Moeder denkt dat Millie (8) ADHD heeft, maar in hartverscheurende brief die ze op haar bed achterlaat onthult meisje dat ze al vier jaar keihard wordt gepest

Facebook
Ze heeft ADHD: dat was wat de Britse Naomi O’Neill (28) dacht toen ze merkte dat haar dochter het lastig had op school. Toen ze na vier jaar van aanhoudende problemen ook merkte dat Millie (8) niet meer wilde slapen ’s nachts en zichzelf pijn deed, begon ze te vermoeden dat er meer aan de hand was. In een post op Facebook doet ze het onthutsende verhaal.

De problemen bereikten enkele weken geleden een hoogtepunt volgens de vrouw uit Tuebrook, in Liverpool. Ze trok met Millie naar een therapeut omdat ze zich ernstige zorgen maakte over het feit dat hun dochter niet meer wilde slapen. Heel de nacht bleef ze wakker. “De therapie bracht aan het licht dat een kind haar op school had verteld dat het naar ons huis zou komen en ons allemaal zou vermoorden”, zegt ze. “Millie vertelde dat ze wakker bleef om ons te beschermen.”

Directie

De ouders van het meisje trokken daarop naar de school en hadden enkele meetings met de directie, die beloofde er iets aan te doen. De dader werd ook effectief gestraft volgens de vrouw. “En om eerlijk te zijn: het stopte en het leek weer beter te gaan met de mentale toestand van Millie.” (lees hieronder verder)

Naomi met haar twee dochters.
Facebook Naomi met haar twee dochters.

Tot vorige week vrijdag. Toen ze de kamer van haar dochter binnenging om haar bed op te maken, vond ze een briefje aan het voeteneinde. En dat leek gehaast te zijn neergepend. “Het was alsof ze in paniek was”, aldus Naomi. “Alsof ze het niet aankon. Normaal gezien heeft ze een heel mooi handschrift. Toen ik de brief las, ging ik een beetje dood vanbinnen.”

‘Ik ben triest omdat het niet eerlijk is’, stond er te lezen. ‘Omdat ze me maar blijven pesten en triestheid het gevoel is dat ik daarvan krijg. Geen kind ter wereld zou zich moeten voelen zoals ik me voel als ik gepest word. Het maakt me verdrietig, ik voel me anders, vreemd, onbelangrijk, boos, dom en gekwetst. Er is nog veel meer, maar ik wil het niet neerschrijven.’ Op de achterkant stond ook nog een wanhopige boodschap in grote letters: ‘Help me alsjeblieft om het pesten te stoppen.’

Ziek

Naomi riep haar dochter bij zich en vroeg wat er aan de hand was. En wat ze hoorde, brak haar hart. “Mama, ik wou dat ik dood was. Ik kan de pesterijen niet meer aan”, klonk het, terwijl ze haar hele verhaal deed. Blijkbaar was het pesten gewoon overgenomen door andere leerlingen en al jaren aan de gang. Het verklaarde ook de andere vreemde gedragingen die Naomi al waren opgevallen bij haar kleine meid: dat ze niet wilde eten, dat ze bepaalde kleren niet wilde dragen en haar uiterlijk wilde veranderen. En dat ze zichzelf pijn deed of ziek probeerde te maken om toch maar niet naar school te hoeven gaan. “Je verwacht niet zoiets te horen van een kind van 8”, zegt ze. (lees hieronder verder)

Facebook

Naomi trok opnieuw naar de school van haar dochter, maar die vroeg haar naar eigen zeggen gewoon hoe ze verondersteld werd te weten wat er gebeurde. En dat kinderen nu eenmaal kinderen zijn. Daarop deelde de moeder het verhaal en foto’s van de brief op Facebook. “Mijn kind wil sterven omdat haar school haar niet wil helpen. Omdat die dan moet toegeven dat er gepest wordt”, schrijft ze. “Deel dit zo veel mogelijk zodat de school wel móét luisteren naar ons. Ik heb mijn twee kinderen intussen thuisgehouden en ben op zoek naar een nieuwe plaats waar ze les kunnen volgen.”

Hart onder de riem

Er kwamen heel wat steunende reacties op de Facebookpost en die waren Millie een hart onder de riem volgens haar moeder. “Ze gaven haar het gevoel dat ze niet alleen is”, klinkt het. “Elke post betekent dat ze een nieuwe vriend heeft die haar steunt. Ze kan het amper geloven.” Volgens Naomi heeft ze haar dochter zelfs voor het eerst in lange tijd weer zien glimlachen.

De directeur van de school zegt intussen “geschokt, terneergeslagen en erg bezorgd” te zijn door het briefje, maar dat Naomi hem de week voordien nog vertelde dat Millie gelukkig was. “We nemen pesten serieus en hoewel er een aantal kleine onenigheden geweest zijn met haar klasgenootjes, is alles altijd op een heel vriendelijke manier opgelost”, aldus Simon King van de Lister Junior School. 




9 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Hilde Peeters

    Beste Désiré wat kinderen ook aan hebben hoe ze er uitzien wat ze geloven of wat dan ook .,mag geen aanleiding geven tot pesten Gepest worden neem je je hele leven mee in je eigen rugzakje niet de pesters( helaas) en heeft invloed op je privé leven en je werk.

  • annelies vander cruyssen

    en het zijn de pesters die luidkeels de liedjes tegen pesten meezingen! ze staan vooraan, commanderen iedereen, controleren de hele klas, ook in het volwassen leven blijven ze vaak arrogante betweters. Zo erg voor dat kind, al 4 jaar!

  • Joske Vermeulen

    Triestig

  • Patrik De Weirdt

    Beste Désiré: leg de schuld niet bij de moeder. De enige schuldigen in deze hele geschiedenis zijn de pesters die geen respect hebben voor anderen, en de schooldirectie die gewoon negeert wat er gaande is.

  • Arthur Houben

    De school heeft de PLICHT pestgedrag aan te pakken,pesters te schorsen en slachtoffertjes te beschermen.Bij schuldig verzuim moet zwaarder gesanctioneerd worden.En anders moeten de ouders van de pesters op hun verantwoordelijkheid gewezen worden, indien nodig door de ouders van de kinderen die gepest worden!