"Zonder aarzeling hakte hij mijn hand af. Geen woordenboek kan die pijn beschrijven"

IS-strijders houden in juni vorig jaar een overwinnings optocht in een op de Iraakse troepen buitgemaakt voertuig.
AFP IS-strijders houden in juni vorig jaar een overwinnings optocht in een op de Iraakse troepen buitgemaakt voertuig.
In juni vorig jaar veroverden IS-militanten Mosoel, de tweede grootste stad van Irak. Inwoners van de stad beschrijven in The Guardian hun ervaringen onder het bewind van IS. Die lopen sterk uiteen. "Ondanks al hun brutaliteiten is IS eerlijker dan de sjiitische regering", klinkt het bij de één. "Ik smeekte om genade. De man aarzelde niet en hakte mijn linkerhand bij de pols af", getuigt een andere.

Shaima Yousif (33) is een weduwe en moeder van vier kinderen. Haar hand werd afgehakt omdat ze een ring had gestolen. Dit is haar verhaal.

"Ik had niet de vrijheid om mijn levensloop zelf te bepalen. Ik kom uit een middenklassegezin en groeide op in één van de oudste en armste wijken van Mosoel. Mijn vader had daar een kruidenierswinkel. Hij vond dat mijn broer Yasser naar school moest, maar school vond hij maar niets voor mij en mijn twee zussen. 'Dat is verspilling van tijd en geld', zei hij. Ik mocht amper de lagere school afmaken, zo ongeduldig was mijn vader om me mijn moeder te laten helpen met het huishoudelijk werk".

"Een familielid die toen in een garage werkte in Mosoel kwam mijn hand vragen. Het moment dat ik hem zag, voelde ik dat ik niet zou kunnen leven met die man. Hij leek op mijn vader, hij was tien jaar ouder dan ik. Hij leek me ruw, streng en ongeleerd. Simpel gezegd, was hij niet de man van mijn dromen. Ik zei tegen vader: 'Sorry, maar ik heb niet zo'n haast om te trouwen'. Mijn vader antwoordde: 'Ik heb wel haast, je bent nu 18. Ik heb liever dat je trouwt met een man die ik ken en een goed inkomen heeft'".

"Vorig jaar, in juni, nam IS de stad over. Ik gaf Kareem, mijn man, de raad zijn baan op te zeggen zodat we samen zouden kunnen vluchten naar Turkije. Ik had hem bijna overtuigd, maar toen hoorde hij dat zou gedood worden indien hij weigerde IS te helpen bij het herstellen van de voertuigen die het Iraakse leger had achtergelaten".

"Ik zal de dag nooit vergeten dat mijn echtgenoot 's morgens vroeg vertrok naar een afgelegen militair kamp in de voorsteden van Mosoel om er militair materieel van IS te gaan herstellen. Hij werd gedood tijdens een luchtaanval".

"Mannen van IS bleven maar toestromen in het huis van mijn schoonouders tijdens de begrafenis. Ze kwamen met een pickup vol eten voor ons en de rouwenden. Ze gaven ook 300 dollar cash geld voor onze kinderen en beloofden dat ze 100 dollar per maand zouden opsturen, het pensioen van mijn man".

Lees verder onder de foto

Ik gaf Kareem, mijn man, de raad zijn baan op te zeggen zodat we samen zouden kunnen vluchten naar Turkije. Ik had hem bijna overtuigd, maar toen hoorde hij dat hij zou gedood worden indien hij weigerde IS te helpen bij het herstellen van de voertuigen die het Iraakse leger had achtergelaten

Shaima Yousif
Demonstranten betuigen hun steun aan Islamitische Staat vlak na de inname van de stad Mosoel door IS in juni 2014.
AP Demonstranten betuigen hun steun aan Islamitische Staat vlak na de inname van de stad Mosoel door IS in juni 2014.

"Maar ik kwam niet rond. Ik verkocht de armbanden van mijn dochters bij de juwelier. Maar de volgende dag keerde ik terug, deed een ring om mijn vinger en stapte naar buiten. Ik hoopte dat de juwelier me niet zou herkennen, met allemaal gesluierde vrouwen rondom mij. Ik stapte naar buiten maar de eigenaar hield me tegen. Een vrouw van de IS-veiligheidsdiensten nam me mee naar hun kantoor".

"'Heb je die ring gestolen?', vroegen ze. Huilend zei ik dat ik de weduwe was van een IS-martelaar en dat ik vier kinderen had. Ik had het geld nodig om mijn kinderen te eten te geven en de huur te  betalen. 'Vergeef me', smeekte ik".

"Ik werd ondervraagd door twee rechters. Twee dagen na het laatste verhoor, brachten drie IS-vrouwen me naar een kamer. Daar stond een oude man. 'Bind haar vast op de tafel', zei hij".

"Ik werd strak vastgebonden en een andere man kwam binnen met een zwaard in zijn hand. Toen ik hem zag, begon ik te roepen: 'Genade, wees genadig'. Ik schreeuwde en smeekte me met rust te laten. Die man zag er heel vastberaden uit. Ik wilde vluchten, maar ik kon niet. Ik kon die hele situatie niet geloven, ik dacht dat het een nachtmerrie was. De man aarzelde niet en hakte mijn linkerhand bij de pols af. De hele wereld werd zwart voor mijn ogen, mijn benen waren verlamd. Alle woorden in het woordenboek van de mensheid kunnen de pijn en het gevoel op dat moment niet omschrijven. Ik viel meteen flauw".

