Is goudschat motief voor brutale moord op Franse familie Troadec?

Vader Pascal, moeder Brigitte, zoon Sébastien en dochter Charlotte werden op gruwelijke wijze vermoord in hun huis in Orvault.
AFP Vader Pascal, moeder Brigitte, zoon Sébastien en dochter Charlotte werden op gruwelijke wijze vermoord in hun huis in Orvault.
Een erfenis van tientallen kilo's goud zou de aanleiding geweest zijn van de moord op de vier leden van de Franse familie Troadec. "Die goudschat bestaat écht en heeft onze familie verwoest", zegt Renée, de moeder van Pascal Troadec. Hij werd samen met zijn vrouw Brigitte en hun twee kinderen gedood in de nacht van 16 op 17 februari in Orvault. Franse speurders gaan nu in belastingparadijzen Monaco en Andorra op zoek naar de gouden munten en goudstaven.

De viervoudige moord werd gepleegd door schoonbroer Hubert Caouissin. Die zou zijn zinnen gezet hebben op goudstaven en gouden munten. Die schat zou tijdens de Tweede Wereldoorlog van een trein gevallen zijn. De vader van Pascal Troadec zou het fortuin hebben gevonden. Dat Pascal weigerde dat te delen, zou zijn dood en die van zijn familie hebben betekend.

Wat is er aan van die goudschat? Historici bestempelen ze als een fabeltje. Feit is evenwel dat de Franse Nationale Bank in 1940 - toen de Duitsers Frankrijk binnenvielen - haar goudvoorraad uit Parijs liet weghalen naar veiliger oorden. In de lente van 1940 werd zo niet minder dan 736 ton goud met de trein naar de Bretoense stad Brest vervoerd.

Tijdens een van die transporten zou een partij goud van zowat 50 kilo van een trein zijn gevallen. Toen hij als klusjesman een huis opknapte in Brest, zou de vader van Pascal Troadec de schat gevonden hebben. Pascal 'erfde' het goud na de dood van zijn vader en zou het ondergebracht in banken in Monaco en Andorra. Vandaar dat de Franse speurders nu op rogatoire commissie zijn naar deze beide belastingparadijzen.

Bekentenis op sterfbed

Tot dusver heeft de gerechtelijke politie in de woning van het uitgemoorde gezin in Orvault enkele brieven gevonden van de hand van Renée Troadec waarin zij haar zoon Pascal verwijt "de erfenis te hebben gestolen". Hubert Caouissin, de dader van de gruwelmoord, beweert intussen dat hij de staven en de munten nooit gezien heeft.

Toen hij op sterven lag, in november 2009, zou Pierre Troadec zijn zoon Pascal hebben verteld over de goudschat en waar die verborgen lag. Toen moeder Renée het jaar daarop in het ziekenhuis werd opgenomen, zou Pascal met het goud aan de haal zijn gegaan. Pascal schepte erover op dat hij nooit meer hoefde te werken en dat "zijn gebakken broodje in kluizen in Andorra en Monaco lag".

Dit stak de ogen van Hubert Caouissin uit. Als echtgenoot van Pascals zuster Lydie was hij van oordeel dat hij mee in de goudpot mocht graaien. Wat volgt is de gruwelijke moord.

Het verzegelde huis van de Troadecs in Orvault, nabij Nantes.
AP Het verzegelde huis van de Troadecs in Orvault, nabij Nantes.

De confrontatie

Vrijdag 16 februari rond 22 uur 's avonds. Caouissin vertrekt van zijn boerderij in Pont-de-Buis en rijdt 260 kilometer tot aan het huis van zijn schoonbroer, in de buurt van Nantes. Daar woont Pascal Troadec met zijn vrouw Brigitte, zoon Sébastien en dochter Charlotte. Het is niet de eerste keer dat de man zijn familie bespioneert. Hij is op zoek naar bewijsmateriaal en wil koste wat het kost aantonen dat zijn schoonbroer met een erfenisschat gaan lopen is. Caouissin heeft zelfs een stethoscoop bij zich die hij tegen de muren houdt, om elk gesprek binnenshuis zo goed mogelijk te verstaan.

Terwijl de man zich schuilhoudt in de buurt van de woning, opent Brigitte een deur van het huis. Ze roept de kat, maar die komt niet. De deur blijft openstaan. In de duisternis blijft Caouissin nog even wachten. Rond 23.30 uur rent hij de woning binnen. Hij verbergt zich in het washok. Pascal en zijn vrouw horen beneden geluid. Caouissin beschrijft hoe de twee "met kleine wolvenpasjes" de trap aflopen. Beneden volgt de confrontatie. Volgens de dader grijpt Pascal hem vast en schreeuwt hij hem toe dat hij hem zal vermoorden. Caouissin trekt zich terug in de garage. Volgens hem heeft zijn schoonbroer intussen een breekijzer in de hand.

De viervoudige moord

Caouissin slaagt erin de koevoet te grijpen en begint het koppel te slaan. Sébastien en Charlotte, die hun kamers op het gelijkvloers hebben, proberen tussenbeide te komen. Sébastien krijgt de koevoet tegen het hoofd, daarna volgt zijn zus. Het koppel Troadec geeft zich niet gewonnen, tot Caouissin zijn schoonbroer "afslacht, zoals een dier". Brigitte vlucht naar de badkamer, maar ook zij laat even later het leven.

Caouissin is bedekt met bloed. Hij verlaat de woning 's ochtends in alle vroegte en keert terug naar zijn huis, in de Bretagnestreek. "Hij heeft twee nachten nodig om de rest van 'zijn werk' te voltooien." Vrouw Lydie houdt de wacht wanneer het koppel de volgende dag terugkeert. Ze blijft in de auto zitten met een walkie talkie, klaar om alarm te slaan. Eerst moet Caouissin de woning kuisen, "zorgvuldig", want die ligt vol bloed. Daarna hijst hij beide ouders in de auto, vervolgens de kinderen. In een bijgebouw van zijn huis - waar hij en Lydia hun kind van acht jaar opvoeden - snijdt hij de vier in stukken, "een karwei dat drie dagen heeft geduurd". Hij beveelt zijn vrouw en kind om een wandeling te maken.

Versnijden en verstoppen

Nogmaals blijkt hoe zorgvuldig de man tewerk is gegaan. Een deel van de lichamen verbrandt hij in een houtkachel. "Het brandalarm gaat zelfs even af" en "het brandde goed", geeft ook vrouw Lydie toe. Andere delen verstopt hij in moerassig gebied. De rest verspreidt hij op een terrein van 27 hectare groot of "veertig voetbalvelden groot". Caouissin hoopt dat vossen de laatste stukken vlees zullen opeten. Van de lichamen blijft alleszins niet veel meer over. En ondanks de aanwijzingen die de moordenaar tijdens zijn verhoren heeft gegeven, zijn de hoofden van het viertal nog altijd niet gevonden. Het moordwapen zou hij van een brug gegooid hebben, "eentje die uitkijkt op de haven van Brest".