Jason verloor 150 kilo nadat dokter hem voor de keuze stelde: "Afvallen of sterven"

Jason Templeman nu (links) en voor hij drastisch begon af te vallen (rechts).
Facebook/rv Jason Templeman nu (links) en voor hij drastisch begon af te vallen (rechts).
Nadat een strenge Russische cardioloog hem een ultimatum stelde, lukte het de Australiër Jason Templeman éindelijk om af te vallen. De man die jarenlang 150 dollar per week aan chocolade besteedde en op zijn zwaarste punt 225 kilo woog, wist net op tijd de knop om te draaien.

Nog maar anderhalf jaar geleden was Jason Templeman zich dood aan het eten. De man uit Queensland, Australië, woog maar liefst 225 kilo en had de wil om te leven opgegeven. Elke avond was hij bang dat hij de volgende ochtend niet meer wakker zou worden. Hij had zelfs al een brief aan zijn ouders geschreven, waarin hij zei dat hij klaar was geweest voor het afscheid, dat ze niet hoefden te treuren om hem.

Depressie

Als kind had Jason een normaal gewicht. Hij hield van fietsen, rugby en van het eten dat z’n moeder klaarmaakte. “We hadden gewone maaltijden met groente, aardappels en een stukje vlees. Er waren nog niet zoveel fastfoodketens en een bezoekje aan McDonalds was een traktatie.” Pas in zijn late tienerjaren verloor Jason de controle over zijn gewicht. “Ik werkte bij een bakker. Af en toe snacken van de overgebleven taartjes en cakes hoorde er gewoon bij. Ik begon ook meer te drinken, cola, rum en bier. Ik had niet door dat ik steeds zwaarder werd. Toen zijn grootouders plots stierven, zakte Jason weg in een depressie. “Ik was daar totaal niet klaar voor en begon te troosteten. Eten met veel suiker erin gaf me de pep die ik nodig had. Ik spendeerde 150 dollar per week aan chocolade en leefde verder op maaltijden van KFC en McDonalds.”

Op z’n 25ste woog Jason al 150 kilo. Z’n vrienden begonnen hem ‘Triple J’ te noemen, de bijnaam Big Jason had al afgedaan. “Ik deed alsof het me niets deed, dat ik altijd gelukkig was en maakte veel grapjes. Maar van binnen voelde ik me slecht. Ik haatte hoe mensen naar me keken, hoe vreemdelingen naar me staarden. Ik voelde me buitengesloten, werd niet uitgenodigd voor feestjes en trouwerijen. Op een keer gingen al m’n vrienden met meisjes barbecueën op het strand. Ik wilde ook graag mee, maar een vriend zei dat het “waarschijnlijk niets voor mij was, zo op dat strand…”

Jason zette altijd een vrolijk gezicht op, maar voelde zich vanbinnen helemaal niet goed. "Ik deed alsof m'n gewicht me niets deed, dat ik altijd gelukkig was en maakte veel grapjes. Maar van binnen voelde ik me slecht. Ik haatte hoe mensen naar me keken, hoe vreemdelingen naar me staarden. Ik voelde me buitengesloten."
Facebook/rv Jason zette altijd een vrolijk gezicht op, maar voelde zich vanbinnen helemaal niet goed. "Ik deed alsof m'n gewicht me niets deed, dat ik altijd gelukkig was en maakte veel grapjes. Maar van binnen voelde ik me slecht. Ik haatte hoe mensen naar me keken, hoe vreemdelingen naar me staarden. Ik voelde me buitengesloten."

Op zijn dertigste verloor Jason zijn baan als bakker. “Door mijn gewicht kreeg ik problemen met m’n enkels, knieën, benen en rug. Ik kon niet goed ademen, zweette overmatig. Het was vreselijk om geen doel meer in m’n leven te hebben. Het ging niet goed met me, ik was op een donkere plek. De rush van de sugerhigh nam tijdelijk de pijn weg, maar daarna kwam alle miserie weer extra hard terug en daardoor moest ik weer eten. Het was een vicieuze cirkel.” Jason zag de dood als enige uitweg.

Zware hartaanval

En het scheelde maar een haartje, of Jason was inderdaad gestorven, toen hij een zware hartaanval kreeg die veroorzaakt werd door niet gediagnosticeerde en dus onbehandelde diabetes type twee. De cardioloog in het ziekenhuis gaf hem een harde keuze: ofwel verander je je levensstijl, ofwel sterf je.

Op het moment van die keuze was Jason 38. “Al zes maanden voor ik die hartaanval kreeg, wist ik dat er iets mis was, maar ik weigerde om naar de dokter te gaan”, herinnert Jason zich. De man schaamde zich voor wie hij geworden was. “Die arts in het ziekenhuis zei dat hij keihard moest zijn. “Je bent te dik en je bent jezelf aan het doden. We weten niet eens of we iets kunnen doen om je te helpen met medicijnen. Je moet jezelf helpen of je zal sterven.” Dat waren de woorden van de Russische cardioloog.

