Fotograaf achter iconische beelden Las Vegas doet zijn verhaal. "En toen pas besefte ik dat mensen aan het sterven waren"

Fotograaf David Becker maakte onder meer deze foto, die de hele wereld rondging. "Ik zag hen daarna rechtkrabbelen en weglopen", vertelt hij.
afp Fotograaf David Becker maakte onder meer deze foto, die de hele wereld rondging. "Ik zag hen daarna rechtkrabbelen en weglopen", vertelt hij.
Persfotograaf David Becker was op het Route 91 Harvest-countrymuziekfestival in Las Vegas - hij dacht die avond plaatjes te maken van een waar muziekfeest op de Strip. Maar het draaide anders uit. Zijn nu al iconische beelden van de dodelijkste schietpartij in de geschiedenis van de Verenigde Staten beroeren mensen wereldwijd. Hoewel hij zelf niet begreep wat er in godsnaam aan de hand was, werkte hij op automatische piloot. Klik. Klik. Klik. Dit is zijn getuigenis.

"Nadat ik foto's had genomen van de laatste act op het festival, ging ik terug naar de mediatent om mijn beelden op te slaan", vertelt fotograaf David Becker. "Enkele minuten later hoorde ik luide plopgeluiden. Ik ging naar buiten om te kijken wat er gaande was. 'Wat rotjes waarschijnlijk', wierp een veiligheidskerel op. En dus ging ik terug aan het werk. En toen hoorde ik het weer. 'Speakers, of de geluidsinstallatie', kreeg ik te horen. Maar dan weerklonken de geluiden opnieuw. En toen begon de massa te lopen."

afp

"Ik ging naar buiten en zag mensen panikeren en rennen naar de exit, die pal naast de mediatent lag. Ik greep mijn camera en begon foto's te nemen. Maar ik begreep het nog altijd niet. Ik dacht nog steeds - het zijn gewoon de speakers, of vuurwerk." Het was op dat moment ook zo donker dat Becker niet goed zag wat zijn flits intussen allemaal vastlegde. Maar hij hoorde het geschreeuw, het gehuil, de bange telefoontjes, en zag in de chaos en de duisternis door hoe mensen zich op de grond gooiden en dekking zochten.

afp

"Toen er minder volk was, kon ik wat dichter gaan." Intussen bleef hij foto's nemen. "En dat terwijl ik maar bleef denken; 'het zijn gewoon de speakers, er is niets aan de hand." Rondom hem vluchtten mensen weg, anderen hielpen elkaar overeind. Hij herinnert zich dat de geweerschoten sporadisch waren. Eerst weer dat geluid. Dan pauze. Dan weer geluid. "Ik hoorde mensen roepen om stil te zijn, ik zag mensen bukken en dan weer lopen. Een vrouw struikelde vlak voor me, een man in een rolstoel werd naar de exit gebracht. En ik bleef maar vastleggen wat er rond me gebeurde."

afp
afp

Op dat moment maakte hij ook de nu al iconische foto van een koppel op de grond. De man had zich op de vrouw gegooid, teder raakte hij haar wang aan. Hoewel de identiteit van het koppel nog steeds een vraagteken blijft, zijn de twee volgens Becker in veiligheid geraakt. "Ik weet niet of zij gewond was. Maar het was heel duidelijk dat hij haar met zijn lichaam beschermde", zegt Becker. "Later zag ik hen samen opstaan en weglopen."

afp

Zelf liep hij daarna opnieuw de mediatent in, nog steeds niet beseffend in welke horror hij terechtgekomen was. "Een collega vertelde me toen dat de politie sprak over 'code rood' en dat een perimeter was ingesteld." Hij plofte neer op een stoel en ging door de foto's die hij vlak daarvoor had genomen. En toen pas kwam de mokerslag. "Wat ik zag, was... ongelofelijk. Ik had in het donker de details niet kunnen zien. Ik had mensen gezien waarvan ik dacht dat ze in de paniek deden alsof ze dood waren. Maar nu zag ik het bloed op het lichaam van een vrouw. En dan kwam het binnen. 'Dit is echt', dacht ik. 'Mensen zijn echt aan het sterven'."

afp

Becker laadde zijn foto's snel op. Het werden mee de eerste persbeelden die op redacties wereldwijd binnenkwamen van de gruwel die plaatsvond in Las Vegas. "Minuten later werd ik zelf geëvacueerd en naar mijn auto begeleid." Naar huis ging hij uiteraard niet. De hele nacht en ochtend werkte Becker door. En zijn fototoestel, dat bleef klikken. De politie die ter plaatse kwam, mensen die zich ontfermden over gewonden op straat, ... Klik, klik, klik.

afp
afp
afp
afp

"Als ik er nu aan terugdenk, is het moeilijk om te bevatten waar ik eigenlijk getuige van was. Ik werkte op automatische piloot. Gewoon mijn job doen: vastleggen wat er gebeurt. Ik doe dit werk al vele jaren. Het is mijn instinct om eerst te fotograferen en pas later vragen te stellen. Het klinkt waarschijnlijk irrationeel om gewoon naar buiten te gaan en foto's te nemen van mensen die lopen voor dekking. Ik denk wel dat dit belangrijk was. Foto's als deze vertellen een verhaal, ze raken, ze doen mensen nadenken."

afp

Intussen is de dodentol van de schietpartij in Las Vegas opgelopen tot 58. 527 mensen raakten gewond. De schutter pleegde zelfmoord.




4 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Peter Mulder

    Of hij had misschien een paar mensen kunnen helpen... maar dat brengt niet zoveel op als foto's, I suppose ...

  • Ludwig Fauser

    Ludwig Fauser Het is te hopen dat de mensheid leert van alles wat er rondom heen gebeurt . Maar de mensheid is hardleers . Of het nu deze ramp in Las Vegas is of de wereld oorlogen uit het verleden ! Ofwel zich niet houden aan de aangegeven snelheden op de borden langs de wegen . Laten we eerst maar eens wat meer respect voor elkaar opbrengen dan zijn we al een stuk verder.

  • Peter Buyck

    Er zijn zoveel andere verhalen die verteld worden... kijk maar naar al het afval... hoe de mensen liggen te creperen tussen...afval

  • dany Dany Herman

    Die foto van dat koppel toont hoe liefde is ondanks de tragedie die zich afspeelt en zoveel koppels hun geliefde niet meer hebben