Oostenrijkse schilder Ernst Fuchs overleden

EPA
De flamboyante Oostenrijkse kunstenaar Ernst Fuchs, een van de meest succesvolle schilders van het land, is vandaag op 85-jarige leeftijd overleden. Dat meldde Cornelia Mensdorff-Pouilly, de directrice van de Ernst Fuchs Gallery in Wenen. Fuchs' hoogtepunt situeerde zich in de jaren '60, toen zovelen begonnen te dwepen met surrealisme en geestverruimende experimenten, niet alleen op het vlak van de kunst. Doorslaggevend voor de richting die hij koos, was zijn ontmoeting met de Catalaanse surrealist Salvador Dali.

Fuchs was, in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog, medeoprichter van de zogenaamde Weense School van Fantastisch Realisme, een groep schilders die surreële en bijzonder kleurrijke werken maakte uitgaande van de realistische tempera-technieken van de Duitse en Vlaamse meesters van de Noordelijke Renaissance. Die combinatie leidde onvermijdelijk tot enig maniërisme in hun oeuvre. Ook Fuchs kan daar niet van verschoond worden.

Religie en seks
Fuchs verwierf bekendheid met mythologische en erotisch geladen schilderijen rond de thema's eros en tanatos, religie en seks. Naast het kunstgebeuren gooide hij hoge ogen en gefronste wenkbrauwen met zijn extravagante levensstijl: zo bezat hij een villa in art nouveaustijl en een Rolls Royce. Ook buiten de kunst was Fuchs erg productief: bij zeven vrouwen had hij in totaal zestien kinderen.
Lees verder onder de foto

AP

De kunstenaar deed al op vroege leeftijd van zich spreken. Reeds op 15-jarige leeftijd werd hij toegelaten tot de Weense Academie voor Schone Kunsten.

Geniaal, niet bescheiden
Maar Fuchs had ook zo zijn tegenstanders. Niemand twijfelde aan zijn genialiteit, noch aan zijn technisch meesterschap. Maar zijn Dali-achtige ego, al dan niet bewust opgeblazen, zijn vaak theatrale zelfensceneringen en zijn zelfdefinitie als "schilderskoning" zetten her en der kwaad bloed. Fuchs bestond het ook zich in zijn aquarel 'Der Auferstandene' (De uit de doden opgerezene) af te beelden als Jezus.

Fuchs deed in meer dan één opzicht aan het Renaissancetijdperk denken. Als uomo universalis was hij, behalve schilder, ook architect, componist, decorbouwer, schrijver en filosoof. In de jaren '70 vervaardigde hij ook sculpturen en dirigeerde hij opera-uitvoeringen van meesterwerken als 'Parzifal' en 'Lohengrin' van Wagner en van Mozarts 'Zauberflöte'.

AP