Stiefvader ontvoert Rosalynn (12) en verwekt negen kinderen bij haar: “Ik heb haar nooit verkracht, ik heb enkel de liefde bedreven”

Links: Henri Michelle Piette (64). Rechts: Rosalynn McGinnis (35).
AP/People Links: Henri Michelle Piette (64). Rechts: Rosalynn McGinnis (35).
Twaalf jaar was Rosalynn McGinnis toen ze in Poteau (Oklahoma) ontvoerd werd door haar stiefvader. Henri Michelle Piette sleurde haar mee in een eindeloze vlucht en verwekte maar liefst negen kinderen bij haar. Pas negentien jaar later wist de vrouw uit zijn klauwen te ontsnappen, met dank aan een Engelstalig koppel dat ze in een winkel in Mexico leren kennen had. De dader werd vorige week schuldig bevonden aan kidnapping en verkrachting van een minderjarige, hij riskeert nu levenslang.

De nachtmerrie startte al in 1994, het moment waarop Piette haar moeder leerde kennen. McGinnis was toen amper tien jaar, maar dat hield de man niet tegen om haar te misbruiken. In 1997 maakte de moeder een einde aan de relatie omdat hij haar maar bleef slaan.

Piette was echter uit op wraak: hij schakelde zijn zoon in om McGinnis op te pikken van school en die bracht haar na een rit van twee uur naar een hotelkamer in Tulsa. Daar kreeg ze in eerste instantie van Piette te horen dat haar moeder ook zou komen.

Caravans en boerderijen
Een leugen, bleek al snel. De crimineel maakte haar wijs dat haar moeder haar niet meer wilde zien en dat ze nooit meer naar huis kon terugkeren. “Ik wist niet wat er aan het gebeuren was”, vertelt McGinnis. “Van de ene op de andere moment moest ik het zonder mijn moeder en mijn broers stellen. Ik was helemaal aan hem overgeleverd.”

De moeder, die ondergedoken leefde in een vluchthuis, sloeg meteen alarm. Maar de vogel was gaan vliegen: Piette vluchtte weg met het jonge meisje en nam ook enkele van zijn eigen kinderen mee, van Texas over Montana en Idaho tot Arizona en uiteindelijk zelfs Mexico. Overnachten deden ze in goedkope hotels, caravans of boerderijen.

Piette zette zelf een zogenaamd 'huwelijk' op poten.
People Piette zette zelf een zogenaamd 'huwelijk' op poten.

Miskraam
“Op zijn initiatief was ons gezin eerder van Missouri naar Oklahoma verhuisd”, aldus McGinnis. “Volgens mij deed hij dat bewust om ons te isoleren. Hij wist altijd perfect hoe hij zijn zinnetje moest krijgen. Ik moest op een keer ook zogezegd met hem in het huwelijksbootje treden. De ‘plechtigheid’ werd geleid door een van zijn zonen, die hij compleet gebrainwasht had.”

McGinnis moest haar haar zwart laten verven en een bril dragen, zodat ze niet herkend zou worden. Ze werd ook op bijna dagelijkse basis mishandeld. In het eerste jaar werd het meisje al zwanger, maar ze zou een miskraam krijgen. Haar stiefvader gaf haar het bevel om de foetus door te spoelen in het toilet. Op vijftienjarige leeftijd beviel ze -op de achterbank van een bestelwagen- van haar eerste gezonde kind.

Bedelen en stelen
McGinnis probeerde meermaals te ontsnappen, maar moest al die pogingen met het nodige geweld bekopen. “Hij sloeg me met een geweer, een baseballbat, houten planken en bierflesjes. Ik hield daar verschillende breuken aan over, soms nam hij me zelfs onder vuur.”

De dochters van Piette ondergingen hetzelfde schrikbewind. “Ook zij werden seksueel misbruikt. We moesten gaan bedelen en stelen, zodat hij met het geld alcohol en drugs kon kopen. Als we niet luisterden, kregen we slaag.”

McGinnis met zes van haar kinderen.
People McGinnis met zes van haar kinderen.

Lugubere bedreiging
In het openbaar liet Piette uitschijnen dat McGinnis zijn dochter was en dat een Mexicaans vriendje haar zwanger gemaakt had. Hij verplichtte haar om brieven te schrijven en dicteerde haar de inhoud, zodat de buitenwereld zou denken dat ze op eigen houtje thuis weggelopen was. Sterker nog: op haar achttiende moest ze een politiekantoor in Arizona binnenstappen met de vraag om haar van de lijst met vermiste personen te schrappen.

