Ga naar de mobiele website
^ Top

Ben en Olivia gingen na feestje aan boord van boot en werden nooit teruggezien. 20 jaar later zit verdachte in cel maar er ontbreekt nog altijd puzzelstuk

Ben Smart en Olivia Hope zouden van deze boot verdwenen zijn.
Facebook Ben Smart en Olivia Hope zouden van deze boot verdwenen zijn.
Het gebeurde in de vroege uurtjes van nieuwjaarsdag 1998. Ben Smart (21) en Olivia Hope (17) uit Nieuw-Zeeland gingen na een feestje aan boord van een boot waar ze de nacht zouden doorbrengen. Dat was het laatste wat iemand ooit van hen zag. De eigenaar van de boot werd uiteindelijk beschuldigd van moord en in de cel gegooid. Maar exact 20 jaar later worden de speurders nog altijd achtervolgd door een stukje van de puzzel dat ze nooit konden vinden.

De verdwijning van Ben en Olivia is een van de meest spraakmakende gerechtelijke dossiers van de jongste decennia in Nieuw-Zeeland. Het koppel was naar een nieuwjaarsfeestje geweest in Furneaux Lodge aan zee, niet ver van Wellington. Toen het feest op zijn laatste benen begon te lopen, trokken ze naar een jacht dat aangemeerd lag voor de kust en dat Olivia en haar zus Amelia hadden afgehuurd om er met enkele vrienden te slapen. Maar de kajuit van het jonge koppel op de ‘Tamarack’ bleek al ingenomen door anderen en daarop besloten ze weer aan land te gaan.

Watertaxi

Ze gingen aan boord van een watertaxi, die bestuurd werd door Guy Wallace. Hij was net naar het jacht gevaren om Amelia en een vriend af te zetten. Een onbekende man bood het koppel echter een slaapplek aan op zijn boot - de ‘Blade’ - die vlakbij afgemeerd lag. Wallace bracht hen en hij zou de laatste zijn die het koppel ooit zag. Daarna verdween het spoorloos. Wat vervolgens gebeurde zal voor altijd voer zijn voor speculatie, want hard bewijsmateriaal werd nooit gevonden. (lees hieronder verder)

Ben Smart en Olivia Hope.
RV Ben Smart en Olivia Hope.

Volgens de politie was de mysterieuze man Scott Watson en vermoordde hij Ben en Olivia. Vervolgens zou hij hun lichamen in zee gegooid hebben. De jury tijdens het proces in 1999 volgde die hypothese en veroordeelde Watson. Een verzoek om beroep werd afgewezen wegens gebrek aan nieuw bewijsmateriaal. En de zaak werd gesloten.

Vader

Hoewel er dus geen hard bewijsmateriaal was en de vader van de dader – Chris Watson – altijd vol bleef houden dat zijn zoon onschuldig was, zijn de speurders ook 20 jaar later nog altijd zeker dat de juiste man veroordeeld is. Er is echter één ding dat ze nog altijd betreuren: dat ze nooit de lichamen van Ben en Olivia vonden en die aan de familie van de slachtoffers konden terugbezorgen. “Mijn team had Ben en Olivia heel graag thuisgebracht, zodat hun familie op de juiste manier om hen kon rouwen. Dat zou hen ook een gevoel van ‘closure’ gegeven hebben”, aldus Rob Pope, die het onderzoek leidde. (lees hieronder verder)

Scott Watson.
RV Scott Watson.

“Spraakmakende zaken als deze zullen altijd kritiek uitlokken”, aldus Pope. “En dat is prima. Het is een van de belangrijke aspecten van het leven in een democratie. Maar ons rechtssysteem is degelijk, eerlijk en transparant.” Zijn adjudant uit die tijd – John Rae, die intussen met pensioen is – drukt zich iets steviger uit. “Ik ga geen tijd verspillen aan alle kritiek. Ik twijfel er geen seconde aan dat we de juiste man hebben gevat. En ik ben er ook zeker van dat hij weet waar de lichamen zijn.”

"Tunnelvisie"

De speurders werd altijd tunnelvisie verweten. Ze beweren echter dat van de 119 verdachten er maar één was die niet geëlimineerd kon worden: Watson. Volgens Pope ploegden de 12 juryleden 11 weken lang door duizenden pagina’s documenten om tot hun oordeel te komen. “Het is er eerlijk aan toe gegaan. En natuurlijk zijn er kantjes aan het verhaal. Maar een zaak die gebaseerd is op onrechtstreeks bewijsmateriaal berust op het totaalplaatje en niet op enkele deelelementen. Een zaak die 100 procent waterdicht is, bestaat niet. Dat zou juist extra verdacht zijn volgens mij.” (lees hieronder verder)

Scott Watson.
RV Scott Watson.

De vader van de dader heeft daar geen boodschap aan. Volgens hem bouwde de politie gewoon een zaak op om de schuld van zijn zoon aan te tonen. “Ik weet dat hij het niet gedaan heeft en niet omdat hij het mij vertelde”, aldus Chris Watson. “Ik heb gewoon het dossier bekeken en mijn gezond verstand gebruikt.” Hij hield de boot van zijn zoon bij, zodat hij er weer mee kan varen als hij uit de cel komt. In 2020 is er een hoorzitting om te zien of hij vervroegd kan vrijkomen. Of zijn vader het nog zal meemaken, is onzeker. De man kreeg te horen dat hij prostaatkanker heeft. “Maar dat zal me niet tegenhouden. Er zijn nog heel wat vragen in het dossier die een antwoord moeten krijgen. Mijn familie helpt me.” (lees hieronder verder)

De zaak leeft ook nog voort voor de mensen die in de buurt wonen van waar het koppel verdween. Mary – de moeder van Ben Smart – woont in een huis met zicht op de baai waar de boot van de dader ligt afgemeerd. “Die kerel is aangeboren kwaadaardig, hij zou nooit meer mogen vrijkomen”, zegt de vrouw, die Chris Watson nog af en toe tegenkomt in de supermarkt. “Chris was in dezelfde rechtszaal als ik tijdens het proces. Als hij denkt dat zijn zoon onschuldig is, heeft hij niet goed opgelet.”

Slecht gevoel

En het dossier laat nog andere mensen niet los. Mensen die zich bijvoorbeeld schuldig voelen omdat ze Ben en Olivia niet zelf een plek om te slapen aanboden. Guy Wallace van de watertaxi, onder meer. “Als Scott er niet was geweest, had ik misschien in de cel gezeten”, zegt hij. “Ik had wel een slecht gevoel bij die kerel. Hij keek op een smerige manier naar Olivia. Maar ik ben er niet zeker van of hij het geweest is. Ik denk vaak terug aan dat moment. Had ik maar gezegd dat ze mijn bed mochten gebruiken in de Furneaux Lodge. Dat blijft maar door mijn hoofd spelen. Het achtervolgt me nog altijd.”    




Reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels


Meld een bug