Ex-cipier getuigt over gruwel in Noord-Koreaanse kampen: "Wie sterft, is bij de gelukkigen"

rv/Google/ANP
Een voormalig cipier die zeven jaar werkte in een van de Noord-Koreaanse concentratiekampen, getuigt over de gruwel die zich binnen de gevangenismuren afspeelt. Lim Hye-jin is de eerste vrouwelijke cipier die naar buiten komt met haar verhaal, haar getuigenis biedt een unieke blik achter de muren van de kampen. Tienduizenden kinderen zitten er levenslang opgesloten en gevangenen sterven massaal door ontbering, foltering en de zware dwangarbeid.

Er zouden zo'n 200.000 Noord-Koreanen opgesloten zitten in de kampen, die gebouwd zijn volgens het model van Stalins goelags en vergeleken worden met de concentratiekampen van de nazi's. Lim Hye-jin was amper 17 toen ze als cipier getuige was van beestachtige taferelen in een van die kampen. Gevangenen werden er behandeld als afval en de ergste straffen waren weggelegd voor wie probeerde te ontsnappen.

"We werden gemanipuleerd om geen sympathie te hebben voor de gevangenen. Ze vertelden ons dat ze vreselijke misdaden hadden begaan, maar eigenlijk waren het normale mensen die niets hadden misdaan."

Ex-cipier Lim Hye-jin

Ontsnapte broers

Lim vertelt over twee broers die erin waren geslaagd het kamp te ontvluchten. Onmiddellijk werden zeven familieleden van de broers vermoord, uit wraak. Tientallen anderen kregen een pak slaag om zo de gevangenen collectief te straffen, ook al hadden die niets met de ontsnapping te maken.

Enkele weken later werden de broers gevat. De cipiers en gevangenen werden samengeroepen, zodat iedereen kon toekijken hoe de twee mannen het kamp werden binnengesleept. "De broers werden onthoofd voor de ogen van alle cipiers en gevangenen", vertelt Lim. "Iedereen moest toekijken, zodat niemand nog zou proberen te ontsnappen." Na de onthoofdingen werden bewakers opgedragen om stenen naar de lijken te gooien.

Lim was zo getraumatiseerd door wat zich voor haar ogen had voltrokken, dat ze dagenlang niet kon eten. Maar de onthoofding van de broers was maar het topje van de ijsberg. De gruwel die ze tijdens de zeven jaar als cipier zag, tart elke beschrijving.

Noord-Korea ontkent het bestaan van de kapen, maar satellietbeelden doen vermoeden dat het aantal alleen maar toeneemt.
Google Noord-Korea ontkent het bestaan van de kapen, maar satellietbeelden doen vermoeden dat het aantal alleen maar toeneemt.

Gebrainwasht

Een vrouw die een bewaker op de zenuwen had gewerkt tijdens een ondervraging werd prompt uitgekleed en in brand gestoken. "Ze zien de gevangenen niet als mensen, maar als beesten", aldus Lim. "We werden gemanipuleerd om geen sympathie te hebben voor de gevangenen. Ze vertelden ons dat ze vreselijke misdaden hadden begaan, maar eigenlijk waren het normale mensen die niets hadden misdaan."

Bewakers krijgen twee maal per week een sessie waarin de Kim-dynastie wordt verheerlijkt. Ze worden er constant aan herinnerd dat ze gevangenen niet als mensen mogen zien. "Zelfs als een cipier een kind zou overrijden, dan zou die niet gestraft worden", vertelt Lim.

Ook de gevangenen worden 'heropgevoed'. Na werkdag van 16 uur krijgen ze 's avonds lessen waarin ze officiële teksten moeten van buiten leren. Als ze daar niet in slagen, worden ze een hele nacht wakker gehouden.

"Gevangenen hebben niet het recht om 'nee' te zeggen, dus worden ze verkracht door de cipiers."

Lim Hye-jin

Slavenarbeid

Lim vertelt hoe gevangenen uitgehongerd worden en hoe ze loodzware arbeid moeten verrichten in de vrieskou of in mijnen. In de winter moesten gevangenen bomen omhakken, maar door de kou bewogen ze te traag om een vallende bomen te ontwijken. "Bewakers lachten terwijl gevangenen onder de bomen terechtkwamen", vertelt een ex-gevangene.

