De smerigste job ter wereld: Bengalees duikt tot aan zijn nek in smurrie om riolering te ontstoppen

Smerig, onderbetaald én levensgevaarlijk: deze man duikt vaker dan hem lief is tot aan zijn nek in de smurrie om stadsrioleringen te ontstoppen. Veiligheidspakken of maskers om hem te beschermen tegen giftige dampen of de stank, zijn daarbij niet voorhanden. Enkel met een lange stok en de blote hand moet hij het probleem zien op te lossen.

In Dhaka (Bangladesh) wonen meer dan veertien miljoen inwoners. De stad wordt regelmatig geplaagd door overstromingen, een slecht drainagesysteem leidt uiteindelijk tot zulke miserabele taferelen. Steeds meer rioleringswerkers sterven vroegtijdig, maar door een gebrek aan financiële middelen verbetert hun situatie niet.

Twee jaar geleden kwam zo ook al het schrijnende geval van Kumar, Naresh en Harish uit Delhi aan het licht. Voor amper 300 roepie (4,2 euro) per dag ruimen zij in rioleringen menselijke uitwerpselen met de blote hand op. Per maand mogen ze slechts één dag vrij nemen. Hun schrijnende foto's vindt u hier.

Alvorens aan het stinkende karwei te beginnen, verdooft Kumar zijn zintuigen met lokaal gebrouwen alcohol. "Ik heb deze job nooit gewild, maar mijn familie was te arm om mij te laten studeren. Toen mijn vader stierf, kreeg ik dit werk in de schoot geworpen."

Dertig dagen per maand

"Dertig dagen per maand moeten we deze hel doorstaan", vult Naresh aan. "En die ene dag dat we niet werken, krijgen we niet betaald. Vakantie is uit den boze, een vakbond die opkomt voor onze rechten bestaat niet. Als zo'n gat echt smal is, heb ik schrik. Zal ik er nog wel levend uitkomen, vraag ik me dan af. Maar een andere keuze hebben we niet."

"Eigenlijk zouden we tussenin een week vrij moeten hebben om te bekomen", aldus Harish. "We hebben sowieso beter materiaal nodig. En als iemand sterft, zou zijn familie schadevergoeding moeten krijgen."

"Absoluut geen rechten"

Officieel zijn dergelijke praktijken verboden, maar volgens de rioleringswerkers besteedt de Indiase regering de smerige jobs uit aan privébedrijven om de wetgeving te omzeilen. "Die mensen hebben absoluut geen rechten", betreurt de voorzitter van de arbeidersvereniging in Delhi. "Ze krijgen amper 200 à 300 roepie per dag terwijl ze toch in hallucinante omstandigheden werken."

Als ze beschermende kledij krijgen, is die vaak enkele maten te groot. Met als logische gevolg dat ze klem komen te zitten. "Als ik naakt in de riolering kruip, zal ik misschien sterven", weet Kumar. "Maar als ik zo'n speciaal pak draag en dan geblokkeerd raak, ben ik er zeker van dat mijn laatste uur geslagen heeft. Een collega is recent nog op die manier om het leven gekomen."

"Mijn vrouw haat de stank"

"Ik moet meer dan zes uur aan een stuk in de riolering werken terwijl ik enkel een onderbroek draag. Dat leidt tot een pak huidaandoeningen", vertelt Harish.

Maar ook hun privéleven lijdt eronder. "Mijn vrouw wil niet in mijn buurt komen als ik thuiskom", treurt Naresh. "Ze haat de stank, maar daar heb ik intussen mee leren leven. Dit is mijn lichaamsgeur. Zelfs als ik de job vaarwel zeg, zal ik die geur met me blijven meedragen."

Een regeringslid die anoniem wil blijven, beseft naar eigen zeggen de ernst van de situatie. "65 à 70 procent van de opruimers van menselijke uitwerpselen sterft tijdens de job. In de vorige zes maanden alleen al zijn zo vijftig mensen omgekomen. Ze worden niet beschermd tegen de schadelijke gassen in die tunnels."