Deze man redde honderden minderjarige meisjes uit de prostitutie

Rv
Tony Kirwan loopt 's nachts rond in de groezelige steegjes van Manila, op zoek naar minderjarige prostituees. Maar in tegenstelling tot vele westerlingen wil de Australiër hen net redden uit de klauwen van hun pooiers. Journalist Amos Roberts liep met hem mee en maakte er een pakkende reportage van. Hieronder krijgt u een voorsmaakje van 'How to catch a pimp', vanavond te zien op de Australische tv.

Op de Filipijnen werken naar schatting zo'n honderdduizend kinderen in de prostitutie. Kirwan richtte een organisatie op die intussen al honderden jonge meisjes hielp ontsnappen uit bordelen, bars en rosse buurten. De slachtoffers komen terecht in opvanghuizen, waar ze opnieuw een toekomst kunnen uitbouwen.

Kirwan is intussen al zestien jaar aan de slag. De aanzet werd gegeven in 1998, toen hij met zijn vader naar Cambodja reisde en kinderen halfnaakt op straat zag liggen met open wonden en opgezwollen buiken. Samen met zijn familie besliste hij prompt om vrijwilligerswerk te gaan verrichten in Thailand.

Verborgen camera
Toen hij te horen kreeg dat een man vierhonderd dollar aanbood voor seks met kinderen wilde Kirwan daar zelf paal en perk aan stellen. Hij stampte Destiny Rescue uit de grond, een vereniging met als doel de seksslavernij een halt toe te roepen. Intussen bestaan er vertakkingen in de Filipijnen, Laos, India, Cambodja en de Dominicaanse Republiek. Sinds 2011 konden al meer dan tweeduizend kinderen gered worden, via preventie zijn nog eens honderden jongens en meisjes nooit in die verderfelijke wereld beland.

Kirwan is niet te beroerd om zelf nog steeds het vuile werk op te knappen. Met een verborgen camera op zak toont hij in de reportage hoe hij het vertrouwen van de bordeelbazen wint. Dat bewijsmateriaal kan hij dan later doorspelen aan de politie.

Verlangens op discrete wijze duidelijk maken"
Bijna elke nacht zijn er zo in in de verschillende landen tientallen medewerkers op stap. Hun doel: stiekem beelden maken van de wantoestanden, zodat agenten in actie kunnen treden. "De pedofiel uithangen maakt dus gewoon deel uit van de job", vat Roberts het samen.

"Die minderjarigen krijg je niet meteen te zien", maakt Damien -de directeur van de organisatie- duidelijk. "Prostitutie is in feite illegaal in de Filipijnen, maar het wordt door de vingers gezien. Hoertjes onder de achttien jaar worden echter automatisch beschouwd als slachtoffers van mensenhandel, hun pooiers riskeren levenslang. Om hen te vinden, moet je je verboden verlangens op discrete wijze duidelijk maken."

Kirwan laat in Manila meteen zien hoe het moet. Hij maakt aanstalten om weg te gaan uit een bar, waarop de bazin van het etablissement hem aanklampt. Ze wil weten waarom hij vertrekt.

"We zijn op zoek naar...", klinkt het aarzelend.

"Wat?", wil de vrouw weten.

"...Jongere meisjes. Ik hou van echt jonge meisjes."

"Hoe oud?", vraagt ze na een klein momentje.

"Ah, 16... Of 17", antwoordt Kirwan.

"Die hebben we, ja", luidt het antwoord. "Maar we kunnen hier niet praten. Heb je een gsm?"

Kirwan schrijft zijn nummer op en vraagt hoeveel meisjes er beschikbaar zijn.

"Misschien 6 of 7... Ze werken hier niet, de wet verbiedt dat. Maar mijn vriendin is hun 'madam' (de vrouwelijke variant van een pooier; nvdr)."

Hopen nu dus maar dat Kirwan effectief in contact gebracht zal worden met de meisjes, zodat ze uit die hel bevrijd kunnen worden. De bezwarende inhoud van zijn gesprek staat alvast netjes op tape.

Elektricien
Op het eerste zicht lijkt de man niet geschikt voor deze job, in een vorig leven was hij zowaar... elektricien. Maar binnen Destiny Rescue is hij al lang niet de enige vreemde eend meer in de bijt. Wat dacht u bijvoorbeeld van een loodgieter of een professionele drummer? "Ik blink nergens in uit, maar een vaderhart heb ik wél", aldus Kirwan. "Ik kom uit een heel beschermend milieu en dan beland je plots in zo'n poel van verderf. Dat was wel een shock. In het begin had ik zelfs al moeite om een bordeel binnen te stappen. Ik ben geen vlotte spreker, dus ik heb op dat vlak echt mezelf moeten overwinnen."

Het is dan ook een lang leerproces geweest. "Toen we net begonnen waren, vertelden we meteen aan die meisjes wie we waren. Maar gek genoeg aanvaardde niemand van hen hulp. We hebben er zes maanden over gedaan om te achterhalen wat het probleem was: ze vertrouwden ons natuurlijk niet."

Fluwelen handschoen
Binnenstormen als een Rambo was dus uit den boze, in plaats daarvan moest de fluwelen handschoen gehanteerd worden. "We moeten hun vertrouwen winnen. Een voorstel doen, hen tijd geven om erover na te denken en dan pas de reddende hand reiken. We moeten verschillende keren terugkeren en echt tonen dat we niet zijn zoals de rest. We raken hen niet ongepast aan en staan ook niet toe dat zij dat bij ons doen. Zo zien ze dat wij de goeien zijn."

"Ik denk niet dat ik dit werk zou kunnen doen", besluit de journalist. "Enerzijds moet je een kind ervan overtuigen dat je haar beschermengel bent. Maar anderzijds moet je die pooier ook laten geloven dat je een monster bent. Als het mislukt, zijn de gevolgen vaak niet te overzien. Je moet een rolletje kunnen spelen en op een slappe koord dat evenwicht proberen te vinden." Gelukkig staat het acteertalent van Tony buiten kijf...




18 reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


  • Joris Peeters

    Een man met een hogere missie. Respect!

  • philippe vandermeeren

    Superkerel. Respect tot en met.

  • jo dierckx

    Respect

  • Sama Pourghaffar

    Laura Roman Hij neemt veel risico’s.Er zijn niet veel mensen in de wereld die dat aandurven. Er zouden veel meer mensen zijn voorbeeld moeten volgen.Ik heb veel respect voor hem.

  • Guy Beeckmans

    Een held....