Ruim 200 migranten in hongerstaking in Australisch opvangcentrum: “Willen stoelen en tafels”

Illustratiefoto.
EPA Illustratiefoto.
Meer dan 200 migranten die in een migrantenopvangcentrum verblijven in het Australische Melbourne zijn een hongerstaking gestart om te protesteren tegen hun levensomstandigheden. Dat hebben woordvoerders van de migranten en leden van ngo's aan AFP gemeld.

Er zijn verschillende eisen. Zo willen de migranten stoelen en tafels om hun administratie in orde te kunnen brengen en de toelating om tot na middernacht buiten rond te lopen zonder bewaking, aldus de Iraakse gedetineerde Ali Youssouf.

Morgen is er overleg gepland tussen de migranten en verantwoordelijken van de Australische overheid. De regering zegt dat de migranten zeker niet slecht worden behandeld, maar er is wel het plan om het netwerk voor migranten geleidelijk af te bouwen. Terwijl er in 2013 nog 10.000 migranten in centra verbleven zijn er dat nu nog een duizendtal.

Verbannen naar eilanden 

Sinds 2013 worden clandestiene bootjes met vluchtelingen ook systematisch teruggestuurd door de Australiërs. Wie toch door de mazen van het net glipt, wordt naar eilanden zoals Nauru of Manus, in Nieuw-Guinea, gebracht. Terwijl er vroeger dagelijks bootjes arriveerden voor de Australische kusten, komen er nu nog zeer uitzonderlijk bootjes aan. 

Bekijk ook:




3 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Pierre Bonte

    Beter thuis gebleven,daar hadden ze wel tafel en stoelen en deden wat ze wilden.

  • jan janssens

    Niks te willen.....ze moeten maar tevreden zijn met wat ze krijgen....ik wil,ik wil,ik wil

  • Ludo Wouters

    Dat de EU daar eens een licht gaat opsteken. Er zijn daar DUIZEND vluchtelingen en er komen er bijna geen meer bij. Zo werkt migratie dus. Je laat enkel diegenen binnen die langs de voordeur komen en die iets kunnen bijdragen aan de maatschappij. Gelukzoekers die niet willen werken vindt je daar niet, en zo hoort het ook.