Man vermoordde meer dan 100 mensen in Syrië: "Ik heb geen spijt. Ze verdienden het"

Ter illustratie
Photo News Ter illustratie
Al zeven jaar woedt er oorlog in Syrië. Zeven bloedige jaren. Wat begon als vreedzaam protest tegen de regering onder president Bashar al-Assad mondde uit in een onoverzichtelijk en wreed conflict tussen het regime, verschillende rebellenbewegingen en de radicale, soennitische terreurgroep IS. Vele facties vochten hun onderlinge strijd uit in de stad Raqqa in het noorden van het land. Het was in die stad dat Khaled werd meegezogen in de golf van geweld en zich ontwikkelde van vreedzame betoger tot moordenaar met als ultieme doel: zelf overleven.

Khaled werd niet van de ene op de andere dag moordenaar. Zijn verhaal begint in maart 2011, het moment waarop in Syrië de burgerprotesten tegen het regime op gang kwamen in de nasleep van de Arabische Lente in de omringende landen. Van geweld wou Khaled nog niets weten. Hij was een vreedzaam man, "een beetje religieus, maar niet echt strikt". 

Over zijn eerste deelname aan de protesten is hij lovend: "Het was een fantastisch gevoel van vrijheid gemengd met angst voor het regime", aldus Khaled. "We hadden het gevoel dat we iets goeds voor ons land deden. Dat we vrijheid brachten. Om een andere president dan Assad te kiezen."

"Niemand kwam op het idee wapens naar de protesten mee te nemen. Desondanks werden we geslagen en gearresteerd."

Op een dag was Khaled aan de beurt. Op basis van videobeelden die zijn deelname aan de protesten toonden werd hij gevangen genomen. Een maand lang werd Khaled van de ene gevangenis naar de andere overgebracht tot hij uiteindelijk op een draagberrie de centrale Syrische gevangenis werd binnengedragen. Khaled kon niet meer lopen doordat hij door een van zijn bewakers zo was gefolterd. 

Folteringen

Tijdens de folteringen moest hij knielen voor een foto van Assad: "Uw god zal sterven, Assad niet. God sterft en Assad houdt vol." Khaled wist wat hem te wachten stond wanneer de bewaker in kwestie dienst had.

"Ik moest me uitkleden en dan hing hij me met mijn armen aan het plafond en gaf me zweepslagen terwijl hij zei: 'Ik hoop dat je sterft, ik haat je, ik wil dat je sterft.'"

"Ik besliste toen dat als God me laat leven, ik hem zal vermoorden".

Wanneer Khaled weer vrijkwam, greep hij naar de wapens. Hij trad bij tot een gewapende rebellengroep. Ze ontvoerden onder andere soldaten van het Syrische leger en eisten 15 kalasjnikovs in ruil voor hun vrijlating of dezelfde waarde in cash en maakten video's van hen waarin ze deserteurs leken om te verhinderen dat ze ooit nog terug voor Assad zouden kunnen werken. De bewaker die Khaled zo had gefolterd kreeg niet dezelfde milde behandeling. 

"Ik sneed zijn hand af en daarna zijn tong. Ik was nog niet tevreden. Toen hij me smeekte hem te doden, heb ik dat gedaan. Ik was niet bang. Ik kwam voor wraak. Hoewel ik hem op verschillende manieren heb gefolterd, heb ik helemaal geen spijt. Integendeel. Moest hij terug tot leven komen, zou ik het opnieuw doen."

Dubbelspel 

Ondertussen was de revolutie niet meer Khaleds grootste zorg. Hij raakte verwikkeld in een strijd tussen verschillende facties met als voornaamste doel: zelf overleven. Afhankelijk van wie de touwtjes in handen had moest hij enkele keren van groepering wisselen. 

Hij begon als strijder voor de islamistische groepering Ahrar al-Sham die hem met behulp van levende doelwitten tot moordenaar opleidde en sloot zich dan aan bij het Nusra-Front, een rebellengroep die tot 2016 gelieerd was aan Al Qaida. Begin 2014 waren in Raqqa echter de meeste groeperingen verdreven door IS. Raqqa was de 'de facto' hoofdstad van het kalifaat van IS. Het was het begin van een gevaarlijk dubbelspel voor Khaled.

Soldaten van IS terroriseerden de bevolking met onthoofdingen, kruisigingen en foltering. "Voor de belachelijkste redenen werden burgers in de gevangenis gesmeten en vermoord", zegt Khaled. "Als je zei: 'Oh, Mohammed', werd je vermoord omwille van heiligschennis, wanneer je foto's nam of je telefoon gebruikte, werd je gestraft, roken? Dat betekende de gevangenis is. Zijzelf deden alles. Doden, verkrachten, stelen".

Ter illustratie: foltermateriaal van de rebellengroep Jaish al-Islam in Douma in Syrië.
AFP Ter illustratie: foltermateriaal van de rebellengroep Jaish al-Islam in Douma in Syrië.

"Ze beschuldigden een vrouw zonder bewijzen valselijk van overspel en stenigden haar vervolgens dood terwijl haar eigen kinderen toekeken. Ikzelf dood niet eens een kip voor de ogen van mijn broers en zussen".

Op een dag werd Khaled een job aangeboden als hoofd van veiligheid bij IS. Hij wist dat hij niet kon weigeren of hij zou het bekopen met zijn leven. Hij nam de "job" aan, maar wel met de toestemming van Abu al-Abbas, een hooggeplaatste man bij het Nusra-Front. Khaled werd dubbelagent. 

"Ik toonde IS een vriendelijk gezicht, maar eigenlijk kidnapte en verhoorde ik hun leden om ze vervolgens te vermoorden. Mijn eerste slachtoffer was een Syriër, de leider van een opleidingskamp van IS".

Het Nusra-Front had een fusie met IS in 2013 afgewezen en was bondgenoot van rivaliserende facties. 

Terwijl hij informatie doorspeelde aan het Nusra-Front had hij natuurlijk ook een opdracht bij IS. Voor IS doodde hij 16 mensen in hun huis. Volgens Khaled waren het allemaal verraders van Ahrar al-Sham en de gematigde rebellen van het Vrije Syrische Leger. Ze hadden hun religie de rug toegekeerd toen ze geld roken. 

Een van zijn slachtoffers was een Korangeleerde. "Ik klopte aan en toen hij opendeed, richtte ik meteen mijn pistool op zijn hoofd. Het eerste wat hij zei was: 'Wat wil je, geld, ik geef je al mijn geld'. Ik sloot zijn vrouw op in een kamer en zei dat ik geen geld wou. 'Als je mijn vrouw wil, je kan ze hebben, voor mijn ogen, maar schiet me niet dood'. Wat hij zei moedigde me aan om hem te vermoorden".

Wanneer het hem te heet onder de voeten werd bij IS, die genadeloos hun eigen strijders dumpten wanneer ze vers bloed hadden gevonden, vluchtte Khaled naar Turkije. 

Soldaat van de Syrische Democratische Strijdkrachten met een vlag van IS in Raqqa.
Photo News Soldaat van de Syrische Democratische Strijdkrachten met een vlag van IS in Raqqa.

"Wanneer ik in de spiegel kijk, zie ik een prins"

Of hij soms schrik heeft terecht te staan of spijt heeft van zijn daden? "Het enige wat in me omging was vluchten en overleven".

"Wat ik gedaan heb is geen misdaad. Het was zelfverdediging. Ik heb meer dan 100 mensen gedood in de strijd tegen het regime en IS en ik heb er geen spijt van... want God weet dat ik geen onschuldige slachtoffers heb gemaakt".

"Wanneer ik in de spiegel kijk, zie ik een prins. En ik slaap goed. Want iedereen die ik moest doden, verdiende het te sterven".




25 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Eida Lam

    Mohammed, tja, dan zijn er wel heel veel slechte moslims nietwaar ?

  • Désiré Van Nieuwenhuyzen

    Dit zet de waanzin van de oorlog in Syrië nog maar eens dik in de verf. Onbegrijpelijk.

  • Christine Laevers

    Mohamed Kabbal : Assad maakt op mij geen enkele indruk. Hij is er nog altijd. So what.? Op een berg lijken, miljoenen vluchtelingen en een kapot gebombardeerde infrastructuur. De kunst van het regeren gaat wel IETS verder dan de psychopaat uit te hangen. Hij krijgt van mij nul op tien.

  • Mohamed Kabbal

    Iemand die anderen dood om welk reden ook is slecht en kan je nooit maar nooit goedmaken. Het slachtoffer was een zoon-vader-broer-vriend-schoenbroer of gewoon een toffe gast die droomt een droom had. Niemand heeft het recht die te vermoorden.

  • Gino Denil

    Als je zelf voor God speelt om te beslissen wie verdient om te leven of te sterven dan kan je natuurlijk gewetenloos moorden. Die korangeleerde was waarschijnlijk ook maar een opportunist die probeerde te overleven in die situatie.