Uitgehongerde dochter (19) sterft voor ziekenhuis in armen van moeder: Venezuela is de hel geworden

Twee kinderen zoeken naar water in de Venezolaanse hoofdstad Caracas.
AFP Twee kinderen zoeken naar water in de Venezolaanse hoofdstad Caracas.
De socialistische dictatuur van Nicolás Maduro vermorzelt het bestaan van de Venezolanen. Het land is een rampgebied. Miljoenen mensen leven er in een hel.

Het beeld snijdt door de ziel. Vier kinderen staan bij een lijkkist. Zij treuren om hun overleden neefje, Kenyerber Aquino Merchán. Hij was zeventien maanden oud. Overleden aan ernstige ondervoeding. Het kind is slachtoffer van een van de ernstigste crises van de afgelopen decennia. Elke dag sterven er in Venezuela enkele honderden mensen. De een wordt getroffen door de hongerdood. De ander overlijdt omdat er geen medicijnen meer zijn. Dagelijks worden er gemiddeld 73 mensen vermoord. Er geldt maar één wet: het recht van de sterkste. Als er geen eten meer tussen het afval zit, wordt het gestolen. Hele wijken zijn roofgebieden voor bendes.

“Wat in Venezuela gebeurt is een van de grootste menselijke tragedies zonder oorlogsgeweld”, zegt Kenneth Rogoff, professor economie aan de Harvard University en voormalig chef-econoom bij het Internationaal Monetair Fonds (IMF). “Dit zal de komende decennia hét voorbeeld zijn van desastreus beleid.”

Apenrots

Er zijn nog maar drie groepen Venezolanen met een goed tot redelijk bestaan. Bovenop de apenrots zitten de ‘Boligarchen’, de elite van de linkse Bolivariaanse Revolutie, op basis waarvan Venezuela al sinds het aantreden van president Hugo Chavez in 1999 wordt bestuurd. Diens opvolger Nicolás Maduro komt niets tekort. Ook zijn familie, zijn hondstrouwe generaals en naaste adviseurs hebben niet te klagen. Voormalig parlementsvoorzitter Diosdado Cabello en Néstor Reverol, minister van Binnenlandse Zaken en Justitie, bestieren volgens mensenrechtenactivisten een drugsbende, het ‘Cártel de los Soles’.

De andere twee groepen die nog een redelijk bestaan hebben zijn de Venezolanen die geld krijgen van familieleden in het buitenland of een salaris in harde valuta ontvangen. De eigen munt, bolivares, valt ten prooi aan hyperinflatie. Het papier is meer waard dan het bedrag dat erop staat. Maar ook met dollars is lang niet alles te koop. De rest, de overgrote meerderheid van de 30 miljoen Venezolanen leeft van dag tot dag. Hun wereld breekt in haar vrije val naar totale chaos alle records. Na twintig jaar Bolivariaans socialisme staat Venezuela stijf onderaan op elke index over economische ontwikkeling. Negentig procent van de bevolking leeft onder de armoedegrens, 70 procent zit herhaaldelijk zonder stroom. Ruim 65 procent van de kinderen lijdt aan ondervoeding, om maar een paar trieste cijfers te noemen.

Terwijl zijn land in de hel leeft, komt Nicolas Maduro niets tekort.
AFP Terwijl zijn land in de hel leeft, komt Nicolas Maduro niets tekort.

Hoe is het zover kunnen komen? Door een giftige cocktail van op hol geslagen ideologie, mismanagement, onkunde, corruptie en machtswellust. Het begon met de nationalisatie van industrie en bedrijven. De beste bedrijven vertrokken voor het te laat was, de andere kwamen onder militaire controle. De generaals maakten er ruïnes van. Ook de olie-industrie kwijnde weg onder wanbeheer. Venezuela kan met zijn oliereserves – een van de grootste ter wereld – het Saoedi-Arabië van Latijns-Amerika zijn, maar de olieproductie hapert door slecht onderhoud. Internationale sancties leggen bovendien de olie-export aan banden.

Investeren

Het beleid van Chavez en Maduro zorgde voor zoveel wantrouwen dat bijna niemand nog in Venezuela wil investeren. Met jarenplannen, prijscontroles en subsidies probeerde de overheid greep te houden op de productie en de consumptie. Dat creëerde een grote zwarte markt waar nog wel winst kon worden gemaakt. Uiteindelijk ontbreekt het de samenleving aan alles, van voedsel, medicijnen tot drinkwater en benzine. Nicolás Maduro stond na zijn aantreden voor de keuze de totale mislukking toe te geven en af te aftreden of met alle middelen aan de macht te blijven. Hij koos voor het laatste, voor totalitarisme. 

De prijs voor de bevolking is gruwelijk: de democratie, de rechtstaat worden vertrappeld. De economie, de gezondheidszorg en de economie kwijnen weg. Drie miljoen Venezolanen zijn op de vlucht geslagen naar de buurlanden Colombia en Brazilië. De achterblijvers overleven van dag tot dag. Het leidt tot bloedstollende voorvallen. Zo klopte Elizabeth Diaz bij twee verschillende ziekenhuizen aan om hulp voor haar 19-jarige, ernstig ondervoede dochter. Twee keer klopte zij tevergeefs op de deuren. De ziekenhuizen zaten zonder stroom en de medicijnen waren op. De dochter stierf in de armen van haar moeder.




78 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Johan Vransen

    En de beschaafde wereld kijkt toe

  • René Lippeveld

    Cuba doet het in wezen relatief goed en was onder Obama op de goede weg, maar dat mag uiteraard niet van Trump. Al wat enigszins met links, socialisme of communisme in verband gebracht kan worden, moet uitdrukkelijk slecht en onleefbaar zijn. Dat gaat nu toch geen enkel zinnig mens ontkennen ?

  • Albert De Vries

    @Leo Marien, @jos beverke, @eric maier, wees eens eenvoudig én eerlijk en noteer hier in een reactie eens alle sancties die de VS (en het westen) lopende heeft tegen Venezuela en hoeveel jaren al. Plus wat de VS het Venezolaanse staatsoliebedrijf PDVSA allemaal al heeft aangedaan (en hoe lang al). Ik ben benieuwd naar jullie opsomming

  • Gerardus Vandevijver

    ahum, ik ga verre van een quasi marxistische staat verdedigen, maar de waarheid heeft ook zijn rechten.De USA boycot dat land maximaal, zelf omliggende landen moeten aan die USA boycot participeren, logisch dat je dergelijke schrijnende toestanden krijgt. Dàt is de primaire oorzaak, niet "wanbeheer".

  • Matthias BREUGELMANS

    De achteruitgang en protesten waren al lang voor de economische boycot aan de gang. Dus laat je niet wijsmaken dat het daar enkel slecht gaat door de boycot.