Kritiek op top: "Het bloed aan Kims handen kleeft nu ook aan die van Trump"

Grace Jo met haar moeder.
Twitter Grace Jo met haar moeder.
Sinds haar zevende kon Grace Jo met haar moeder drie keer ontsnappen uit Noord-Korea. Ze betreurt het dat er op de top in Singapore niet gepraat werd over mensenrechten. Ook enkele Koreaspecialisten hebben al openlijk hun twijfels over de ondertekende overeenkomst geuit. Professor Remco Breuker tweette: "Het bloed aan Kims handen kleeft nu ook aan die van Trump". Trump zei op een persconferentie dat het heikele onderwerp wel degelijk aan bod is gekomen in de gesprekken.

Grace Jo woont inmiddels in de VS als politiek vluchteling. Ze verwacht niet dat er voor de gewone Noord-Koreaan veel goeds zal komen uit de topontmoeting tussen Trump en Kim Jong-un. Ze heeft het over een bewuste "strategie" van Kim. Korea-expert Remco Breuker schuwt op Twitter intussen de kritische taal niet.

Eerst het verhaal van Grace Jo. Eind jaren negentig was het meisje zwaar ondervoed. Ze leefde met haar familie op het Noord-Koreaanse platteland, waar er nauwelijks eten was. Haar ene broertje stierf aan ondervoeding, het andere kon nog amper stappen. Toen haar vader rijst ging kopen in China, werd hij aangehouden en gefolterd. HIj bekocht het met zijn leven. Jo's moeder zag nog enkel heil in een ontsnapping.

Op haar zevende trok Grace Jo samen met haar moeder en haar tienjarige zusje Jinhye drie dagen lang te voet op onverharde wegen door de bergen om uiteindelijk via de Tumenrivier China te bereiken. Daar vernamen ze dat ook Jo's broertje van vijf, dat te zwak was om mee te reizen met hen, intussentijd overleden was in Noord-Korea. 

De moeder en haar dochters doken onder in China, maar werden gevat, gevangengezet en gedeporteerd. In Noord-Korea moest de moeder naar een werkkamp en kwamen de zusjes terecht in een weeshuis, waar ook zij moesten werken. Acht maanden later konden de meisjes ontsnappen en werden ze verenigd met hun moeder, die intussen was vrijgelaten. 

In 2002 slaagde het trio er een tweede keer in China te bereiken. De moeder kocht bewakers om, maar twee jaar later werden Grace Jo en haar familie toch opnieuw betrapt en teruggestuurd. "We dachten dat we zouden sterven in de cel", zegt Grace Jo daarover. "We hadden geen hoop meer."

Grace Jo met haar moeder en zus in China in 2004.
rv Grace Jo met haar moeder en zus in China in 2004.

In China had de familie contact gehad met een Amerikaans-Koreaanse pastoor die zich bekommerde om Noord-Koreaanse overlopers. Het was die man die de moeder en haar dochters in 2006 vrij kon kopen, met zo'n 10.000 dollar aan smeergeld voor de geheime politie.

Het gezin kon nog een derde maal wegvluchten naar China. In 2008 zorgde de United Nations High Commission for Refugees (UNHCR) er dan uiteindelijk voor dat ze in de VS erkend werden als politieke vluchtelingen.

Tien jaar later studeert Grace Jo in Maryland. Ze heeft een belangrijke functie bij de organisatie North Korean Refugees in the United States (NKinUSA), gesticht door haar zus. Ze had nooit verwacht de historische handdruk van Kim Jong-un met Donald Trump mee te maken. Maar Jo is sceptisch over de topontmoeting. "Als Kim geld wil, moet hij van de sancties af. Alleen dan komt er geld naar Noord-Korea en kan hij zijn regime in stand houden."

Ook uit de hoek van experts komt er kritiek op de top in Singapore. Velen zien de hele ontmoeting als een overwinning voor dictator Kim Jong-un. Koreaspecialist Remco Breuker van de Universiteit Leiden tweette in niet mis te verstane woorden: "De overeenkomst is volledig leeg. Alle punten zijn al eens in eerdere overeenkomsten genoemd en hete lucht gebleken." De professor vindt het resultaat een maat voor niks: "WTF is er mis met jullie dat je een overeenkomst met iemand in wiens namen vrouwen gedwongen worden geaborteerd, gezinnen in vernietigingskampen verdwijnen, en vrijheid is afgeschaft, toejuichen?" Breuker vindt onomwonden dat er nu "ook bloed kleeft aan Trumps handen".

Reactie Trump: "Gevangenen grote winnaars"

Op een persconferentie na de meeting met Kim Jong-un in Singapore zei Trump dat mensenrechten "relatief kort" aan bod zijn gekomen, met het oog op het nucleaire thema. Trump is ervan overtuigd dat Kim bereid is om de situatie in zijn thuisland te verbeteren.

Naar een schatting van de Amerikaanse regering zitten nu tussen 80.000 tot 120.000 mensen vast in soms heel erge omstandigheden in werkkampen. Trump kreeg de vraag of hij de gevangenen in wat de journalist omschreef als Noord-Koreaanse goelags, heeft verraden door in te stemmen met de ontmoeting met Kim. De president zei dat hij die mensen net heeft geholpen. "Ik denk dat zij een van de grote winnaars zijn vandaag", klonk het. "Op een zeker moment geloof ik dat hij (Kim Jong-un, nvdr.) daar iets aan zal doen."

Otto Warmbier

Een andere journalist in de zaal vroeg de president ook naar de jonge Amerikaan Otto Warmbier, de student die in Noord-Korea was gearresteerd en korte tijd na zijn thuiskomst overleed. Trump zei dat de student "niet voor niets is gestorven" en dat zijn verhaal eigenlijk bijgedragen heeft tot de gesprekken tot Trump en Kim. De president noemde de ouders van de student ook "vrienden" van hem.




50 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • william Masson

    Tuurlijk dat er commentaar komt , als je weet dat onze socialisten Clinton nota bene steunden weet je genoeg, ze zijn allemaal in het zelfde bedje ziek.

  • Joël Bornbergen

    Wat de reden er ook achter is... Het is beter zo dan dat er miljoenen mensen moeten sterven. Wie weet zal het ginder echt wel beteren :) Optimistisch zijn, je kan zagen en klagen op alles, maar ik probeer er toch het positieve van in te zien.

  • Maurice Keukelaers

    Ik heb zeer goed geluisterd naar de kritiek van de Nederlandse hoogleraar en Koreaspecialist. Ik twijfel niet aan zijn deskundige kennis van al wat er verkeerd gaat in Noord Korea. Maar van onderhandelen heeft de man duidelijk geen kaas gegeten. Na 70 jaar extreme vijandigheid is de eerste vereiste aan tafel te zitten en terug vertrouwen te krijgen. Pas dan kan het echte werk beginnen.

  • Jan Boden

    Clinton had daar nooit gestaan, die was al lang met bommen aan het smijten.

  • Dan Midden

    Trump heeft het embargo laten toepassen door China en bijgevolg as het rap over en uit met N Korea. De bevolking zal hierdoor nog meer honger lijden op korte termijn, doch over 5j zullen ze dankbaar zijn.