Het levensverhaal van de Nederlandse jihadbruid Laura H. leest als een thriller: “Het kalifaat is de hel op aarde, de slechtste plek waar je kunt zijn”

De beelden van het interview met de Nederlandse Laura H. op de Koerdische zender Kurdistan24 gingen de wereld rond.
rv De beelden van het interview met de Nederlandse Laura H. op de Koerdische zender Kurdistan24 gingen de wereld rond.
Een jaar geleden werd de Nederlands-Surinaamse Laura H. (23) veroordeeld tot twee jaar celstraf voor het voorbereiden van terroristische misdrijven. Wat deed een jonge vrouw in 2016 met twee jonge kinderen in de Iraakse woestijn? “Ik ging naar IS-gebied om gelukkig te worden.”

Was H. een terroriste die in Europa een terreurdaad moest plegen of een naïeve moeder van twee jonge kinderen die moedig uit de hel van IS kon ontsnappen? Op die vraag moest de rechtbank vorig jaar een antwoord geven.

De rechter vond H. uiteindelijk vorig jaar strafbaar voor het meehelpen met voorbereidingen om terroristische misdrijven te plegen. Het OM ging er ook lang vanuit dat ze door IS met een opdracht was teruggestuurd naar Nederland. Na uitgebreid onderzoek liet men die verdenking uiteindelijk varen. Haar opgelegde straf zat ze uit in voorarrest, dus is H. sinds een jaar op vrije voeten. Haar levensverhaal intrigeerde de Nederlandse journalist Thomas Rueb, die er net een boek over uitbracht.

Baby van drie maanden

Haar opmerkelijke verhaal begint in haar vroege jeugd, waarin ze misbruikt werd en vervreemdde van haar omgeving. Via een datingsite voor moslims vindt ze een radicale moslim van Palestijnse komaf, die met haar een gezin wil stichten. Die legt H. steeds strengere islamregels op. Ook wordt ze mishandeld door haar man. Wanneer de jeugdzorg haar kinderen bij haar wil weghalen, besluit ze in te gaan op zijn plan om naar het kalifaat van IS te trekken.

H. vertrekt in 2015 op 21-jarige leeftijd met haar twee kinderen, van wie de jongste amper drie maanden oud, naar het strijdgebied van Islamitische Staat in Syrië. Ze volgt haar streng gelovige man Ibrahim “zonder precies te weten dat hij daar zou gaan vechten”. Ze hoopt vooral dat vestiging in het Kalifaat een nieuw begin zou zijn.

“Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Aan de ene kant zat ik met het probleem dat mijn kinderen ieder moment afgepakt zouden kunnen worden, omdat ik dagelijks werd mishandeld door mijn man Ibrahim. Als ik bij hem weg zou gaan, was de kans groot dat ik vermoord zou worden. Ik was op weg naar een ander land om in te wonen, een nieuw begin en een nieuwe start”, zegt ze daarover aan de Nederlandse omroep Avrotros. 

Kind gewond

H. dacht dat ze terecht zou komen in een "islamitisch paradijs”, maar wordt wekenlang opgesloten in een madafa, een vrouwen huis waar strikte religieuze regels gelden. Er zijn geen sanitair, geen hygiënische voorzieningen.  “Ik denk dat het de slechtste plek is waar je kunt zijn. Ik ben daar het gestoorde aan hun hele idee gaan inzien. Het was zo onmenselijk en eigenlijk zo belachelijk.” 

Nadien reist ze met haar man, die ondertussen IS-strijder is, naar het op dat moment belegerde Mosul, waar een van haar piepjonge kinderen gewond raakt. Haar man wordt steeds gewelddadiger en bedreigt haar met wapens. Opnieuw wordt ze dagenlang opgesloten. Uiteindelijk krijgt ze spijt en kan ze haar man overtuigen om mee te vluchten richting Koerdistan.

Middenin vuurgevecht

Wanneer ze de grens willen oversteken tussen Syrië en Turkije belanden ze middenin een vuurgevecht tussen Koerdische troepen en IS-strijders. Daarbij raakt haar echtgenoot zwaargewond. Ze ziet haar kans om aan hem te ontsnappen. “Ik heb al mijn spullen zo snel mogelijk verzameld, de kinderen gepakt en ben gaan rennen”, zegt ze daarover in het interview met Avrotros dat morgenavond wordt uitgezonden. Uiteindelijk kan ze het gebied ontvluchten dankzij Koerdische strijders.

In juli 2016 duiken dan plots beelden op van een tv-interview, op een Koerdische zender. De beelden haalden alle journaals en zo wordt ze de bekendste Syriëganger van Nederland. In augustus van dat jaar wordt ze opgepakt op de luchthaven van Schiphol. Daarna zit ze een jaar vast op de zwaar beveiligde terroristenafdeling van de gevangenis van Vught.

Haar echtgenoot, van wie een jaar lang niets werd vernomen, werd in mei 2017 gearresteerd door Iraakse troepen.




80 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Eida Lam

    Peter Fanter: ik heb eerdr medeleven met de slachtoffers van mensen zoals zij. Een slechte jeugd hebben is nu eenmaal geen excuus om mee te heulen met een menselijke moordmachine zoals IS en jij mag daar alle excuses voor maken die jij kan vinden onder de blauwe hemel. Ik heb andere prioriteiten.

  • Lieven Vermandere

    ....zegt ze nu!

  • oswald billiet

    Zij is terug met haar kinderen in dat Nederland haar terug toeliet. Wij in dit land staan daar nog ver van af. En het gaat bij ons enkel om die heel jonge kinderen. Ook dat is er hier te veel aan. Onze volksvertegenwoordigers zijn eigenlijk een beetje laf, zij willen daarvoor met hun naam niet in de media.

  • Fred Fourgon

    En zoals altijd worden de kindjes ingezet als hulpmiddelen, zeg maar als gereedschap, om de publieke opinie te bespelen. Eén van de grootste problemen rond deze materie in deze tijd is de totaal overbodige, ongewenste maar desondanks overvloedige aandacht in de pers en de overige media die eraan besteed wordt, terwijl de interne problematiek van de samenleving steeds verder onderaan in de lijst terechtkomt. De meeste van die problemen halen zelfs geen krant.

  • Peter Fanter

    Volgens mij is pedro conzales de enige die het verhaal begrijpt. Ik bid en hoop dat ze de Here Jezus in haar leven mag tegenkomen. En door jullie arrogante reacties laten jullie het zelf toe om deze mensen binnen te halen. Als je je ook maar misschien 1 klein deel van haar leven kon voorstellen of de pijn kon voelen zouden jullie niet zo een lompe reactie plaatsen