"Mijn oudste dochter bleef maar huilen telkens haar ogen de mijne kruisten in het ziekenhuis. Ik werd er ontslagen en mocht naar huis. Ik probeerde verschillende keren zelfmoord te plegen, maar het beeld van mijn kleine kinderen weerhield me daar telkens van. Nu leef ik voor hen en ik heb gezworen dat ik ervoor zal zorgen dat ze alle vier hun school afmaken en dat mijn dochters zullen trouwen met de mannen van wie ze houden".

De man aarzelde niet en hakte mijn linkerhand bij de pols af. De hele wereld werd zwart voor mijn ogen, mijn benen waren verlamd. Alle woorden in het woordenboek van de mensheid kunnen de pijn en het gevoel op dat moment niet omschrijven. Ik viel meteen flauw

Shaima Yousif



Basheer Aziz luidt een andere klok. Aziz is 26, universitair opgeleid, en steunt IS.

"Voor de komst van IS was Mosoel één grote, gruwelijke gevangenis. Elke dag wedden we wie als eerste in de les zou raken. De busrit naar de universiteit in Mosoel duurde ellendig lang, alsof je naar een andere provincie reisde. De bus moest bij ontelbare controleposten van het leger halthouden. Vaak moest de hele bus twee uur wachten terwijl een soldaat een passagier aan het afranselen was omdat die zijn identiteitspapieren niet op zak had".

"Islamitische Staat is de droom en het opperste verlangen van elke moslim. We verlangden ernaar te leven onder de regels van de koran en de profeet".

"Nu sluiten alle winkels voor het gebed. Mannen moeten hun baarden laten groeien. Overspel wordt beteugeld met steniging of zweepslagen. Wie steelt of plundert, wordt een hand afgehakt. Mannen die openlijk vrouwen lastigvallen, vliegen in de cel".

"Toen werden de 'diwans' van IS geïnstalleerd (ministeries van gezondheid, klachten, gebeden en moskeeën, onderwijs, aalmoezen en diensten, red.). Het ministerie van aalmoezen zamelt belastingen in en verdeelt het geld onder de behoeftigen. Elk gezin krijgt 20 dollar per maand, verhoogd tot 50 dollar tijdens het oogstseizoen. Daar bovenop krijgen ze voldoende bloem, rijst, suiker, opgelegde groenten, olie en brandstof".

"Het ministerie van volksgezondheid runt alle ziekenhuizen in Mosoel, Raqqa en Anbar en verdeelt de militaire medische staf over alle gevechtszones. IS aanvaardt geen artsen die weigeren trouw te zweren aan Islamitische Staat en stuurt nooit dokters naar andere provincies als ze liever in hun eigen stad blijven werken".
Lees verder onder de foto

Voor de komst van IS was Mosoel één grote, gruwelijke gevangenis. De busrit naar de universiteit duurde ellendig lang omdat de bus bij ontelbare controleposten moest stoppen. Vaak moest de hele bus twee uur wachten terwijl een soldaat een passagier aan het afranselen was omdat die zijn identiteitspapieren niet op zak had

Basheer Aziz
Een IS-strijder deelt exemplaren van de koran uit in Mosoel, juni 2014.
AP Een IS-strijder deelt exemplaren van de koran uit in Mosoel, juni 2014.
Inwoners van Mosoel meten de schade op aan een sjiitische moskee die door IS werd vernield, in juli vorig jaar.
AFP Inwoners van Mosoel meten de schade op aan een sjiitische moskee die door IS werd vernield, in juli vorig jaar.

"Onlangs werd een markt exclusief voor vrouwen geopend in Mosoel, zodat ze daar in alle rust hun boodschappen kunnen doen. Het klopt niet dat vrouwen niet met de auto mogen rijden, dat mogen ze wel. Het IS-stadsbestuur doet zijn best om de wegen proper en geplaveid te houden, ze installeert straatverlichting, levert water en elektriciteit en herstelt de schade aangericht door de luchtaanvallen van de coalitie".

"Ik ben heel trots dat ik deel mag uitmaken van de Islamitische Staat, aan hen heb ik mijn vrijheid te danken. We leven in opperste glorie, ware het niet van de luchtaanvallen die paniek en angst onder burgers zaaien".

"Ik ben niet akkoord met wat IS doet met christenen, yezidi's en andere minderheden in Mosoel. Ik hou nog altijd contact met onze gevluchte christelijke buren, ik wil dat ze snel terugkeren. Iedereen in Mosoel is gekant tegen de vernieling van antieke sites in Mosoel, ook heel wat IS-militanten zijn daar niet blij mee. Ik heb daarover gesproken met jongeren uit Mosoel die zich bij IS hebben gevoegd. Zij zeiden dat ze niet wisten waar die bevelen vandaan kwamen en dat de shariarechtbank  van Mosoel er ook door verbaasd was. Ik was verrast toen ze me zeiden dat IS een ministerie voor archeologie wil oprichten om nieuwe antieke sites op te graven in Mosoel".

"Er is een acute financiële crisis in Mosoel, door het gebrek aan jobs. Alleen mensen die maandelijk een salaris ontvangen van de regering in Bagdad kunnen nog overleven. Mensen weten niet of IS zal volhouden, of dat er een andere militaire organisatie komt die zich wreekt op iedereen die met IS heeft meegewerkt. Depressie is wijdverspreid onder de mensen in Mosoel".

"Tegelijk zijn de meeste mensen gekant tegen de terugkeer van corrupte politici of sjiitische milities die de stad verwoesten en ons niet bevrijden, zoals ze nochtans beweren. Met al zijn brutaliteit is IS eerlijker en barmhartiger dan de sjiitische regering in Bagdad en haar milities".

Het IS-stadsbestuur doet zijn best om de wegen proper en geplaveid te houden, ze installeert straatverlichting, levert water en elektriciteit en herstelt de schade aangericht door de luchtaanvallen van de coalitie

Basheer Aziz