Schattenjager zegt lading nazigoud ter waarde van 560 miljoen gevonden te hebben in Duits bos, maar mag ze niet opgraven

rv
Het is een patstelling om u tegen te zeggen. De inzet is dan ook hoog: een fabelachtige nazischat ter waarde van 560 miljoen euro. Of toch als we de Duitse schattenjager Hans Glueck (76) mogen geloven. Hij slaagde er naar eigen zeggen in om een lading nazigoud te lokaliseren aan de hand van een kaart die hij toevallig in handen kreeg. Maar de eigenaar van het woud in de Duitse deelstaat Beieren waar het goud verborgen zou liggen, weigert hem zijn toestemming te geven om te graven. "Hij wil alles voor zichzelf houden", aldus Glueck. "Maar zonder mijn schatkaart is hij zo blind als een mol."

De schat waar de hele discussie over gaat, zou ooit toebehoord hebben aan Ernst Kaltenbrunner: als hoofd van de Reichssicherheitshauptamt (Hoofddienst voor de Rijksveiligheid) een topofficier binnen de SS en vertrouweling van Adolf Hitler. Hij coördineerde onder meer mee de Jodenvervolging en was een van de drijvende krachten achter de genociden in de vernietigingskampen.

Weerwolfeenheden
Op het einde van het Derde Rijk kreeg Kaltenbrunner het bevel van SS-baas Heinrich Himmler om de Reichsbank (Centrale Bank) in Berlijn leeg te halen en de inhoud op een trein te laden naar het zuiden. De nazi's waren van plan om zich na de oorlog te hergroeperen in de Alpen en met weerwolfeenheden van daaruit verder verzet te bieden. Het goud moest dat financieren. Het plan was dat de trein de grens met Oostenrijk zou oversteken in Passau en de buit opgeslagen zou worden in een zoutmijn. (lees hieronder verder)

Ernst Kaltenbrunner (links) bij een bezoek aan een concentratiekamp met Himmler.
rv Ernst Kaltenbrunner (links) bij een bezoek aan een concentratiekamp met Himmler.

Maar luchtaanvallen van de geallieerden en de oprukkende Russen gooiden roet in het eten en de trein met zijn kostbare lading werd drie dagen lang verscholen in een tunnel in Tittling, Beieren. De SS beschikte over een radiopost in het woud van Arrach en daar ging het goud volgens schattenzoeker Hans Glueck heen. Het zou daar volgens hem ook aangekomen zijn en er nog altijd liggen.

Radioboodschap
Enkele dagen na het transport onderschepten Sovjettroepen een radioboodschap van de nazi's. 'Bevel uitgevoerd. Transport van bewakers overgenomen en opgeslagen in BSCHW. Wacht op instructies.' De afkorting zou verwijzen naar het 'Bayerischer Wald' (Beierse Woud) en de SCH naar 'schacht'.

Opgehangen
Kaltenbrunner bereikte zijn thuisland Oostenrijk ook zelf, maar daar werd hij op 12 mei 1945 aangehouden door een Amerikaanse patrouille. In de tuin van zijn villa vonden de soldaten 76 kilogram goud in zes staven, een klein deel van de lading van de trein. Op 1 oktober 1946 - drie dagen voor hij 43 zou worden - werd hij schuldig bevonden aan oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid door het tribunaal in Neurenberg. Hij werd op 16 oktober even na middernacht opgehangen, zonder ooit te zeggen waar de rest van de schat verborgen lag.

Kaltenbrunner tijdens zijn proces.
rv Kaltenbrunner tijdens zijn proces.

Het was een interview dat Hans Glueck in 1995 gaf aan de Beierse tv over zijn wereldwijde zoektochten naar schatten, dat het verhaal nieuw leven inblies. Kort erna werd hij gecontacteerd door een man die beweerde een oude kaart te hebben, die hij misschien interessant zou vinden. De man zei dat die ooit had toebehoord aan een SS-officier, die door de Russen was gevangen en naar Siberië gebracht. Hij had de kaart in de zoom van zijn jas genaaid.