De lijken werden achteraf op een grote stapel gegooid. "Sommigen waren nog niet dood. Toen ik 's nachts naar het toilet ging, hoorde ik hen kreunen. Die gewonde mensen kwamen dan om door de kou."

Een zeldzaam beeld van een concentratiekamp in Noord-Korea
rv Een zeldzaam beeld van een concentratiekamp in Noord-Korea

Mijnrampen

Mijnongevallen zijn schering en inslag in Noord-Korea. De meeste gevangenen in de kampen waarin Lim heeft gewerkt, waren vrouwen en kinderen omdat mannen werden ingezet in de mijnen. Mijnwerkers laten massaal het leven in de mijnen, vertelt Lim. "Bij een gasexplosie stierven 300 mensen, maar de bewakers sloten gewoon de tunnels af om het vuur te doven." Veel mijnwerkers zaten als ratten in de val.

"Ik heb ooit eens een film gezien over Auschwitz. Dat was zo herkenbaar."

Ex-gevangene Kang Chol Hwan

'Affaires' met bewakers

Bewakers hebben zogenaamde 'affaires' met de vrouwelijke gevangenen, vertelt Lim. "Gevangenen hebben niet het recht om 'nee' te zeggen, dus worden ze verkracht door de cipiers." En als vrouwen zwanger raken, dan wordt de baby geaborteerd of krijgen ze zelfs een dodelijke injectie. "Als de zwangerschap al te ver gevorderd is, wordt de baby ofwel doodgeslagen ofwel levend begraven."

"Op sympathie van bewakers moesten we niet rekenen, want ze geloofden dat medeleven slechte karma was."

Ex-gevangene Kang Chol Hwan

Getuigenissen van ex-gevangenen

"Toen ik aankwam in het kamp, leek het op een scène in een horrorfilm", vertelt Kang Chol Hwan, die op zijn negende naar het concentratiekamp van Yodok werd gestuurd. Kangs opa werd beschuldigd van muiterij, waardoor ook zijn familie werd opgesloten. Want zo werkt het in Noord-Korea: wie voor dissidentie wordt opgepakt, wordt samen met zijn hele familie opgesloten, tot drie generaties ver. Zelfs stof achterlaten op een foto van de 'superieure leider' kan een reden zijn om opgesloten te worden.

"Ik heb ooit eens een film gezien over Auschwitz. Dat was zo herkenbaar", vertelt Kang. "Ik had altijd honger en omdat we nooit proteïnen kregen, moesten we slangen, ratten en insecten vangen."

Jung Gwang Il (54) zat ook drie jaar in het Yodok-kamp nadat hij was opgepakt voor spionering. Hij werd zo zwaar gefolterd dat hij op handen en knieën het kamp binnenkwam. Na enkele maanden was hij al de helft van zijn lichaamsgewicht verloren. "Op sympathie van bewakers moesten we niet rekenen, want ze geloofden dat medeleven slechte karma was."

"Ik heb ooit voorgesteld om fel verzwakt kind naar een speciale afdeling over te brengen voor verzorging, maar ik werd zo zwaar geslagen dat ik bijna stierf", vertelt Jung. "De bewaker vroeg me achteraf wie ik was om voor anderen beslissingen te nemen."

Ahn Myung-Chul werkte in vier verschillende kampen als bewaker. "Wie stierf, had geluk", vertelt hij. "Dit is moderne slavernij."

Misdaden tegen de menselijkheid

De Verenigde Naties strijden al jaren tegen de misdaden tegen de menselijkheid in Noord-Korea, maar vooralsnog zijn er geen beelden die zwart op wit bewijzen dat de kampen bestaan. "Sinds de concentratiekampen van de nazi's en de goelags van Stalin heeft de wereld geen zwaarder georganiseerd systeem tegen de mensheid gezien als in Noord-Korea", liet Thor Halvorssen van de Human Rights Foundation al optekenen.

Het bestaan van de concentratiekampen wordt door Noord-Korea ontkend, maar satellietbeelden doen vermoeden dat het aantal kampen nog is toegenomen sinds Kim Jong-un zes jaar geleden de macht van zijn vader overnam.

"Dit is moderne slavernij."

Ex-cipier Ahn Myung-Chul
Kim Jong-un
ANP Kim Jong-un