Het bloed van deze man redde al ruim 2 miljoen baby's

Een beeld uit de reportage van CNN over James Harrison.
cnn Een beeld uit de reportage van CNN over James Harrison.
'De man met de gouden arm', zo gaat de Australiër James Harrison (78) al jaren door het leven. Want hoe noem je anders iemand die het leven van miljoenen baby's gered heeft dankzij zijn bloed- en plasmadonaties? "Hij is onvervangbaar voor ons", klinkt het bij Australische Rode Kruis.

Veertien jaar was de intussen 78-jarige James Harrison toen hij een zware operatie moest ondergaan en een long moest laten verwijderen. "Mijn vader legde me na de operatie uit wat er gebeurd was", zo vertelt Harrison aan CNN. "Hij zei dat ik 13 liter bloed had gekregen en dat mijn leven gered was door onbekende mensen. Hij was zelf een donor. Dus zei ik: 'Wanneer ik oud genoeg ben, word ik een bloeddonor'."

Drie jaar later, in 1954, begon hij zelf bloed te geven. Het duurde niet lang voor de artsen hem bij zich riepen. Hij kreeg er te horen dat zijn bloed een bijzonder ingrediënt bezat: Rh0(D)-immunoglobuline. Dat zijn antilichamen om resusantagonisme aan te pakken. Die aandoening komt voor bij zwangere vrouwen, wanneer het bloed van de moeder resusnegatief is en het bloed van het kind resuspositief. Als het lichaam van de moeder dat merkt, doordat rode bloedcellen van de foetus in de bloedbaan van de moeder terecht komen (na een vruchtwaterpunctie bijvoorbeeld), beginnen haar antilichamen het bloed van haar ongeboren kind aan te vallen. Een miskraam of een kind met hersenschade bij de geboorte: de gevolgen zijn zwaar.

Maar Rh0(D)-immunoglobuline kan dat probleem vlot counteren. Het zet als het ware een rem op het lichaam van de moeder om antilichamen te ontwikkelen tegen het bloed van haar baby. James Harrison had dat opvallende 'medicijn' gewoon door zijn aderen stromen. Hij twijfelde niet om met de artsen samen te werken om een injectie te helpen ontwikkelen die nu bekend staat als 'Anti-D'. Australië was zo een van de eerste landen ter wereld die een donor hadden met de juiste antilichamen. "Ze verzekerden mijn leven voor een miljoen dollar", vertelde Harrison een paar jaar geleden in de Britse pers. "Zo wist ik zeker dat er voor mijn vrouw Barbara gezorgd zou worden (mocht er iets mislopen, nvdr). Ik was niet bang. Ik was blij dat ik kon helpen. Ik moest elk mogelijk formulier ondertekenen en dus op die manier mijn leven afgeven (aan de wetenschap, nvdr)."

James Harrison had het 'medicijn' om resusantagonisme aan te pakken gewoon door zijn aderen stromen

James Harrison.
PHOTO_NEWS James Harrison.

In zijn voetsporen

Nu, een dikke 60 jaar later, heeft Harrisson al ver boven de 1.000 plasmadonaties achter de rug. Plasma kan namelijk tot drie keer per week gegeven worden. Met zijn bloed heeft hij intussen meer dan 2,4 miljoen baby's gered. "Elke partij Anti-D die ooit gemaakt is in Australië is afkomstig van het bloed van James", onthult Jemma Falkenmire van het Australische Rode Kruis aan CNN. "En ruim 17 procent van de Australische vrouwen loopt risico, dus James heeft heel veel levens helpen redden." Ook dat van zijn eigen kleinzoon trouwens, want ook zijn dochter Tracey had de Anti-D-injectie nodig.

In 1999 kreeg de man de prestigieuze Medal of the Order of Australia (OAM). In 2011 werd hij genomineerd voor de titel van Australian of the Year, al won hij die verkiezing toen niet.

James Harrison.
PHOTO_NEWS James Harrison.

Waarom Harrisons bloed Rh0(D)-immunoglobuline bevat, weten de artsen nog altijd niet helemaal zeker. Ze vermoeden dat de bloedtransfusies op zijn veertiende daarbij een belangrijke rol gespeeld hebben. In Australië zouden er amper 50 mensen rondlopen met vergelijkbaar bloed als Harrison. De grote vraag is of een van hen bereid is te doen wat Harrison gedaan heeft. "Ik denk dat James onvervangbaar is voor ons", zegt Falkenmire nog. "Ik denk niet dat iemand zal kunnen doen wat hij gedaan heeft, maar we hebben zeker mensen nodig die in zijn voetsporen treden."

Grappig detail: 1.000 donaties of niet, Harrison kijkt nooit wanneer de naald in zijn arm gaat. Even naar het plafond staren, of een praatje maken met de verpleegster, dat helpt. "Ik kan geen bloed zien en ik kan niet tegen pijn."

'Ik kan geen bloed zien'

James Harrison



Reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels