Nancy schrijft essay ‘Hoe je best je man vermoordt’. En dan sterft haar echtgenoot onder mysterieuze omstandigheden

Facebook
Een Amerikaanse vrouw uit Portland zit in de cel op verdenking van moord, nadat haar man onder vreemde omstandigheden om het leven kwam. Nancy Crampton Brophy (68) – die een reeks misdaadromans op haar naam heeft staan en een essay met de titel ‘Hoe je best je man vermoordt’ – leek net na de feiten ontroostbaar. Maar het gerecht lijkt daar niets van te geloven.

“Als schrijfster van romantische thrillers denk ik regelmatig na over moord en de politieprocedures die daarop volgen”, steekt ze van wal in het essay uit 2011 dat de manieren bekijkt om een echtgenoot om te brengen en er nadien mee weg te komen. “Als moord me moet bevrijden, wil ik in geen geval tijd doorbrengen in de gevangenis. En voor alle duidelijkheid: ik hou niet van jumpsuits en oranje is mijn kleur niet (een verwijzing naar de gevangenisplunje van gedetineerden in de Verenigde Staten, red.).”

Wurging

Vervolgens weegt ze een hele reeks methodes af om de daad bij het woord te voegen, onder meer met messen (“Erg persoonlijk en je moet dichtbij komen. Er is ook overal bloed. Bah”), wurging (“Maar hoeveel kracht moet je daarvoor in je bovenlichaam hebben?”) en vergif (“Arsenicum is makkelijk te krijgen maar ook makkelijk te traceren. Het duurt een maand of twee eer iemand dood is en die is de hele tijd ziek. Wie wil er nu een zieke echtgenoot in huis?”).


Wat ze expliciet afraadt? Een huurmoordenaar (“Ken je zo iemand? Ik ook niet. En een verbazend aantal huurdoders verraadt je aan de politie of chanteert je achteraf”) of een minnaar (“Nooit een goed idee. Als de man sterft, krijgt de vrouw het geld. De minnaar wint niet altijd in dit scenario.”). En het lijkt erop dat ze haar eigen raad ter harte heeft genomen, want volgens de politie zou ze zélf de trekker hebben overgehaald toen haar man drie maanden geleden werd doodgeschoten. (lees hieronder verder)

Daniel Brophy met zijn studenten in de keuken van het Oregon Culinary Institute.
Facebook Daniel Brophy met zijn studenten in de keuken van het Oregon Culinary Institute.

De feiten gebeurden op de ochtend van 2 juni dit jaar. Kok en docent Daniel Brophy (63) was op zijn werk in het Oregon Culinary Institute toen hij werd neergekogeld. Het waren zijn studenten die hem vonden in zijn keuken, badend in het bloed. De man vocht, maar overleefde het niet. Politie en vrienden braken zich het hoofd over wat er gebeurd was, maar konden aanvankelijk kop noch staart krijgen aan de zaak. Niemand bleek ook de dader gezien te hebben.

Emotioneel

Een dag later postte Crampton Brophy een emotioneel bericht op Facebook. “Ik heb triest nieuws”, klonk het. “Mijn man en beste vriend, chef Dan Brophy, is gisterochtend vermoord. Iedereen die me na aan het hart ligt en me wil bellen: jullie hebben gelijk, maar ik heb het momenteel moeilijk om mijn hoofd rond de hele zaak te krijgen. Ik apprecieer jullie liefdevolle berichten, het doet me iets, maar spaar jullie telefoontjes tot over een paar dagen, tot ik weer wat kan functioneren.” (lees hieronder verder)

De volgende dag volgde een wake op het werk van Brophy, want de man was er erg graag gezien. In een in memoriam omschrijven collega’s hem als iemand “met een bijzonder gevoel voor humor”, een “wandelende encyclopedie” en iemand “met een creatieve benadering van lesgeven”. (lees hieronder verder)

De weken verstreken en langzaam kwamen er barsten in de façade van de treurende weduwe. Zo vertelden buren aan de krant The Oregonian dat Crampton Brophy zich vreemd gedroeg. Toen haar directe buurman Don McConnell haar aansprak over de moord en vroeg of de politie haar op de hoogte hield van het onderzoek, antwoordde ze: ‘Nee, ik ben een verdachte.’ “Ik vond haar een erg sterke vrouw om er zo mee om te gaan”, verklaarde de man later aan de krant.

Vuurwapen

Vorige week woensdag volgde er plots een nieuwe ontwikkeling in de zaak, toen de weduwe werd aangehouden op verdenking van moord op haar man en het gebruik van een vuurwapen. Een dag later werd ze voorgeleid, in blauwe gevangeniskleren. De rechter besliste dat ze in de cel moest blijven en dat ze niet vrij kon komen op borg. Ze heeft nog niet laten weten of ze schuldig of onschuldig pleit. Ook over het bewijsmateriaal tegen de vrouw of een motief is nog niets bekend. (lees hieronder verder)

RV

Feit is dat Daniel en Nancy in elk geval een gelukkig koppel léken. Ze waren 27 jaar getrouwd en “hadden hun ups en downs”, zoals Crampton Brophy zelf schrijft op haar website. “Maar er waren meer goede momenten dan slechte.” “Ik hou van de manier waarop hij me aan het lachen maakt als ik erg boos ben en hoe hij iets perfects weet te zeggen als ik dat het minste verwacht.”

Ook in enkele stukken op het internet gaf de vrouw soms een inkijk in haar huwelijksleven. “Mijn man en ik zijn beiden aan ons tweede (en laatste, geloof me!) huwelijk toe”, schreef ze onder meer in een post zeven jaar geleden, die door haar lezers op gelach werd onthaald. “We hebben elkaar gezworen dat het niet zou eindigen in een scheiding. Wat we wel niet hebben uitgesloten zijn tragische schietpartijen uit rijdende auto’s en verdachte ongevallen.”

Bloedspatten

Het is niet de enige passage die plots helemaal anders leest in het licht van de moordbeschuldiging. Ook de conclusie van haar essay ‘Hoe je best je man vermoordt’ doet nu vreemd aan: “Ik vind het makkelijker om mensen dood te wensen dan om ze effectief te vermoorden”, schrijft ze. “Ik wil me geen zorgen moeten maken over bloedspatten en hersenen op mijn muren. En ik kan niet consequent liegen. Anderzijds, als ik íéts weet over moord, is het wel dat iedereen het in zich heeft om het te doen. Als je maar ver genoeg wordt gepusht.”

Facebook



3 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • rik pieters

    wat een onzin, overheid is stom, politie nog meer en hebben geen gevoel voor humor... natuurlijk heeft die vrouw dat NIET gedaan

  • johanneke li

    al doende wou ze het leren zeker...

  • Serge Surmont

    Jammer... Niemand dient van Zijn leven te worden beroofd.