“Ik moest zeggen dat het mijn eigen schuld was: het ging er thuis zo slecht aan toe dat ik geen andere optie meer zag dan vluchten en onderduiken. Maar intussen stond hij me drie straten verderop op te wachten, met drie van mijn kinderen. Als ik binnen de twee uur niet terug was, zou ik hen nooit meer te zien krijgen.”

Supermarkt
McGinnis was intussen oud genoeg geworden om als zijn ‘partner’ door het leven te gaan. En haar oudste zoon -ook volwassen intussen- slaagde in wat haar al die tijd niet gelukt was: ontsnappen en terugkeren naar de Verenigde Staten.

Drie jaar geleden zou een toevallige ontmoeting in een supermarkt in Oaxaca dan toch voor de bevrijdende doorbraak zorgen. “Aan de kassa stelde ik vast dat ik niet genoeg geld op zak had. Het koppel achter mij sprak Engels en hielp me uit de nood. Zo zijn we aan de praat geraakt.”

“Hier klopte iets niet”
Lisa en Ian -hun familienaam blijft om veiligheidsredenen geheim- beseften al snel dat er iets niet pluis was. Piette had per ongeluk verklapt dat hij 62 jaar was. McGinnis was 32, maar had wel al een opgeschoten tienerzoon. En waarom trok het hele gezin zich na die eerste ontmoeting plots terug in een afgelegen huisje in de bergen?

“Hier klopte iets niet, dat was duidelijk”, aldus Lisa. “We lieten McGinnis weten dat ze altijd op onze hulp kon rekenen.”

Bewusteloos
Enkele weken later volgde het ideale moment om aan de terreur te ontsnappen. Piette had zich zo laveloos gezopen dat hij bewusteloos raakte. McGinnis vond de moed om haar spullen te pakken, een taxi te bellen en met haar kinderen naar het huis van het koppel te rijden.

Twee weken later maakte de vrouw haar ware identiteit bekend. Nee, ze heetten niet Stephanie en Bill, zoals ze iedereen hadden wijsgemaakt. Wel Rosalynn McGinnis en Henri Piette. Toen Lisa die namen online opzocht, botste ze meteen op artikels rond de verdwijning. Haar foto van toen sprak boekdelen. Wat een gelijkenis met de kinderen die ze intussen zelf grootgebracht had...

“Negentien jaar lang had ze gewacht tot iemand het simpele rekensommetje zou maken”, aldus Lisa. “Het is niet normaal dat iemand op vijftienjarige leeftijd bevalt, en al zeker niet van zo’n oudere partner.”

Het opsporingsbericht voor McGinnis.
RV Het opsporingsbericht voor McGinnis.

“Geen monster”
In juli 2016 stapte McGinnis met haar acht overgebleven kinderen naar de Amerikaanse ambassade in Nogales. De FBI startte op basis van haar getuigenis een onderzoek, maar het zou nog meer dan een jaar duren vooraleer Piette zelf tegen de lamp liep. Zijn vraag om een nieuw paspoort deed hem uiteindelijk de das om.

De dader gaf toe dat hij negen kinderen bij McGinnis verwekt had en dat hij haar arm gebroken had toen hij haar met een baseballbat sloeg. Maar een monster? Dat was hij naar eigen zeggen niet. “Ik dacht dat McGinnis op haar twaalfde al flink geëmancipeerd was en dat ze uit vrije wil met me meegekomen was. 99 procent van wat ze zegt, klopt trouwens niet. Ik heb nooit een kind verkracht. Ik heb de liefde bedreven met mijn vrouw, we waren niet voor niets getrouwd.”

“Eindelijk vrij”
Het openbaar ministerie beseft dat geen enkele straf het leed kan verzachten. “Die open wonden kunnen we niet meer wegnemen, maar we kunnen er wel voor zorgen dat niemand ooit nog die lijdensweg moet meemaken”, liet Brian J. Kuester optekenen.

Voor McGinnis is het een grote opluchting dat de meedogenloze beul nu achter de tralies zit. “Mijn kinderen en ik ondervinden de gevolgen van zijn daden nog elke dag. We kijken de toekomst nu wel met vertrouwen tegemoet. Eindelijk voelen we ons vrij.”




2 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Elisa deJong

    Als hij dacht dat hij niets fout deed, waarom dan continu vluchten... En daarmee zijn fouten proberen bedekken

  • Mia Boets

    Triest ocharme en zoveel kids die kan die horror nooit vergeten sterkte voor de hele familie