Britse Helen Rudd: “Ik ontwaakte uit diepe coma en sprak vloeiend Frans”

Illustratiefoto.
Shutterstock Illustratiefoto.
“Ik weet nog altijd niet waarom ik toen Frans sprak. Nooit had ik de behoefte gevoeld om Frankrijk te bezoeken.” Helen Rudd (55) haalt het moment aan waarop ze in 2006 na drie weken weer uit haar coma ontwaakte. De eerste woorden van de Britse waren Franse.

Helen Rudd gaat terug naar 2006. Ze was 43, had een goeie job bij de Britse belastingdienst. Ze sportte veel, was een beslagen actrice en muzikante. Ze had net nog een operaproductie geregisseerd. Op 24 mei 2006 ging ze na het zwemmen thuis in Hastings naar haar werk. “Het regende hard en de zichtbaarheid was vreselijk”, zegt ze in The Guardian. “Ik stak de straat over en een witte bestelwagen schepte mij op. Ik viel, stootte de zijkant van mijn hoofd en rolde onder een geparkeerde auto. Ik weet er niks meer van.”

Rudd herinnerde zich zelfs vier jaar lang niks meer tot een jaar vóór het ongeval. Met wat anderen haar vertelden, probeerde ze haar geheugen terug te krijgen. Dat was nadat ze drie weken in een diepe coma had gelegen.

Vloeiend Frans

Ze werd in haar ontwakingsfase overgeplaatst naar een lokaal ziekenhuis. “Gek genoeg waren de eerste woorden die ik sprak in het Frans”, schrijft Rudd. Om de communicatie te bevorderen, sprak een vriend op aanraden van de dokters Frans met haar. Hij stelde een vraag, zij antwoordde in vloeiend Frans. “Niemand begreep waarom, al had ik dertig jaar geleden wel Duits en Frans geleerd op school.” Uiteindelijk vonden de artsen dat Frans toch niet zo’n goed idee. Er werd weer omgeschakeld naar Engels, nadat Rudd twee weken lang vlot in het Frans had gecommuniceerd. Haar situatie was dus anders dan het zogenaamde buitenlandsaccentsyndroom, een zeldzame aandoening waarbij individuele spraakpatronen wijzigen, wat vaak lijkt op het aankweken van een vreemd accent.

Rudd weet vandaag nog altijd niet hoe ze bij dat Frans uitkwam. “Ik heb nooit de behoefte gehad om Frankrijk te bezoeken, al werd er in onze familie wel vaak gepraat over onze Franse voorouders, die teruggaan tot de grootouders van kardinaal Richelieu.

Weer leren ademen

De patiënte zou nog enkele maanden in het hospitaal verblijven. Toen haar vader een rijmpje zong, antwoordde Rudd in het Engels. Een grote opluchting voor iedereen. Daarna ging ze naar een centrum voor hersenrevalidatie, waar ze ongeveer een jaar bleef. Ze moest, naast weer leren praten, ook weer leren ademen. Van die periode is niets blijven hangen bij Rudd.

Thuis werd ze verder verzorgd door verplegend personeel. “Ik ben nooit getrouwd, heb geen kinderen”, aldus Rudd. “Ik herinner mij niet dat ik weer leerde lezen, maar ik herinner me wel dat ik aangetrokken werd door boeken uit mijn jeugd. Alsof mijn leven weer opstartte.”

Helen Rudd, die voor haar ongeval vijf keer de halve marathon van Hastings had gelopen, moet zich nu met een stok behelpen. Trappen zijn lastig. Ze zal nooit meer volledig herstellen, weet ze. Via een hulporganisatie is Rudd inmiddels al drie jaar vrijwilliger om contact te houden met mensen die eenzaam zijn. Ze heeft nu een “vriend” van 75. “Ik voel me weer nuttig en normaal”, zegt ze. Met dank aan het Engels dat ze opnieuw machtig werd.




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Jan De Bisschop

    Ken er ook zo eentje die op dezelfde wijze vloeiend Italiaans sprak na een ongeval, tenminste dat beweerde haar echtgenoot... tot er een berichtje in het Italiaans binnen kwam. Oei...