nerd' en 'homo'. Als één iemand begon, volgde de rest meteen. Ze duwden me heen en weer en dreigden er zelfs mee om me in een steegje in elkaar te slaan. Ik probeerde me er niets van aan te trekken, maar na een tijdje wordt het echt te veel."

"Hij is altijd een heel lief kind geweest, volwassen ook voor zijn leeftijd", voegt Jo er nog aan toe. "Ironisch genoeg is dat net een deel van het probleem, andere kinderen kunnen moeilijk een gesprek met hem aanknopen. Pas op, vriendjes maken lukt nog wel. Ze houden is echter een ander verhaal en daar wordt hij heel droef van."

Ontroerende speech
Nu probeert Ryan vooral jonge lotgenoten een hart onder de riem te steken. Vorig jaar zong hij op het podium van Autism's Got Talent een nummer van Adele, dit jaar bracht hij voor een zaal van meer dan zeshonderd mensen een ontroerende speech over de strijd tegen de pestkopjes en zijn leven met Asperger.

Deze kortfilm is nu de voorlopige kroon op het werk. "Ik hoop dat mensen nu beseffen hoe hulpeloos en geïsoleerd je jezelf voelt", besluit Ryan. "Je gaat er aan kapot. We moeten over dit onderwerp blijven praten. Mijn gevoelens vertalen naar een film was voor mij een grote stap, maar hopelijk helpt het andere gepeste kinderen om open kaart te spelen. Stilletjes in je eentje zitten afzien heeft geen zin."