Nieuw boek vertelt hoe neergeschoten geallieerde piloten in WOII verborgen werden in geheim kamp in bossen. Onder neus van nazi’s. Drie maanden lang

RV
Het gebeurde in 1944. Terwijl de geallieerden zich aan het voorbereiden waren op D-Day, probeerde de Britse Militaire Inlichtingendienst Sectie 9 (MI9) een manier te vinden om de levens te redden van een heel aantal neergeschoten gevechtspiloten die op de vlucht waren in Frankrijk. Er werd een plan bedacht dat angstaanjagend was in zijn eenvoud. En tot een van de meest gedurfde ontsnappingen zou leiden uit de Tweede Wereldoorlog.

Het vergeten verhaal staat te lezen in een pas gepubliceerd boek van Matt Richards en Mark Langthorne: The Hidden Army (Het Verborgen Leger). Het was een jonge officier van MI9 die ‘Operation Sherwood’ bedacht. Airey Neave had zich al eerder bewezen door als eerste Engelsman ooit te ontsnappen uit Colditz, een Duitse gevangenis waaruit volgens de bezetter vluchten onmogelijk was.

Munitiebasis

Neave stelde voor om een 500-tal neergeschoten gevechtspiloten te verbergen in een bos in bezet Frankrijk, onder de neus van de vijand, in plaats van te proberen om hen te evacueren. Fréteval lag ongeveer 160 kilometer ten zuidwesten van Parijs. Op een steenworp van een Duitse munitiebasis.


De piloten zouden moeten overleven op karige rantsoenen, ze zouden amper kunnen communiceren met de buitenwereld en zouden hun tijd moeten doorbrengen in bijna complete stilte om te voorkomen dat ze gevonden werden. In de wetenschap dat ze eigenlijk op elk moment door de Duitsers ontdekt konden worden, gevangengenomen en geëxecuteerd. Niemand wist ook hoe lang ze daar zouden zitten, maar het kon makkelijk maanden duren. (lees hieronder verder)

Airey Neave ontsnapte uit de beruchte gevangenis van Colditz.
RV Airey Neave ontsnapte uit de beruchte gevangenis van Colditz.

Toen Neave zijn oversten ervan overtuigd had dat het plan haalbaar was, stuurde hij twee Belgische agenten naar Frankrijk om het kamp op te zetten. Er werden tenten opgetrokken, matrassen van stro op de grond gelegd, eenvoudige tafels en stoelen gemaakt en gaten gegraven in de grond, die dienst moesten doen als toiletten. Een bronnetje in de buurt moest de manschappen van vers water voorzien. Leden van het plaatselijke verzet zouden extra eten brengen en instaan voor een zekere graad van veiligheid. En de Britse luchtmacht zou af en toe voorraden droppen met parachutes.

Betrapt

De eerste 30 piloten arriveerden in het kamp op D-Day. Ze zouden er moeten wachten tot de geallieerde troepen ver genoeg waren opgerukt om hen te ontzetten. Elke dag kwamen er tientallen manschappen bij: Amerikanen, Britten, Australiërs en Canadezen, tot ze met een honderdtal waren. Ze kwamen vaak vanuit schuilplaatsen in Parijs, in het gezelschap van iemand van het verzet. Opmerkelijk genoeg werd er maar één keer een Amerikaan met zijn vrouwelijke gids betrapt. Hoewel ze ondervraagd werden door de Gestapo, gaven ze nooit het bestaan van het geheime kamp prijs. (lees hieronder verder)

RV
RV

Het grootste gevaar voor de piloten bleek uiteindelijk niet van buiten het kamp te komen, maar van binnenin. Na amper twee weken begonnen de spanningen al op te lopen, mede door de zomerzon, het gebrek aan voedsel en privacy, het constant moeten fluisteren en de permanente dreiging om ontdekt te worden door de Duitsers. Het waren voornamelijk de Britten en de Amerikanen die bijna met elkaar op de vuist gingen. De Amerikanen vonden de Britten luie, dronken nietsnutten en de Britten vonden dat hun ‘vrienden’ van over de plas arrogante en verwaande ruziezoekers waren. (lees hieronder verder)

RV
RV

Ray Worrall (94) is de laatste overlevende van Operatie Sherwood en herinnert het zich als de dag van gisteren. “Er waren veel Amerikanen in het bos en ze wisten beter dan wie ook dat ze de oorlog zouden winnen”, vertelt de man. “Je weet hoe Amerikanen praten. Het werkte iedereen enorm op de zenuwen.” En dan zeker de Britten, die al veel langer in de oorlog betrokken waren.

Een gewelddadige confrontatie werd een reële mogelijkheid en er werden kliekjes gevormd. Door de weinige communicatie met de buitenwereld was MI9 zich echter van geen kwaad bewust. (lees hieronder verder)

Ray Worrall (94).
AFP Ray Worrall (94).

Uiteindelijk besloot de man die de leiding over het kamp had – de Britse vluchtluitenant Pete Berry – dat er een tweede kamp opgezet zou worden, exclusief voor de Amerikanen. Die laatsten zagen dat helemaal zitten en binnen enkele dagen verhuisden ze naar een andere plek in het bos, waar ze zelfs een geïmproviseerd golfterreintje in elkaar knutselden.

Stoutmoedig

Het bleek de juiste beslissing, want de lucht boven het kamp klaarde al snel op. Uiteindelijk zouden de piloten bijna drie maanden vastzitten in het bos. In augustus 1944 werden ze bevrijd. 152 mannen zouden door het stoutmoedige plan gered worden. Er viel niet één dode. “Het was buitengewoon”, zegt Ray Worrall nog. “Het is omschreven als een mirakel en ik denk dat het dat effectief was.”

The Hidden Army van Matt Richards en Mark Langthorne is uitgegeven door John Blake en onder meer te koop op Amazon.com 




8 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Don Tessers

    Mensen zijn te beroerd om geschiedenis te lezen en denken te weten hoe het in elkaar stak. Blijf maar naar bagger en shows kijken, daar wordt je wijzer van, maar ik dacht het toch niet.

  • Raoul Hoylaerts

    de overwinnaar schrijft de geschiedenis,realiteit wordt dan bijzaak.hij schrijft wat hij zelf graag hoort en zwijgt over wat hij niet graag hoort.

  • Van Damme Marleen

    @pienter: aan uw reactie te merken heeft u dan toch rare verhalen over de oorlog gehoord, bij mij familie klonken die heel anders hoor! Bevraagd u best eerst eens goed...

  • dirk belis

    @ piet pienter.leer uw geschiedenis.wat u zegt is complete rotzooi

  • marc huyghebaert

    Mocht alles ooit vrijkomen van info, zouden nogal wat mensen ogen opentrekken. Velen werden ook vals beschuldigd van samenwerking met de bezetter, maar waren eigenlijk verzetsstrijders, ook dat komt ooit wel boven water