Hoe jonge kerel uit Brisbane toch zélf woning kon kopen op z'n 23ste

kos
Het debat woedt hevig Down Under: hoe kan de generatie Y, zoals ze genoemd wordt, nog ooit zelf een woning aanschaffen aan de huidige huizenhoge prijzen? Ook bij ons klinkt die problematiek erg actueel in de oren. Gen Y verwijt haar ouders - de babyboomers - dat ze met álles weg zijn en niks gunnen aan wie na hen komt.

De oplossing die premier Malcolm Turnbull zich liet ontvallen tijdens een interview kunnen we als volgt samenvatten: "Rijke ouders moeten hun kroost financieel bijspringen". Really?

Ook de 24-jarige IT'er Nick Burge uit Brisbane was die mening toegedaan. Wás. Toen hij de leeftijd had om een wagen te kopen, verwachtte hij dat mama en papa hem wel even zouden steunen. Maar zijn welgestelde ouders weigerden resoluut en wilden enkel investeren in zijn universiteitsstudies. Uit principe.

Het maakte dat de teleurgestelde en boze Nick drie studentenjobs tegelijkertijd aannam en zelf begon te sparen. Hij had een dubbel doel: "Eerst een auto, dan een huis". Hij werkte zo hard dat hij geen tijd had om geld op te doen. Zijn zuurverdiende centjes belegde hij verstandig. Tot hij 20.000 Australische dollar had. Genoeg voor zijn Mazda 3. Met zijn briefjes van 50 dollar cash trok de toen achttienjarige Nick naar de garage. Dat hadden ze daar nog nooit meegemaakt. "We moesten wel tien keer natellen of het bedrag klopte."

kos

Vanaf dan spaarde Nick voor zijn huis. Tijdens zijn studies freelancete hij als webdesigner en haalde een deeltijdse job binnen die voltijds werd toen hij afstudeerde. Hij speurde grondig de immomarkt af en had al snel door dat een appartement eerder binnen de mogelijkheden lag. Uiteindelijk investeerde hij in een appartement met twee kamers in Coorparoo, op vier kilometer van het centrum van Brisbane.

Vorig in april kocht hij zijn eerste woning voor een prijs van 389.000 AUD (250.000 euro). Dat was zo'n 40 procent minder dan een gemiddelde tweekamerwoonst in dezelfde buurt. En hij had zijn huiswerk gemaakt. Hij moest tien procent inleggen voor het appartement dat hij "op plan" kocht en de rest mocht hij lenen. Hij spaarde nog eens tien procent extra om een schuldsaldoverzekering te vermijden. Hij zal verder een aanvraag indienen bij de overheid om 15.000 AUD te cashen als koper van een eerste woning. "Een beloning voor mijn harde sparen", zegt hij, want hij is er in principe geen fan van om iets te krijgen.

Hij wuift dus vandaag ook de ouderlijke financiële steun van de hand en vindt zelfs dat de ouders de grootste schuldigen zijn van de huidige situatie. "Mijn ouders kozen een andere richting. Eerst begreep ik het niet, maar ze hebben mij een nog groter geschenk gegeven in mijn opvoeding: de beloning voor hard werk."

kos