Geëxecuteerd
Voor de man geëxecuteerd werd, gaf hij de schatkaart aan een zekere Willi Jahnke, een soldaat van de Wehrmacht en oorlogsgevangene. Die overleefde zijn gevangenschap en keerde naar huis terug, in het vroegere Oost-Duitsland. Hij bewaarde de kaart en droomde ervan om ooit de schat te gaan zoeken in het westen. Toen de Berlijnse Muur viel, zag hij zijn kans.

Vrouw
Samen met zijn vrouw reisde hij in 1990 naar het Beierse Woud, maar hij begreep de kaart niet en de aanwijzingen die erop stonden. Bewoners van Arrach vertelden hem wel over een operatie die er plaats had gevonden in mei 1945. Ze hadden Poolse dwangarbeiders gezien die kisten met zware artillerie op 20 hooiwagens aan het overladen waren. Zelf hadden ze het bevel gekregen binnen te blijven en hun luiken te sluiten. Wie niet luisterde, werd gestraft. Zoals een tiener die het bos in sloop en later dood werd teruggevonden. De twaalf dwangarbeiders werden drie dagen later geëxecuteerd.

rv

Jahnke stierf in 1995, maar niet voor hij de kaart had doorgespeeld aan de eigenaar van het betrokken bos. En het was hij die Glueck contacteerde. In mei 1995 trok die laatste een eerste keer naar Arrach en dat zou hij de volgende 20 jaar zo'n 15 keer per jaar blijven doen, op zoek naar de schat.

Hij kreeg van de eigenaar glazen ampullen en een metalen kist met een stuk van een van aantekeningen voorziene kaart erin. Die was gemarkeerd met een kruis, enkele stippen, lijnen en de cijfers 600, 900 en 750. Volgens Glueck zijn de ampullen een waarschuwing dat de schat beschermd wordt door drie mijnen. "Maar wat de code precies betekent, zag ik niet meteen."

Sneeuw
In de lente van 1945 lag er sneeuw in het bos en het pad op de kaart is steil en liep naar boven. Glueck denkt dat de schat naar een vlakke open plek werd gesleept, een eindje verwijderd van een smal pad en aan de voet van een steile helling. "Ik ben er zeker van dat ik de juiste plek nu gevonden heb", zegt hij.

Sloten
Hij gebruikte ook een speciaal toestel dat het magnetische veld van de aarde meet en aanwijst waar metaal in de grond zit. "Van de ijzeren sloten op de munitiekisten", zegt hij. Samen met een vriend scande hij de grond verder met een radar en ze vonden een holte, waar ze denken dat de schat ligt.

Maar de eigenaar van het stuk bos wil zijn toestemming nu niet geven voor de graafwerken. "Hij wil de schat voor zichzelf, maar ik heb alle kaarten in handen. Het zal hem alleen niet lukken om de schat te vinden", zegt Glueck. Hij heeft voor de zekerheid wel een claim ingediend bij het Duitse ministerie van Financiën waarin hij aanspraak maakt op 10 procent van de schat, mocht die tóch gevonden worden voor hij de kans krijgt om te graven. Hij doet ook een beroep op de Centrale Raad voor Joden in Duitsland om druk op te voeren in Berlijn om toch met graafwerken te kunnen starten. De schat zou naast goud ook diamanten, kunstwerken en zeldzame postzegels bevatten.




9 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Nick Blomme

    Hadden wij dit al niet gehad met die Poolse tunnel? Lag er ook zo goed als 100%. Maar het was 1 grote nada. Zelfde trein. Dat goud is allsng toegeëigend. Verschillende personen zijn plots heel rijk geworden.

  • Dirk Bytebier

    Zou van niks gebaren en gegraven hebben als ik dat zo zeker ben !

  • ali chaouki

    Hoe komt hij aan zo een groot bos

  • Marc Vanryckeghem

    Die schat komt in de eerste plaats toe aan de slachtoffers en aan de geallieerden, die de oorlog wonnen

  • Tiziana Troukens

    Mario, 't is wel de eigenaar zelf die de schattenjager gecontacteerd heeft met de vraag om hulp bij de zoektocht...