Ga naar de mobiele website
^ Top

Het gruwelijke verhaal van de beruchtste moordpartij van de Manson Family: de Tate Murders

Sharon Tate en Roman Polanski in 1968.
Photo News Sharon Tate en Roman Polanski in 1968.
Charles Manson, die op 83-jarige leeftijd in de gevangenis is overleden, werd als sekteleider van de Manson Family verantwoordelijk gezien voor een van de beruchtste misdaden uit de geschiedenis van de VS. In de nacht van 8 op 9 augustus 1969 trokken vier leden van de Family naar het huis van het celebritykoppel Sharon Tate en Roman Polanski, waar de hoogzwangere actrice en vier anderen gruwelijk werden afgeslacht.

Manson was zelf niet aanwezig bij de slachtpartij, maar had vier van zijn familieleden - één man, Tex Watson, en drie vrouwen - opdracht gegeven naar het huis van Tate en Polanski aan 10050 Cielo Drive in Los Angeles te rijden. Daders en slachtoffers kenden elkaar van haar noch pluim, Manson had het vooral op de vorige huurder van het huis gemunt: Terry Melcher, muziekproducer bij wie hij tevergeefs had geprobeerd een plaat op te nemen.

Maar van Melcher was er geen spoor meer te vinden in de villa. In plaats van de producer woonden er nu de jonge actrice Sharon Tate en regisseur Roman Polanski. Die laatste was op het moment van de moorden niet thuis, hij zat in Europa aan een nieuwe film te werken. Wel aanwezig waren Tate zelf, Jay Sebring, een vriend van Tate, Wojciech Frykowski, een vriend van Polanski, Abigail Folger, Frykowski's vriendin, en Steven Parent, een bezoeker. Zij zouden de brute aanval niet overleven.

Polanski en Tate in 1968.
AFP Polanski en Tate in 1968.

"Dood zo gruwelijk als je kan"

Het was Watson die Mansons instructies doorgaf aan de drie vrouwen: ze zouden "het huis waar Melcher woonde" moeten binnenvallen om "iedereen te doden, zo gruwelijk als je kan". Meteen bij aankomst klom Watson op de telefoonpaal en sneed alle kabels door. Daarna drong het viertal het terrein binnen. 

Daar liepen ze meteen tegen de auto Steven Parent aan, een student die net op bezoek was geweest bij de conciërge van het terrein en wilde vertrekken. Watson, die de drie vrouwen had opgedragen zich te verstoppen in de struiken, aarzelde niet en deed Parent uitstappen en bedreigde hem met een revolver. Smeekbedes hem te laten leven, haalden voor Parent niets uit: de amper 18-jarige jongen werd met vier kogels in de borst meteen gedood. 

"Ik ben de duivel"

Het viertal, amper gehinderd door de eerste moord, stapte daarna door een open raam het huis binnen, waar Frykowski in de leefruimte in de zetel lag te slapen. Hij kreeg meteen een kopstoot van Watson, die hem bedreigde met de zin: "Ik ben de duivel, en ik kom het werk van de duivel doen." 

De drie andere aanwezigen werden daarna uit het bedden gelicht en naar de leefruimte gebracht. Jay Sebring werd het tweede slachtoffer van de Manson Family die avond, nadat hij protesteerde tegen de ruwe behandeling van Tate, die op dat moment acht en een halve maand zwanger was. Watson schoot hem prompt in de borst, en stak hem daarna nog zeven keer met een mes. 

Ontsnappingspoging

De paniek in het huis moet op dat moment totaal geweest zijn. Frykowski, wiens handen waren samengebonden met een handdoek, kon zichzelf bevrijden en richting de voordeur lopen, maar werd daar ingehaald door Watson. De 'straf' voor de ontsnappingspoging was gruwelijk: Frykowski kreeg verschillende slagen op het hoofd van de revolver, werd meerdere keren gestoken met het mes en kreeg twee schoten in de borst. 

Frykowski's vriendin, Abigail Folger, kon van de verwarring op dat moment gebruik maken om ook zelf een vluchtpoging te ondernemen, die echter ook mislukte toen een van de vrouwelijke Family-leden haar kon neerhalen. Samen met Watson bracht zij Folger met 28 messteken om het leven. Toen ze geen teken van leven meer gaf, kreeg ook Frykowski de laatste, fatale, steken. Hij zou uiteindelijk overlijden na 51 messteken.

Drie vrouwelijke leden van de Manson Family na hun arrestatie in 1970: Patricia Krenwinkle, Leslie Van Houten en Susan Atkins.
Photo News Drie vrouwelijke leden van de Manson Family na hun arrestatie in 1970: Patricia Krenwinkle, Leslie Van Houten en Susan Atkins.

Pig

Tate was op dat moment het enige nog levende slachtoffer. Vrezend voor haar leven en dat van haar baby smeekte ze om genade. Ze bood zichzelf aan als gijzelaar, tevergeefs. Watson, en mogelijk nog een van de andere vrouwen, stak de jonge actrice 16 keer, terwijl ze onophoudelijk om haar moeder schreeuwde. Ook Tates ongeboren baby werd zo een van de slachtoffers.

Met de handdoek waarmee Frykowski eerder was vastgebonden en Tates bloed, schreef Watson daarna nog het woord 'Pig' (varken) op de voordeur, vooraleer het viertal de vlucht nam, de heuvels in. Dat woord was een verwijzing naar het nummer 'Piggies' van The Beatles.

Een dag later werden de zakenman Leno La Bianca en zijn vrouw Rosemary in hun huis met mes- en vorksteken vermoord door zes sekteleden en Manson zelf. Met het bloed van de slachtoffers werd op de muren 'Rise', 'Helter Skelter' en 'Death to Pigs' geschreven.

Manson op weg naar de rechtbank in augustus 1971.
AFP Manson op weg naar de rechtbank in augustus 1971.

Doodstraf

Pas in oktober werden beide moordpartijen aan elkaar gelinkt en legde Susan Atkins, een van de vrouwen die bij beide daden aanwezig was, een bekentenis af. Drie van de vier aanwezigen bij de Tate-moorden werden samen met Manson, schuldig bevonden en ter dood veroordeeld, een straf die later tot levenslang werd omgezet. Manson overleed dit weekend in de gevangenis op 83-jarige leeftijd. Watson, 71, zit nog steeds in de gevangenis, net als een van de andere daders, de 69-jarige Patricia Krenwinkel. Susan Atkins stierf in 2009. 

Charles Manson in augustus dit jaar.
AFP Charles Manson in augustus dit jaar.
Meer over



5 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • chantal prez

    Herinner het mij alsof het gisteren was. Polanski was in die tijd ook regisseur van Rosemary's baby.De bekendste horrorfilm in die tijd. De hippicultuur was op slag zijn naïeviteit kwijt.Was het begin van het afglijden van normen en waarden.Peace and flowers in our hair was gedaan.

  • tamara geusens

    Christel, er zijn wel degelijk mensen in ons land veroordeeld tot levenslang. De wet Le jeune laat toen dat ze vervroegd vrij kunnen komen, maar dateert betekend niet dat dit toegelaten wordt. Overigens is deze wet verplicht volgens de rechten van de mens. Belachelijk, ik vind het zelf ook. De lijst kan je trouwens perfect vinden op het Internet. Een aantal ervan zullen, maar goed, nooit meer vrij komen. Je zou je verschieten hoeveel het er zijn ;-)

  • Alexander Kerckhofs

    Christel laats op tv gezien dat er ongeveer 100 echt levenslang hebben hier in Belgie.

  • Christel Smet

    Misschien moeten ze hier ook maar eens levenslang levenslang laten zitten zonder kans op vrijkomen.

  • Jan De Vos

    die man luide het einde van flower power in, ... trop is trop, ...

Meld een bug