Zwart in Israël: raszuiverheid en de joodse staat

Terwijl de Verenigde Naties zich verontwaardigd buigen over het racistisch gehalte in het volksfeest van Sinterklaas, lijkt de wereld weg te kijken van het noodlot van de zwarte medemens, die in Israël niet bepaald welkom is. Dat is zacht uitgedrukt als je bovenstaande documentaire bekijkt. De documentaire werd door The New York Times besteld maar niet op het online forum van de krant geplaatst. Uit de documentaire lijkt het dat raszuiverheid in de joodse staat alles behalve folklore is.

De videoreportage wordt sinds enkele dagen volop gedeeld op Facebook, met commentaren in de zin van "history repeats itself"

"Armoede en uitbuiting"
"Sinds 2006 zijn ongeveer 60.000 Afrikaanse vluchtelingen aangekomen in Israël. Ze zijn op de vlucht voor armoede, etnische zuiveringen en genocide. Naarmate vluchtelingenkampen in Afrika vollopen en Europa zijn poorten sluit voor asielzoekers, werd Israël voor hen de tweede beste optie. Het land staat niet alleen bekend als een ontwikkelde democratie, het is ook over land bereikbaar en heeft dus alles om een veilig heenkomen te vormen voor deze mensen. Maar Israël weigert hen uitkeringen en ontkent hen het recht legaal te werken om in hun levensonderhoud te voorzien. Ze krijgen te maken met armoede en uitbuiting", klinkt het in de inleiding.

Wat volgt, is een opmerkelijk beeld van hoe Israëliërs openlijk stellen trots te zijn op hun racistische ingesteldheid, hoe de adjunct-minister van Binnenandse Zaken de uitwijzing van "de infiltreerders" belooft, hoe een parlementslid uitlegt dat Israël zijn joodse identiteit dreigt te verliezen indien nog meer niet-joodse vreemdelingen in het land worden toegelaten en die deelneemt aan optochten tegen de vluchtelingen die niet zelden uitmonden in geweldplegingen tegen Afrikanen. Andere beleidslui roepen op tot het bouwen van gevangenenkampen voor vluchtelingen, staatsrabbijnen verbieden joden appartementen ter verhuren aan niet-joden.

Volgens de documentairemakers vormen de Afrikanen nochtans geen bedreiging voor de veiligheid in Israël. "De meesten willen niets liever dan bijdragen aan de welvaart in het land", zo klinkt het.

Hek op grens
"Premier Netanyahu waarschuwde eerder dat indien de bevolking van Israël voor meer dan dertig procent uit Arabieren zou bestaan, Israël een binationale staat zou worden en dus zijn joodse karakter zou verliezen. Hij maakt zich sterk dat de bouw van een hek op de grens in de Sinaiwoestijn het probleem van de infiltreerders zal oplossen en het dan tijd is voor de tweede fase: het uitwijzen van de infiltreerders".

"Zonder proces opgesloten"
"Door de aangepaste anti-infiltratiewet, die er oorspronkelijk op was gericht Palestijnen te verhinderen naar hun eigendommen terug te keren, kunnen niet-joodse immigranten aangehouden worden en zonder proces drie jaar of langer opgesloten worden alvorens ze worden gedeporteerd. Daartoe werd in de Negevwoestijn de grootste gevangenis in de geïndustrialiseerde wereld gebouwd".

 
"Door de aangepaste anti-infiltratiewet, die er oorspronkelijk op was gericht Palestijnen te verhinderen naar hun eigendommen terug te keren, kunnen niet-joodse immigranten aangehouden worden en zonder proces drie jaar of langer opgesloten worden alvorens ze worden gedeporteerd"
Documentairemaker Max Blumenthal

Max Blumenthal, een van de makers van de documentaire, verklaart hoe The New York Times hem vroeg een documentaire over extremisme in Israël te maken maar besloot die niet te gebruiken.

"Ze vroegen me een bijdrage te leveren aan hun nieuwe sectie op hun website die korte videodocumentaires aanbiedt. Ik sta bekend voor mijn documentaires over de rechterzijde in de VS en extremisme in Israël. Toen mijn video niet op tijd af was, lieten ze me weten dat ze snel materiaal wilden zien. Dus zond ik hen een video die ik maakte met mijn collega David Sheen, een Israëlische journalist die de zaak van niet-joodse Afrikanen in Israël op de voet volgt".

Pogroms
"We hebben toen schokkende beelden van pogroms tegen Afrikaanse gemeenschappen in Tel Aviv gemonteerd met interviews met mensenrechtenactivisten. Ik vond het een goedgemaakte documentaire over een situatie waar weinig Amerikanen vertrouwd mee zijn. We voegden ook een analyse toe en schaafden de documentaire naar hun stijl bij. Maar onze documentaire werd zonder verklaring afgewezen. Ik stuurde ze ook naar andere grote nieuwssites en die hebben zelfs niet gereageerd, hoewel ze in het verleden vaak artikels van mijn hand hebben geplaatst".

 
Ik vond het een goedgemaakte documentaire over een situatie waar weinig Amerikanen vertrouwd mee zijn. We voegden ook een analyse toe en schaafden de documentaire naar hun stijl bij. Maar onze documentaire werd zonder verklaring afgewezen
Documentairemaker Max Blumenthal