Dagelijks maakt Jason nu een lange wandeling.
Facebook/rv Dagelijks maakt Jason nu een lange wandeling.

Maagverkleining

Ze werkten. Op suggestie van de cardioloog onderging de man een maagverkleining. De eerste ontmoeting met de chirurg stond in november 2016 gepland. “Hij vertelde me dat die maagverkleining niet de oplossing was. Het is het gereedschap waarmee je jezelf beter kan maken. Het maagbandje kan opgerekt worden als je te snel of te veel eet. Ook kan je nog steeds dikmakers als ijsjes en chocolade blijven eten. Het gaat allemaal om je eigen keuze.”

De operatie zou in mei vorig jaar plaatsvinden, maar eerst moest Jason op eigen kracht nog gewicht verliezen. In januari van dat jaar, op zijn 39ste verjaardag, ruimde hij al zijn kasten uit en begon hij aan een streng nieuw dieet. “Ontgiften van suiker was het ergste dat ik ooit gedaan heb. Dat waren de zes ergste weken van mijn leven. Ik was humeurig, zweette constant, voelde me duizelig. Ik kon ook niet slapen. Toch zette hij door en begon hij meer te bewegen: elke dag liep hij naar het einde van de straat en terug tot hij op een gegeven moment drie kilometer kon wandelen. Intussen schakelde hij ook een psycholoog in. “Zij hielp me om door een hoop verdriet en pijn heen te gaan. Ik had nooit goed gerouwd over het plotse verlies van mijn grootouders, die veel voor me betekend hebben. Ze leerde me ook dat ik mijn gewicht niet nodig had om me voor het leven te beschermen. Voedsel was niet troostgevend. Troost en comfort moesten vanuit mezelf komen.”

In mei 2017 woog Jason 174,5 kilo en kon hij de operatie ondergaan. “Mijn dokter zei dat ik er alleen maar uit zou halen wat ik er zélf in zou stoppen. Ik nam me voor dat nu ik toch bezig was met al de pijn die het verwerken van m’n verleden me opleverde en de pijn die op de operatie zou volgen, dat ik mezelf zou toeleggen op een nieuw leven”, herinnert Jason zich.

Jason is nu veel gelukkiger dan voorheen. "Overgewicht doodt zoveel mensen. Ik wil hen inspireren dat ze kunnen veranderen, hoe zwaar ze ook zijn. Ik ben hier om te zeggen dat er licht is aan het einde van de tunnel.”
Facebook/rv Jason is nu veel gelukkiger dan voorheen. "Overgewicht doodt zoveel mensen. Ik wil hen inspireren dat ze kunnen veranderen, hoe zwaar ze ook zijn. Ik ben hier om te zeggen dat er licht is aan het einde van de tunnel.”

Meer zelfvertrouwen

Na de operatie moest hij eerst wekenlang overleven op vloeistoffen, daarna mocht hij alleen maar zacht voedsel eten. Langzaam leerde Jason zichzelf een nieuw, gezonder eetpatroon aan. “Ik had geen groenten meer gegeten sinds ik een kind was. Nu vind ik ze superlekker”, zegt hij. Ook nam hij zijn dagelijkse wandeling weer op: elke ochtend loopt Jason zo’n 12 tot 14 kilometer. Vorig jaar raakte hij op die manier honderd kilo kwijt. “Elke dag kijk ik in de spiegel en vraag ik mezelf wat ik vandaag wil doen om mezelf trots te maken”, zegt Jason, die dit jaar assistent jeugdcoach werd van de plaatselijke rugbyclub, een droom die uitkwam voor het rugbygekke jongetje dat hij ooit was. Ook is hij lid geworden van een fietsclub. “Ik heb meer zelfvertrouwen en doe veel meer met m’n leven. Maar zonder die obese man, zou ik niet de man zijn die ik vandaag ben. De lessen die ik geleerd heb, zullen me altijd bijblijven. Mijn verleden helpt me om te gaan met wie ik vandaag ben.”

Jason wacht nu op een operatie waarmee hij zijn overtollige huid kan laten weghalen. Hij besloot zijn verhaal te delen omdat hij weet dat er andere mensen in dezelfde situatie zitten. “Overgewicht doodt zoveel mensen. Ik wil hen inspireren dat ze kunnen veranderen, hoe zwaar ze ook zijn. Ik ben hier om te zeggen dat er licht is aan het einde van de tunnel.”

Jason na en voor zijn grote afvalrace.
Facebook/rv Jason na en voor zijn grote afvalrace.



Reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels