Moeder bewaart schilderij dat moordenaar van haar dochter maakte. Ze denkt dat het kan onthullen waar haar lichaam is

Helen McCourt (22) werd in 1988 vermoord. Rechts het schilderij dat van de hand zou zijn van haar moordenaar.
Twitter/RV Helen McCourt (22) werd in 1988 vermoord. Rechts het schilderij dat van de hand zou zijn van haar moordenaar.
“Een geliefde verliezen is verschrikkelijk. Een geliefde verliezen door moord is pure horror. En niet de kans krijgen om je geliefde te begraven, veroorzaakt ondragelijk lijden. Ik doorsta deze nachtmerrie al 31 jaar.” Dat zegt de Britse Marie McCourt (75). Haar dochter Helen (22) werd in 1988 vermoord. De dader werd gevonden en veroordeeld tot levenslang, maar weigerde altijd te zeggen wat hij met het lichaam deed. Hij zou wel een mysterieus schilderij gemaakt hebben, dat Marie in handen kreeg en dat volgens haar aanwijzingen bevat naar de plaats waar hij zich van het lichaam ontdeed.

Helen – uit Billinge, tussen Liverpool en Manchester – verdween op 9 februari 1988. Ze had om 16 uur nog met haar moeder gebeld vanop haar werk bij een verzekeringsbedrijf om te zeggen dat ze die avond op stap ging met haar nieuwe vriend en had daarna de bus naar huis genomen. Rond 17.30 uur stapte ze af en begon ze aan de korte wandeling naar haar ouderlijke woning. Daarbij passeerde ze een café waar ze twee dagen eerder in een hevige ruzie verwikkeld was geraakt met een vrouw.

Avances

De eigenaar van de pub – Ian Simms (toen 31) – schold haar toen de huid vol en verbood haar om nog ooit een voet in zijn zaak te zetten. Hij had eerder avances naar haar gemaakt, maar daar was Helen niet op in gegaan. En de ‘gelukkig’ getrouwde vader van twee kinderen vermoedde ook dat ze weet had van een affaire die hij had met een meisje van 21. En hij dacht dat ze erover roddelde.


Enkele minuten nadat Helen van de bus was gestapt, hoorde een andere reiziger een luide gil uit de pub komen. Die werd plots afgesneden. Helen werd nooit meer teruggezien. (lees hieronder verder)

Toen Simms ondervraagd werd door de politie, kwam hij extreem nerveus over. Het zou niet lang duren eer de speurders ontdekten waarom. In de koffer van zijn wagen werden bloedsporen van Helen gevonden en een oorring die ze droeg op de dag van haar verdwijning. Ook in de flat van Simms werd bloed van de jonge vrouw aangetroffen.

Haar kleding werd een maand later ontdekt, aan de oever van een rivier 30 kilometer verderop. Ze zat in een vuilniszak van een rol uit de pub van Simms. In de zak zat ook een elektrisch snoer met de tandafdrukken van de honden van Simms. Volgens de politie werd ze daarmee gewurgd.

Bloed

Elders werd ook mannenkleding gevonden met bloed van Helen erop. Simms ontkende eerst dat die van hem was, maar gaf het later toe. Tijdens zijn proces probeerde hij nog aan te voeren dat iemand anders zijn kleren had gedragen en zijn flat en zijn wagen had gebruikt, maar de jury geloofde daar niets van. Simms was een van de eersten in het Verenigd Koninkrijk die veroordeeld werden op basis van DNA-bewijs, zonder dat het lichaam van het slachtoffer gevonden was. (lees hieronder verder)

De man kreeg levenslang, met een minimum van 16 jaar. Hij zou nu na 30 jaar kunnen vrijkomen. Zeer tegen de zin van de moeder van Helen, die er alles aan doet om dat tegen te houden.

Marie zet de man al jaren onder druk om te onthullen wat hij met het lichaam van haar dochter deed. Intrigerend element in haar zoektocht is een vreemd schilderij dat Simms in de cel zou hebben gemaakt en dat door een speling van het lot in haar handen kwam. Ze bewaart het in haar garage. En ze is ervan overtuigd dat het aanwijzingen bevat naar wat er met haar dochter gebeurde.

Twee druppels water

“De vrouw op het schilderij lijkt als twee druppels water op Helen”, vertelt Marie aan de Britse krant The Sun. “Het schilderij is gemaakt naar een werk van Toulouse-Lautrec, maar met wijzigingen.” (lees hieronder verder)

Links het bekende werk van Toulouse-Lautrec 'Jane Avril Dancing', rechts het werk dat van de moordenaar van Helen zou zijn.
RV Links het bekende werk van Toulouse-Lautrec 'Jane Avril Dancing', rechts het werk dat van de moordenaar van Helen zou zijn.

Zo voegde Simms er een lange nek aan toe met bloed, volgens Marie een verwijzing naar het feit dat hij Helen wurgde met een elektriciteitskabel. “Het meisje heeft ook een bloederige kaak en dat kan verwijzen naar het vermoeden van de speurders dat Helen geslagen werd. Dat zou de bloedspatten op de muren van de flat van Simms verklaren. Op het originele schilderij draagt de danseres twee laarzen, dit meisje heeft er maar één. Bij de kleding van Helen werd maar één schoen gevonden. Ik geloof trouwens dat dit schilderij een afbeelding is van hoe ze dood op de grond ligt.”

Op het werk staat ook een man afgebeeld, van wie Marie denkt dat het de Britse seriedoder Peter Sutcliffe is. Verder is er ook de naam ‘Simo’ op te lezen, de bijnaam van Simms, en het jaartal 1993. Het schilderij kwam in 1996 in het bezit van Marie. Ze kreeg het van een onbekende die haar zei “dat het maar niet meer dan eerlijk was” dat zij het zou krijgen.

Ex-minnares

Volgens The Sun wordt aangenomen dat Simms het werk aan de zus gaf van zijn ex-minnares. Het werd later teruggevonden in een leegstaand appartement. ”Ik hoop dat het aanwijzingen kan geven naar waar het lichaam van Helen is”, zegt Marie nog. “Elke dag vraag ik me af waar ze is.”

De moeder voert intussen ook campagne voor ‘Helen’s Law’, een wet die het onmogelijk zou moeten maken dat moordenaars vervroegd vrijkomen als ze niet zeggen wat ze met het lichaam van hun slachtoffer(s) hebben gedaan. Al bijna 590.000 mensen hebben haar online petitie getekend.

Ondanks het bewijsmateriaal en zijn veroordeling blijft Simms zelf volhouden dat hij onschuldig is.




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Eddy Van Hoorenbeeck

    Als die man - al lijkt het daar in het artikel niet op - inderdaad zo onschuldig is aan de dood van Helen als hij beweert, dan is het niet zo dat hij weigert te zeggen waar het lijk is. Dan weet hij dat gewoon echt niet.