Hoe een kleine spelfout tot een pijnlijk miljoenenverlies leidde: “Die zes jaar van mijn leven krijg ik nooit meer terug”

Philip Davison-Sebry.
Facebook Philip Davison-Sebry.
Zaak failliet en miljoenen euro’s kwijt: één pijnlijke spelfout heeft ervoor gezorgd dat het levenswerk van Philip Davison-Sebry in rook opgegaan is. De zakenman uit Cardiff kijkt nu met de nodige spijt terug op de nachtmerrie die hem overkomen is.

Vijf generaties lang bouwde ingenieursbedrijf Taylor & Sons een oerdegelijke reputatie op. Maar dan kwam in 2009 plots die ijskoude douche: in het Britse handelsregister stond pardoes te lezen dat de firma failliet gegaan was.

De onheilstijding was eigenlijk voor Taylor & Son bedoeld, een bedrijf uit Manchester. Maar per ongeluk werd een -s te veel getypt. Een kleine vergissing dus, maar wel een met grote gevolgen.

“Sneeuwbaleffect”
“We probeerden die blunder meteen recht te zetten, maar het was te laat”, stelt Davison-Sebry. “De info bleek al verkocht aan kredietinformatiebureaus. Al onze leveranciers dachten dat we in vereffening waren. We waren onze geloofwaardigheid kwijt en er ontstond een sneeuwbaleffect.”

De vader van drie kinderen vernam het onaangename nieuws toen hij op vakantie was op de Malediven. “Ik kreeg een telefoontje van Corus, een van onze belangrijkste klanten. Die bazen snapten er niets van: hoe kon ik op reis gaan terwijl het mes me op de keel stond?”

“Ik belde naar ons kantoor om uit te zoeken wat er aan de hand was. Er leek Armageddon-gewijs een bom gevallen. En dat net op de dag dat mijn vrouw vijftig jaar geworden was, ik zal het nooit vergeten.”

In razend tempo naar afgrond
Ondanks verwoede pogingen stevende Taylor & Sons in een razend tempo op de afgrond af. Tata Steel was de grootste klant, maar zegde zonder pardon het contract op. Foetsie dus, die 400.000 pond (461.000 euro) die anders maandelijks op de rekening gestort werd. Ook de deal met het Royal National Lifeboat Institution -een vrijwilligersorganisatie die zich inzet om drenkelingen te redden- ging niet langer door. Opnieuw 3,45 miljoen euro die door de neus geboord werd.

“Werd er ziek van”
Amper twee maanden later zat er niets anders op dan het bedrijf echt in vereffening te laten gaan. “Ongelooflijk, we zaten op koers om dat jaar 52 miljoen euro op te strijken”, treurt Davison-Sebry. “De klanten stonden in de rij voor ons. We bleven tegen iedereen vertellen dat er niets aan de hand was, maar ze geloofden natuurlijk eerder die kredietinformatiebureaus. Ik werd er ziek van. De telefoon stond niet meer stil. Iedereen wilde meteen uitbetaald worden, onze drie vestigingen werden letterlijk leeggehaald.”

Davison-Sebry had 250 werknemers onder zich. “Mijn grootste bekommernis was dat ze goed terechtkwamen. Onze firma’s werden verkocht aan rechtstreekse concurrenten, de meesten konden hun job gelukkig daar verderzetten.”

“Mentaal gecrasht”
“Als ik er nu op terugkijk, had ik de zaken meteen weer moeten hernemen. Maar ik was mentaal gecrasht. Ik heb twee jaar lang geen oog kunnen dichtdoen, badend in het zweet werd ik wakker.”

Davison-Sebry sleepte de zaak voor het gerecht. De juridische lijdensweg zou zes jaar duren, maar het resultaat loog er niet om: in 2015 kreeg de zakenman een schadevergoeding van 10,3 miljoen euro toegewezen. “Ik had opnieuw een doel om voor te vechten. En dankzij de steun van mijn vrienden en familie heb ik het ook gehaald. Alleen jammer dat ik die zes jaar van mijn leven nooit meer terug zal krijgen.”




16 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Arlette Yns

    Dit hou je toch niet voor mogelijk !

  • karl van dyck

    En geloof me best als ik zeg,dat dit met OPZET gebeurd is door concurrentie

  • Mateo Buysse

    Tja geen systeem is foutloos. Die schadevergoeding mocht volgens mij eigenlijk wel een nulletje hoger zijn.

  • Saadia Sellak

    Dit soort instellingen kunnen een bedrijf breken. Vergeet ook niet dat een bank met een druk op de knop al het geld kan blokkeren of doen verdwijnen. We zijn te afhankelijk van informatica geworden.

  • Yves Vermeulen

    Wat een achterlijk systeem. En waar is dat? Ah ja, in de UK daar kan dat natuurlijk...