Justine (28) vertelt over dag dat ze levenloos dochtertje na 16 weken op de wereld zette: “We hielden haar vast, huilden en lachten”

Instagram
Een Australische vrouw heeft op haar blog het hartverscheurende verhaal gedaan van hoe ze haar baby van 16 weken verloor. Justine Zampogna (28) en haar man Ty hadden te horen gekregen dat de hersenen van het meisje zich niet ontwikkelden en dat ze bij de geboorte hooguit een paar uur zou leven. Daarop namen ze de zware beslissing om de zwangerschap af te breken.

“Even mooi als hartverscheurend” noemt Justine de bevalling op Instagram. Ze verklaart ook waarom ze haar verhaal doet: in de hoop dat andere vrouwen haar voorbeeld zullen volgen en geen moeder meer het gevoel zou hebben helemaal alleen te zijn met het verlies van een baby. “Mijn verhaal is realistisch en rauw en het kan erg confronterend zijn voor sommigen van jullie. Maar toen ik voor de beslissing stond om mijn zwangerschap te beëindigen, vond ik nergens verhalen van moeders die hetzelfde hadden meegemaakt. En daar had ik op dat moment echt nood aan.”

Slaapkamer

Op haar blog vertelt ze hoe ze vier maanden geleden de noodlottige dag van de bevalling beleefde. “Ik werd wakker op 27 augustus en begon aan mijn dag zoals op elke andere dag. Chase (haar zoontje van 2, red.) kwam met een brede lach onze slaapkamer in gelopen en dook in ons bed voor knuffels. Ik hield hem een klein beetje steviger vast dan anders en er liepen tranen over mijn gezicht. Hij vroeg me of alles in orde was. En zei dat het een prachtige dag was. En hij had gelijk. We zouden onze kleine engel ontmoeten vandaag en alles kunnen afsluiten. Iets wat we echt nodig hadden.”


Het brak haar hart dat ze later die dag zonder haar baby naar huis zou moeten, maar haar man deed er alles aan om haar te troosten. Nadat ze haar zus verzekerd had dat ze op tijd terug zouden zijn om Chase in bed te stoppen, vertrok ze met Ty en haar moeder naar het ziekenhuis.

Daar kreeg ze te horen dat ze naar de afdeling moest gaan ‘waar vrouwen ingeleid worden om hun zwangerschap af te breken’. “Wow, dat was heel wat om te verwerken”, schrijft ze op haar blog. “Ik werd plots overspoeld door angstgevoelens. Daarop vroeg ik mijn moeder en Ty om me een paar minuutjes te geven en ging ik weer naar buiten. Daar ademde ik een paar keer diep in en uit. Vervolgens wandelde ik weer naar binnen en zei ik: ‘Ik ben er klaar voor.’”

Mooi

Op de bewuste afdeling werd ze opgewacht door een verpleegster, een psycholoog en een pastoraal team. “De ondersteuning die ik kreeg was fenomenaal”, vertelt ze. “De verpleegster legde me de procedure uit, maar ik luisterde eigenlijk amper. Het deed het allemaal zo griezelig lijken, terwijl ik eigenlijk wilde dat het mooi zou zijn. Het zou 6 tot 48 uur kunnen duren, klonk het.” (lees hieronder verder)

Oookay all of these incredible Europe photos that are filling up my IG feed are giving me major FOMO😂 ... so here's a photo from our very first family holiday to Greece. ft 5 month old Chase in my most favourite place in the world 🙈 #santorini - Seriously I can't get enough of this place - I have almost gone every second year since I turned 18... I just feel so at home in Greece... I mean the culture, the people, the food 🙌🏻🇬🇷 where's your fav place to visit in the world? Xxx

560 Likes, 27 Comments - Justine Zampogna ✨ (@justinezampogna) on Instagram: "Oookay all of these incredible Europe photos that are filling up my IG feed are giving me major..."

Justine besloot de geboorte van haar dochter op dezelfde manier te beleven als de geboorte van haar zoon Chase. “Ik geloof dat bevallen een spirituele ervaring is en ik vond dat we ook deze keer recht hadden op ons eigen waardevolle ‘geboorteverhaal’”, schrijft ze.

“Vanaf het moment dat ze me inleidden, trok ik me terug in mijn ‘geboortebubbel’. Ik luisterde naar mooie muziek, liet mijn tranen de vrije loop en bleef rustig en open. Dat kon ik omdat ik twee dagen eerder al afscheid van Gigi had genomen, op het moment dat ik de medicatie nam die haar placenta zou uitschakelen. Mijn tranen waren er dus geen van afscheid nemen, maar wel van aanvaarding dat ze gestorven was en ze nu voor altijd als een engeltje bij ons zou zijn.” 

Engel

Drie uur later brak haar water. “Ik wist dat het nog maar enkele minuten zou duren eer ik onze kleine engel op de wereld zou zetten”, klinkt het. “Ty vroeg of alles in orde was, kuste me en hield me vast. Hij nam mijn gezicht in zijn handen, keek me in de ogen en zei dat hij ontzettend trots op me was.” (lees hieronder verder)

You gave us a forever, within your numbered days✨ We Love You Always & Forever Our Precious Gigi Rose 👼🌹 #Anencephalyawareness #OurLittleGigi #soblessed #angelbabygigi #angelbabygirl #birthbecomesher #captureyourgrief

2,811 Likes, 444 Comments - Justine Zampogna ✨ (@justinezampogna) on Instagram: "You gave us a forever, within your numbered days✨ We Love You Always & Forever Our Precious Gigi..."

De vroedvrouw snelde de kamer in en kon het volgens Justine amper geloven dat het al zo ver was. “Ze vroeg me om te persen en ons dochtertje kwam er in één keer uit. Ty vroeg of hij de navelstreng mocht doorknippen en mijn hart ontplofte bijna van liefde toen ik hem dat hoorde zeggen. Vervolgens hielden we haar vast, huilden we en lachten we.”

Omdat het ziekenhuis Justine nog 6 uur wilden monitoren, kreeg het koppel de tijd om met Gigi samen te zijn. “Dat was erg bijzonder en deed me goed”, schrijft Justine. “Daarna liep ik hand in hand met mijn man het ziekenhuis weer uit. Zonder haar en als compleet andere mensen. Dankbaar voor alles wat haar kleine ziel ons geleerd had. Ze was een prachtig geschenk. Ik voel me gezegend dat ik haar gekend heb. En nog meer omdat ze mij als mama had uitgekozen.”

Sterren

Justine was net op tijd thuis om Chase in bed te stoppen, net zoals ze beloofd had. “Ik vertelde hem die avond een extra bijzonder verhaal”, besluit ze. “Over hoe zijn babyzusje nu veilig bij de sterren was en hoeveel geluk we hadden dat we nu onze eigen kleine engel hadden die voor altijd over ons zou waken.”




13 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Magali Di lena

    Ik heb ook hetzelfde meegemaakt ... je sterft eerst een beetje zelf mee om dan stap voor stap terug herboren te worden ... Luna is altijd bij mij en zal altijd waken over mij ...

  • Katrien Luytens - Anthoon

    Wij hebben dit ook meegemaakt, 30 weken van de zwangerschap de zwangerschap moeten afbreken omwille van bouwsteentjes dat ons zoontje niet aanmaakte. Hij had nooit kunnen praten, lopen,... Wij konden onze lieve schat dit niet aandoen, onze wereld stortte in!

  • Cathy Verbraeken

    Ik voel met haar mee want heb ook net hetzelfde meegemaakt en in AZ Jette werd er ook heel menselijk en vriendelijk met me omgegaan. Ik heb de volgende dag mijn klein meisje mogen vasthouden vooraleer het voor genetica moest verdwijnen. Het was mijn eerste kindje en zal ze nooit vergeten. Vaarwel mijn sterreke.

  • Dorine Verhaert

    Knap verhaal neergeschreven... jammer genoeg net hetzelfde meegemaakt. En dus heel herkenbaar beschreven...

  • Lien Proost

    In september op dezelfde manoer ons dochtertje verloren. Ik herken alles wat ze erover verteld. Veel sterkte mama, papa en broertje x